MISBRUIK PSYCHIATRIE

 

'Monsters uit het verleden'

Coming off Psychiatric Drugs. Successful Withdrawal from Neuroleptics, Antidepressants, Lithium, Carbamazepine and Tranquilizers (Peter Lehmann)

With prefaces by Judi Chamberlin, Pirkko Lahti and Loren R. Mosher. Contributions by Karl Bach Jensen, Regina Bellion, Carola Bock, Wilma Boevink, Michael Chmela, Bert Gölden, Ilse Gold, Gábor Gombos, Katalin Gombos, Maths Jesperson, Klaus John, Manuela Kälin, Kerstin Kempker, Leo P. Koehne, Jan Kuypers, Elke Laskowski, Peter Lehmann, Ulrich Lindner, Iris Marmotte, Constanze Meyer, Harald Müller, Eiko Nagano, Mary Nettle, Una M. Parker, Nada Rath, Erwin Redig, Hannelore Reetz, Roland A. Richter, Marc Rufer, Jasna Russo, Lynne Setter, Martin Urban, Wolfgang Voelzke, David Webb, Gerda Wozart, Josef Zehentbauer and Katherine Zurcher. Translations by Chie Ishii, Mary Murphy, Ivanka Popovic and Christina White.

--------------

De introductie van psychofarmaca in de jaren '50 wordt soms wel aangeduid als de 'psychofarmocologische revolutie' in de psychiatrie. De psychofarmaca openden een heel nieuw veld van behandeling. In plaats van opname in een inrichting konden mensen thuis blijven en de psychiater eens in de zoveel tijd bezoeken voor een 'depot' medicatie en een kort gesprek. Of psychofarmaca werkelijk zo revolutionair zijn als destijds werd voorgesteld, ga je je afvragen na lezing van het boek van Peter Lehmann dat weliswaar al een paar jaartjes oud is maar niets aan actualiteitswaarde heeft ingeboet.

Lehmann die zelf was opgenomen en een hele serie medicijnen kreeg voorgeschreven, waaronder haldol, truxal, triperidol, orap en akineton, deed in 1995 een oproep om bijdragen te sturen voor een boek over het stoppen met psychofarmaca. Hij wilde weten waarom mensen afzagen van medicatie en hoe hen dat was gelukt. Zo ontstond een dik boek van 374 pagina's met korte en lange verhalen van 44 personen.

Boven elk verhaal staat aangegeven welke middelen de persoon in kwestie slikte. En dat zijn er bij veel mensen nogal wat, want vaak kregen zij na verloop van tijd andere medicijnen of moest er medicatie bij worden geslikt om de zogenaamde bijwerkingen tegen te gaan.

Lehmann deelde de verhalen in naar de wijzen van stoppen.
Het boek opent met een hoofdstuk over 'Stoppen zonder problemen', daarna volgt 'Stapsgewijs stoppen', dan 'Stoppen met problemen' en 'Stoppen met professionele hulp'. Er is ook een hoofdstuk over alternatieven voor het stoppen en een hoofdstuk waarin deskundigen beschrijven hoe zij mensen daarbij begeleiden.

Het eerste deel, 'Stoppen zonder problemen', bevat her verhaal van Lehmann zelf, die na ontslag uit de inrichting in 1977 zijn voorgeschreven medicijnen braaf slikt. De medicijnen hebben hem uiterlijk en innerlijk veranderd. Hij is dikker geworden, maakt schokbewegingen, smakt met zijn mond, hij kan niet zo goed uit zijn woorden komen en voelt zich futloos. Na het ontslag gaat hij bij zijn ouders wonen, want zelfstandig leven lukt niet. Hij bezoekt wekelijks de psychiater, die de verwijsbrief van de vorige psychiater zonder navraag accepteert en hem de medicijnen toedient. Rond de Kerst gaat deze psychiater voor drie weken op vakantie en geeft Lehmann een voorraadje pillen mee. Op een dag realiseert Lehmann zich dat hij vergeten is een pil in te nemen. Hij is verbaasd dat hij dat niet heeft gemerkt; hij verwachtte meteen een terugval, maar dat gebeurt niet. Hij besluit nog even te wachten met slikken en tot zijn grote verrassing gaat het gewoon goed. Na een week smokt hij niet meer met zijn mond. Zijn moeder merkt dat op en denkt dat het beter met hem gaat. Hij vertelt haar dat hij zijn medicijnen niet meer inneemt, waarop zijn moeder ontzet reageert; ook zij is bang voor een terugval. Lehmann is nu vastbesloten door te gaan zonder medicijnen, want dat is hem al twee weken gelukt. Hij voelt zich steeds beter worden en heeft weinig tot geen last van 'afkick-verschijnselen'. Uiteindelijk is hij zover dat hij met tafeltennissen wint van een tegenstander en een boek geconcentreerd kan lezen. Het verhaal van Lehmann is een voorbeeld van 'succesvol' afbouwen.

Uit andere verhalen blijkt dat mensen soms veel doorzettingsvermogen moeten tonen om de medicatie af te bouwen. Sommigen doen dat in kleine stapjes. Heel wat mensen ervaren 'afkick-verschijnselen' wanneer zij besluiten af te zien van medicijnen of proberen de medicatie te minderen. Het gaat dan vooral om slaapstoornissen, concentratiestoornissen, duizelingen of krampgevoelens in het hoofd.
In het boek staan ook verhalen van mensen die hun medicijnen afbouwen met behulp van 'natuurlijke' geneesmiddelen.

Uit de verhalen wordt duidelijk dat pillen vrij makkelijk worden voorgeschreven zonder dat ze tot een 'genezing' leiden. Ontdekken wat het leven 'inhoudt', bewust worden van gevoelens en weten wie je bent, blijken ook belangrijke elementen van het 'genezingsproces'.
Het belangrijkste dat Lehmann met zijn boek wilde laten zien is dat niet iedereen gebaat is bij hetzelfde recept, maar dat je al dan niet met deskundige begeleiding zelf moet uitzoeken wat de meest geschikte geneeswijze is.

----------

Deze boekbespreking is gebaseerd op een artikel van Wilma Boevink dat destijds onder de titel "Monsters uit het verleden" in Deviant – Tijdschrift tussen psychiatrie en maatschappij - werd gepubliceerd. (Deviant, Jaargang 5, Nr. 20, Maart 1999, pp. 10 – 12)

 

Orde van geneesheren wil dat kinderen drugs gebruiken

persmededeling Fernand Haesbrouck

Apotheker Fernand Haesbrouck, onvermoeide strijder tegen het toedienen van onverantwoorde medicatie, in het bijzonder bij kinderen, verspreidde deze morgen onderstaande persmededeling.

Apotheker Fernand Haesbrouck, die vorige week het boek publiceerde: “ADHD-medicatie: medische megablunder” (http://www.wwaow.com) moet zich woensdagavond 21/2 bij het bureau van de Orde van Apothekers verantwoorden op een klacht van de Orde van Geneesheren, wegens het onwettig uitoefenen van de geneeskunde. De inhoud van het boek zou diagnoses van dokters in de geneeskunde in vraag stellen, terwijl het boek alleen over de werking van de gebruikte medicatie handelt.

Intussen staat het boek al een week op nummer een van de "best selling authors" van het uitgeversbedrijf.

Het vermoeden bestaat daarom dat de farmaceutische industrie, net zoals verleden jaar in de USA bij de FDA (Food & Drug Administration) gebeurde, alle zeilen bijzet om de markt van de legale harddrugs bij kinderen in de geneeskunde te vrijwaren. Of zoals de kranten in de VS toen kopten: "Drug industry mobilizes to defend ADHD-market". In februari 2006 immers, hadden 2 wetenschappelijke commissies van FDA erop aangedrongen om zware maatregelen te nemen,nadat bleek dat in de VS 50% van de behandelde kinderen met ADHD-medicatie psychiatrische stoornissen vertoonden en dat verontrustend veel meldingen gemaakt werden van hartproblemen en sterfgevallen. Na tussenkomst van lobbywerk door de industrie is toen door de FDA beslist om niets te beslissen en om de verkoop van ADHD-medicatie niet in gevaar te brengen.

In oktober 2006 verscheen al het boek "Psychiaters te koop" van Dr.Walter VanderEycken, die dat soort economische manipulaties in de psychiatrie aan de kaak stelde.

Men is er deze keer heel snel bij.

Fernand Haesbrouck

-----------

Bron: http://psychiatrie.blogse.nl/log/standpunten-acties-en-in...

Fernand Haesbrouck, werd in januari 2007 door zijn ziekenhuis, het Psychiatrisch Centrum Beernem (behorende tot de multiprovincial van de Broeders van Liefde) aan de deur gezet, zogezegd als verplicht vervroegd brugpensioen omdat het om een bedrijf in moeilijkheden zou gaan. Fernand wou tot zijn 64 blijven werken. Fernand werd vroeger al door de Orde van Geneesheren bedreigd met een proces wegens onwettige uitoefening van de geneeskunde, maar dat bleek intimidatie. Fernand heeft nog twee kinderen van 11 en 13 jaar en lijdt nu behoorlijk inkomensverlies. U kan Uw solidariteit betuigen op fernand@haesbrouck.be of door zijn weblog te bestuderen:
http://blog.seniorennet.be/rilatine/archief.php?ID=265
http://www.haesbrouck.be/

 

De leugen rond leer-en gedragsstoornissen

Het dilemma van ouders

Er zijn maar weinig families en leerkrachten van wie het leven niet op de één of andere manier verstoord is door het op grote schaal voorschrijven van bewustzijnsveranderende psychiatrische drugs aan kinderen. In de VS worden deze psychiatrische drugs, volgens de huidige schattingen, aan bijna zes miljoen kinderen voorgeschreven om zogenaamd onderwijskundige redenen.

Deze middelen worden in enorme hoeveelheden voorgeschreven. Alleen dat gegeven zou voldoende moeten zijn om ouders of leerkrachten ervan te overtuigen dat er een potentieel nieuw gevaar bestaat voor de toekomst van hun kind; iets waar ze weinig van afweten, iets waarvoor ze op hun hoede moeten zijn en iets waarvoor ze naar onderbouwd advies moeten luisteren.

Wat is dit nieuwe gevaar? Waar “lijden” deze kinderen aan? Wat hebben deze psychiatrische drugs met leren te maken? Wat voor psychiatrische drugs zijn het? Hoe lang moeten ze gebruikt worden? Zijn ze absoluut noodzakelijk? Zijn ze veilig? Ouders die terecht bezorgd zijn, hebben deze en andere vragen herhaaldelijk gesteld.

Voor de bezorgde ouders van de miljoenen kinderen die wereldwijd deze psychiatrische drugs krijgen, stonden deskundige raadgevers klaar om al hun vragen te beantwoorden. Psychiaters of psychologen vertelden dat hun kinderen leden aan een stoornis die hun vermogen om te leren aantastte, beter bekend als een leerstoornis (LS). Deze stoornis heeft de naam Attention Deficit Disorder (ADD) gekregen. Er kan gesproken zijn over een ziekte van de hersenen of over een chemische onevenwichtigheid maar er werd de ouders zeker verteld dat het om een medisch probleem gaat, dat langdurige medicatie vereist.

Omdat ze de deskundige raadgevers vertrouwden en het beste voor hun kind wilden, gingen deze ouders akkoord met psychiatrische drugs als behandelmethode. Als resultaat hiervan kun je vandaag de dag een willekeurige Britse, Australische, Canadese of Amerikaanse school binnenwandelen en het zou niet vreemd zijn als je dacht dat je in een kliniek voor geestelijke aandoeningen terecht was gekomen. De kinderen vormen er een rij om hun dagelijkse dosis stimulerende middelen te krijgen. Er is zelfs een zwarte markt in drugs die door schoolkinderen verhandeld worden. Op de zwarte markt worden dezelfde pillen verkocht als degene die de kinderen voorgeschreven krijgen voor hun zogenaamde leermoeilijkheden.

“Toen ze 13 was, wist het meisje precies waarom zoveel klasgenoten het kantoor van de schoolverpleegster binnen gingen: Ze kregen daar hun dagelijkse dosis stimulerende pillen om zich beter te kunnen concentreren. Datzelfde jaar begon zij ook met het slikken van stimulerende pillen. Maar in plaats van naar het kantoor van de schoolverpleegster te gaan, kocht zij haar pillen op de zwarte markt. Deze zwarte markt bevond zich in de toiletten en in de hal van de school, de prijs was meestal $1 tot $5 per pil. In plaats van de pillen door te slikken maalde ze ze fijn en snoof ze ze op door haar neus, zodat ze high werd. “Het is net zo gemakkelijk te krijgen als snoep,” zei de tiener, die nu 15 is en deelneemt aan een afkick programma voor volwassenen….,” aldus een rapportage in de Boston Globe in 2000.(1)

Hier klopt iets niet, maar wat kan ik eraan doen?
Er zijn ouders die zonder problemen de beslissing om hun kind bewustzijnsveranderende psychiatrische drugs voor te schrijven aan “experts” overgelaten hebben. Echter, het recente verschijnen van tegenstrijdige en alarmerende informatie over het gebruik van dergelijke drugs door schoolgaande kinderen heeft veel ouders ertoe gebracht precieze antwoorden op hun vragen te eisen. In feite is de kwestie van het voorschrijven van psychiatrische drugs aan kinderen buitengewoon controversieel geworden.

Er is moed voor nodig om je mond open te doen wanneer je van psychiaters en psychologen hoort dat het een bewezen en geheel veilige methode is om de leermoeilijkheden van je kind aan te pakken. Als ze je vertellen dat je als ouders onverantwoordelijk bezig bent wanneer je je kinderen geen medicijnen wilt toedienen, of als ze je vertellen dat hun “medische” opinie gebaseerd is op onweerlegbare wetenschappelijke feiten dan kan het aanvoelen alsof je in je eentje een oorlog voert tegen een overweldigende vijand.

Echter, zoals veel ouders tot hun spijt hebben moeten vaststellen, het slechtste wat je kunt doen is je instinct in deze kwestie negeren en toegeven aan de psychiatrische propaganda.

Wat zijn de feiten?
De informatie die hier gegeven wordt is afkomstig uit vele bronnen en vormt slechts een klein gedeelte van de beschikbare kennis. Gewapend met deze informatie zullen ouders de omgeving als minder verwarrend, minder gevaarlijk en als meer voorspelbaar ervaren. Er zijn talloze risico’s en problemen in verband gebracht met de bewustzijnsveranderende psychiatrische drugs die worden voorgeschreven voor ADHD of leerstoornissen.

------

Hier volgt een korte lijst:

1. Volgens de Physician’s Desk Reference Guide kunnen een verhoogde hartslag of bloeddruk het resultaat zijn van het gebruik van de zware stimulerende middelen die gebruikt worden om ADHD te “behandelen”.(1)

2. Zelfmoord vormt een belangrijke complicatie bij het afkicken van deze stimulerende middelen en van soortgelijke amfetamine-achtige middelen.(2)

3. Het gebruik van bewustzijnsveranderende middelen tijdens de kinderjaren draagt in belangrijke mate bij aan latere afhankelijkheid van cocaïne (3). De DEA (Drug Enforcement Administration) in de VS rapporteert dat het meest gebruikte middel dat voor ADHD voorgeschreven wordt, de gebruiker gevoeliger maakt voor het zwaardere effect van cocaïne, met andere woorden: voor cocaïneverslaving.(4)

4. Onderzoek heeft aangetoond dat kinderen die amfetamine-achtige stoffen of andere voorgeschreven psychiatrische drugs gebruiken, het op school niet beter doen. In feite zakken de kinderen die deze middelen gebruiken gemiddeld voor net zoveel vakken als kinderen die dergelijke drugs niet gebruiken. Ook verlaten ze de school net zo vaak voortijdig als kinderen die de psychiatrische drugs niet slikken.(5)

5. ADHD is feitelijk een stigmatiserend psychiatrisch etiket. Het betekent dat als het etiket eenmaal opgeplakt is, er van je kind verondersteld wordt dat het een psychiatrische stoornis heeft.(6) Dit etiket kan het zelfbeeld van het kind en het oordeel van anderen over hem op een negatieve manier beïnvloeden, zowel nu als in de toekomst.

6. Ondanks de aanspraken op onweerlegbare wetenschappelijke feiten, bestaan er absoluut geen objectieve criteria waarmee aangetoond kan worden dat ADHD bestaat; dit is niet wetenschappelijk.

7. De psychiatrische drugs die voor de zogenaamde leerstoornissen voorgeschreven worden, zijn niet hetzelfde als gangbare medicatie die een arts zou voorschrijven voor een verkoudheid of voor koorts; ze zijn niets minder dan gewenning veroorzakende bewustzijnsveranderende, psychiatrische drugs.

8. Er bestaat geen wetenschappelijk bewijs voor de stelling dat een chemische onevenwichtigheid in de hersenen verantwoordelijk is voor de symptomen die aan ADHD toegeschreven worden, of dat ADHD een “ziekte van de hersenen” is. Toch wordt dit herhaaldelijk als een feit door psychiaters aangedragen. In 1998 moest echter (tijdens de National Institutes of Health conferentie in de VS) door de experts uit de hele wereld aangaande ADHD worden toegegeven dat er geen gegevens bestaan die bevestigen dat het een stoornis van de hersenen is.

Dokter Mary Ann Block, schrijfster van No More ADHD, attendeert ons erop dat “de psychiater geen enkele test doet. De psychiater luistert naar de ziektegeschiedenis en schrijft dan een medicijn voor.”(7)

9. Psychiaters stellen misleidend dat ADHD “medicatie” vereist zoals diabetes insuline vereist. Dokter Block is hier heel duidelijk over: “Laat me één ding duidelijk maken. ADHD is niet zoiets als diabetes en het stimulerende middel dat ervoor gebruikt wordt is niet zoiets als insuline. Diabetes is een echte medische conditie die objectief gediagnosticeerd kan worden. ADHD is een verzonnen etiket waar geen objectieve, geldige manier van identificeren voor bestaat. Insuline is een natuurlijk hormoon dat door het lichaam geproduceerd wordt, en het is essentieel voor het leven. Dit stimulerende middel is een chemisch amfetamine-achtig middel dat niet noodzakelijk is voor het leven. Diabetes is een insuline tekort. Aandachts-en gedragsproblemen zijn geen tekort aan stimulerende middelen.”(8)

10. De National Institutes of Health conferentie over ADHD in de VS oordeelde ook dat kinderen die bewustzijnsveranderende psychiatrische drugs gebruiken, nog steeds een hoge mate van bepaalde gedragsproblemen vertonen.

------

Wat is er mis met de diagnose ADHD?
Er zijn geen objectieve wetenschappelijke bewijzen die het bestaan van ADHD bevestigen, er is alleen een lijst met “symptomen”. Volgens de DSM (Diagnostic Statistical Manual for Mental Disorders) van de American Psychiatric Association, omvatten de symptomen van ADHD ondermeer het volgende: het kind slaagt er niet in aandacht te besteden aan details of maakt achteloze fouten in schoolwerk of andere taken; zijn werk is slordig of onzorgvuldig, hij heeft moeite om zijn aandacht bij taken of spelactiviteiten te houden; hij vindt het moeilijk om door te zetten totdat de taak volbracht is; hij komt over “alsof hij met zijn gedachten ergens anders is” of “alsof hij niet luistert” en slaagt er niet in “schoolwerk, karweitjes, of andere plichten tot een goed einde te brengen....”

Hyperactiviteit omvat ondermeer:
Zit vaak met handen of voeten te friemelen of in zijn stoel te draaien, gaat vaak van zijn stoel af in de klas of tijdens andere situaties waarbij verwacht wordt dat hij op zijn stoel blijft zitten, rent vaak heen en weer of klimt tijdens situaties waar dat niet gepast is; heeft moeilijkheden met rustig spelen of met vrijetijdsbesteding; is “constant bezig”; praat heel veel. Wat betreft impulsiviteit: antwoordt vaak voordat de vraag in zijn geheel gesteld is; heeft moeilijkheden om op zijn beurt te wachten; onderbreekt of valt anderen lastig (bijv. onderbreekt gesprekken of spelletjes.)

Om kinderen met ADHD te kunnen herkennen zou een leerkracht alert moeten zijn op de volgende signalen: “er slordig uitzien: rits naar beneden, shirt uit zijn broek”, “vrienden hebben die veel ouder of veel jonger zijn”, “niet reageren op discipline”, “in vechtpartijen verwikkeld raken”, “dingen vergeten en verliezen”, “zich taken niet herinneren”, “schoolwerk niet nakijken”, “snel door dingen heengaan, slordig werk leveren”, “naar antwoorden gissen”, “lijkt te slapen of lijkt suf tijdens de les.”(9)

Dit zijn beschrijvingen van normaal kindergedrag of van gedrag dat veroorzaakt kan worden door slecht onderwijs of door diverse lichamelijke ziekten. Voor de behandeling hiervan zijn geen bewustzijnsveranderende psychiatrische drugs nodig.

Kinderen kunnen honderden onschuldige, ernstige of zelfs levensbedreigende lichamelijke problemen hebben waardoor ze de symptomen van ADHD vertonen, bijvoorbeeld: wormen, allergieën, infecties door virussen of bacteriën, ondervoeding, hoofdwonden, blootstelling aan kwik of mangaan, epileptische aanvallen, lood of pesticiden vergiftiging, diabetes in een vroeg stadium, hartkwalen, genetische aandoeningen en zelfs hersentumoren in een vroeg stadium Toch wordt al deze kinderen het etiket hyperactief of ADHD opgeplakt,” zegt psychiater en neuroloog Sydney Walker III, schrijver van The Hyperactivity Hoax.(10)

Deze mogelijkheden worden zelden nagekeken en door psychiaters buiten beschouwing gelaten voordat een kind met ADHD gediagnostiseerd wordt en een psychiatrisch middel voorgeschreven krijgt. Wat kan dat betekenen?

De leugen rond ADHD
Volgens dokter Walker: “een kind dat een dokter bezoekt die DSM-georiënteerd is, kan er bijna van verzekerd zijn dat hem een psychiatrisch etiket opgeplakt wordt en dat hij een recept krijgt, zelfs als dat kind volkomen gezond is… Dit tegen wil en dank opplakken van etiketten van geestelijk ziek zijn is een serieus gevaar voor gezonde kinderen. Praktisch alle kinderen vertonen genoeg “symptomen” om een DSM-etiket opgeplakt te krijgen en vervolgens een psychiatrische drug voorgeschreven te krijgen. En natuurlijk is het etiketten opplakken door de DSM gevaarlijk voor zieke kinderen, omdat de ziekte onontdekt en onbehandeld blijft.”(11)

Fred A. Baughman, Jr., een kinderneuroloog en lid van de American Academy of Neurology zegt; dat ouders, leraren en kinderen op een vreselijke manier verraden worden wanneer kindergedrag bestempeld wordt als een geestelijke ziekte. De kinderen “geloven dat er iets mis is met hun hersenen wat het voor hen onmogelijk maakt om zichzelf onder controle te houden zonder pillen.” Dit wordt versterkt doordat “de belangrijkste volwassenen in hun leven, hun ouders en leerkrachten, dit ook geloven.”(12)

Dokter Baughman heeft echte ziekten ontdekt en beschreven. Omdat hij geen abnormaliteiten—geen tekenen van ziekte—vond bij kinderen waarvan gezegd werd dat ze ADD/ADHD en “leerstoornissen” hadden , beschrijft hij deze “stoornissen” als “verzinsels, foefjes en fraude.”

“Hyperactiviteit is geen ziekte,” zei Walker: “Het is oplichting die begaan wordt door dokters die niet weten wat er werkelijk mis is met deze kinderen.” (13)

Onvoorstelbaar!
Dokter Mary Ann Block vraagt zich het volgende af: “Als er geen geldige test voor ADHD bestaat, als er geen gegevens voor handen zijn die bewijzen dat ADHD een hersenaandoening is, als er geen onderzoek op de lange termijn bestaat over de effecten van psychiatrische drugs, als deze drugs schoolprestaties of sociale vaardigheden niet verbeteren en als deze drugs dwangmatig gedrag of stemmingsstoornissen kunnen veroorzaken en tot illegaal drugsgebruik kunnen leiden, waarom zijn er dan in hemelsnaam miljoenen kinderen, tieners en volwassenen die het etiket ADHD opgeplakt krijgen en vervolgens deze psychiatrische drugs moeten slikken?”(14)

Er is een enorm imperium opgebouwd rond de behandeling van en het onderzoek naar de verzonnen ziekte die ADHD genoemd wordt, een ziekte die letterlijk in het leven gestemd is tijdens een vergadering. Dit imperium eist elk jaar miljarden dollars op, heeft scholen in geestelijke gezondheidsklinieken veranderd en miljoenen normale kinderen aan psychiatrische drugs verslaafd gemaakt.

Dit kan misschien onvoorstelbaar zijn.
Toch is het de waarheid.

Hoe nu verder?
• Begin of sluit je aan bij een groep ouders die elkaar steunt en begin je uit te spreken tegen het onterecht opplakken van etiketten en het voorschrijven van psychiatrische drugs aan onze kinderen.

• Schrijf over deze kwestie aan je volksvertegenwoordigers en eis dat de wetten die voorzien in psychiatrische/psychologische testen, afgeschaft of voorkómen worden en dat alleen onderwijskundige oplossingen gebruikt worden om leer- en gedragsproblemen aan te pakken in de klas.

• En tenslotte het advies van dokter Baughman: “Als iemand beweert dat je kind een “hersenziekte” heeft en een stimulerend middel moet sliken of een ander bewustzijnsveranderend verslavend medicijn, dan moet je met je kind aan de hand dat kantoor of die school uitlopen.”

Video
Recent gehouden hoorzittingen door de FDA (Food And Drug Administration; VS) vestigden aandacht op bijwerkingen van drugs die voorgeschreven worden bij de "diagnose" ADHD.

Ter illustratie van de vaagheid en onkunde met betrekking tot de werkelijke oorzaken van verschijnselen die momenteel het etiket ADHD opgeplakt krijgen geven we hierbij een link naar een - enigszins ingekorte - videoregistratie van de "uitleg" die een deskundige over ADHD gaf tijdens een U.S. National Institutes of Health consensus conference on "Attention Deficit Hyperactivity Disorder". Gedurende zijn minuten lange explicatie slaagt hij er niet in de kriteria voor de diagnose te noemen.
ADHD-verantwoording - video: http://www.psychiatrie.nu/diagnose-adhd-verantwoording-ps...

NCRM
Postadres:
Postbus 36000
1020 MA Amsterdam
Tel: 020-4942510

http://www.ncrm.nl info@ncrm.nl

CCHR International:
Email: humanrights@cchr.org
http://www.cchr.org
http://www.psychcrime.org

WAARSCHUWING: Je moet nooit stoppen met het slikken van psychiatrische drugs zonder het advies en de begeleiding van een kundige (niet psychiatrische) arts.

referenties:
1 Physician’s Desk Reference-1998, (Medical Economics Co., N.J.), pp. 1896-1897.
2 DSM-IIIR, (American Psychiatric Association, Washington, D.C., 1987), p. 136.
3 Nadine Lambert, director School Psychology Program, UC Berkeley’s Graduate school of Education, report to NIH, News release 5/5/99
4 Dr. Mary Ann Block, No More ADHD, (Block Books, Texas, 2001), p. 22
5 Ibid., p. 53
6 Ibid., p. 14
7 Ibid., p. 31
8 Ibid. p. 35
9 The Mercury, Pottstown, PA, October 20, 1996
10 Sydney Walker III, The Hyperactivity Hoax (St. Martin's Paperbacks, New York, 1998), p. 6
11 Ibid., p. 24-25
12 Psychiatry: Education's Ruin, (CCHR, 1995), citing Dr. Fred Baughman, p. 26
13 Sydney Walker III, The Hyperactivity Hoax (St. Martin's Paperbacks, New York, 1998), p. 6
14 Op cit., Dr. Mary Ann Block, p. 32.

Bron: http://www.ncrm.nl/ADHDpage.html

Boek 'ADHD-medicatie: medische megablunder': http://www.megablunder.net/
Informations importantes sur la Ritaline et l'hyperactivité. Par Peter Breggin: http://www.alterpsy.org/breggin.php
DRAMA's met SSRI's en ADHD-medicatie: http://www.ssristories.com/index.php?sort=date
ADHD-diagnose - video: http://www.psychiatrie.nu/diagnose-adhd-verantwoording-ps...
Misbruik psychiatrie: http://misbruik-psychiatrie.skynetblogs.be/

 

Vereniging personen met een handicap: misbruiken psychiatrie

De omschrijving van jullie forum 'VFG Forum - nog maar eens misbruiken in de psychiatrie!' is erg misleidend.

Ik zie namelijk dat het VFG deel uitmaakt van het Vlaams Gebruikersoverleg voor Personen met een Handicap (VGPH) dat zich een 'overlegplatform van 19 gebruikersverenigingen' noemt en zogenaamd bedoeld is om 'de stem van de gebruikers harder te laten klinken'.

Eén van de verenigingen van het VGPH is Similes, Federatie van Vlaamse Simileskringen vzw - Familieleden en vrienden van personen met psychiatrische problemen, die bijna in elke psychiatrische instelling van Caritas een eigen afdeling heeft en met de familieleden van de 'psychische zieke' allerlei bijéénkomsten organiseert.

Similes neemt het zogenaamd op voor de patiënt of 'gebruiker' terwijl het de mensen die op de één of andere manier in de psychiatrie terechtkomen al jarenlang stigmatiseert en hen in het hokje van de 'ongeneeslijke zieke' stopt.

Similes wordt ondermeer gesponsord door de farmaceutische industrie en door Janssen Pharmaceutica dat een deel van zijn winsten uit de verkoop van het neurolepticum haloperidol (Haldol) aan psychiatrische instellingen haalde.
Heel wat mensen hebben de behandeling met Haldol niet overleefd.

Het Similes-secretariaat bevindt zich in Turnhout. Dat komt omdat Janssen Pharmaceutica haar daar een gebouw ter beschikking stelde.

http://www.netwerkforum.be

Zie antwoord van Leon Voets

 

Klachtenbehandeling psychiatrie - Verzoekschrift gericht aan de Voorzitter van het Vlaams Parlement

V L A A M S P A R L E M E N T

VERZOEKSCHRIFT betreffende klachtenbehandeling in de psychiatrie - Vragen van de leden en repliek van de verzoeker

- Mevrouw Sonja Becq : Als ik u goed heb begrepen is de kern van uw probleem dat u op een aantal klachten geen antwoord hebt gekregen van de administratie.
Momenteel wordt gewerkt aan een voorstel rond gebruikersrechten in de welzijnssector, met klachtenbehandeling, bescherming van de privacy, de inzet van een vertrouwenspersoon. Is dit voorstel volgens u ook bruikbaar binnen de geestelijke gezondheidszorg ?

De heer Jan Boeykens : Er zijn inderdaad allerlei wetgevende initiatieven in de maak. Maar dat betekent dat de klachten zelf op dit ogenblik niet worden behandeld.

- De heer Jan Van Duppen : U hebt tien jaar ervaring in verband met de behandeling van klachten.
Wat moet er volgens u gebeuren om de oorzaken van de fenomenen die u aanklaagt weg te nemen ? Kan er volgens u een regeling komen binnen de muren van de instellingen voor geestelijke gezondheidszorg ? Zo niet, hebt u andere voorstellen ?

De heer Jan Boeykens : Federaal minister Aelvoet werkt al een jaar lang aan een structurele oplossing. Mijn advies uiteenzetten, zou teveel tijd in beslag nemen.

- Mevrouw Sonja Becq : De vraag van de heer Van Duppen is relevant. Ziet u enig heil in een procedure waarbij men de mogelijkheid heeft bij de hulpverlener zelf een klacht in te dienen ?

- Mevrouw Ria Van Den Heuvel : Ik stel voor dat u de voorstellen van decreet inzake de cliëntenrechten binnen de welzijnssector die momenteel behandeld worden, bekijkt op hun bruikbaarheid voor de geestelijke gezondheidszorg.

De heer Jan Boeykens : Het moet mogelijk zijn binnen de instelling zelf een klacht in te dienen. Maar, zoals de Raad van Europa in 1994 heeft aanbevolen, moet dat gebeuren bij een onafhankelijk vertrouwenspersoon. Dat is evenwel een groot probleem aangezien de koepel Caritas negentig percent van de instellingen in de geestelijke gezondheidszorg onder zijn hoede heeft.
Men is in 1995 begonnen met een experiment waarbij een tiental vertrouwenspersonen in de psychiatrische instellingen werden aangesteld. Van hen is nog slechts één persoon deeltijds aan het werk in maar liefst vijf verschilllende instellingen. Wat betreft de klachtenprocedure vind ik het belangrijk dat de termijn waarbinnen de klacht moet zijn afgehandeld niet te lang is.

- De voorzitter : De hoorzitting wordt gesloten.

---

http://www.vlaamsparlement.be/Proteus5/showVerzoekschrift...
http://misbruik-psychiatrie.skynetblogs.be/

La psychiatrie nous ment

Selon l’association 'Sarah', les chiffres présentés par le ministre de la Santé publique Rudy Demotte concernant les personnes décédées en psychiatrie sous-estiment la réalité. Le ministre Rudy Demotte s’est basé sur les enregistrements officiels pour avancer le chiffre d’environ 150 décès non-naturels en 2003 dans les hôpitaux et les services psychiatriques. Mais selon Sarah, le nombre de décès prématurés par an en psychiatrie s’élèverait à environ 2.000 rien que pour la partie nord du pays.
L’association se base notamment sur un ouvrage paru en 2003 sur les abus de la psychiatrie en Flandre intitulé “Witboek, 25 jaar misbruiken en wantoestanden in de psychiatrie in Vlaanderen” (Livre blanc, 25 ans d’abus et de situations intolérables dans la psychiatrie en Flandre).

Cet ouvrage a été réalisé sur base d’une centaine de témoignages. Selon Sarah, les décès par suicides, accidents, drames familiaux et intoxications à la suite d’un 'traitement' psychiatrique et par médicaments en dehors des hôpitaux ne sont pas pris en compte dans les chiffres avancés par le ministre, alors que la plupart des décès non naturels ne se produisent pas lors du séjour à l’hôpital.

Pour l’association, le nombre de décès non-naturels en psychiatrie serait donc nettement plus élevé que celui avancé par le ministre de la Santé publique.

18 septembre 2006

 

Documentaire over ‘bekering’ door Amerikaanse christenen

Rotterdam, 6 april. - In de VS trachten christelijke groepen homoseksuelen te ‘genezen’. „Ik was als een vogel die uit zijn kooi vloog.”

In de Verenigde Staten zetten christelijke groeperingen zich in toenemende mate in om de homoseksueel te bekeren. Of liever: te genezen. Want homoseksualiteit wordt door vertegenwoordigers van de ex-gay-movement niet alleen beschouwd als een zonde, maar ook als een ziekte. En net als andere ziektes, redeneert de beweging, is homoseksualiteit te genezen. Daartoe zijn in Amerika ruim honderd klinieken opgericht en zijn tal van zelfstandige therapeuten actief. Een aantal van deze ‘homogenezers’ komt aan het woord in de onthutsende aflevering Gay Conversion van de CNN-serie ‘World’s Untold Stories’ die dit paasweekeinde wordt uitgezonden.

Opmerkelijk is dat alle therapeuten in de documentaire van Mark Simkin zelf ooit homoseksueel waren en nu ware family men zijn. Neem Richard Cohen, aangekondigd als een van de gezaghebbendste ‘gay conversion’-therapeuten van Amerika. Van zijn voormalige homoseksualiteit getuigt een foto van hem naast een man wiens gezicht onherkenbaar is gemaakt. Dan kijkt de camera mee bij Cohens sessie met Lee, een zwarte homoseksueel met dreadlocks en een broek met camouflagepatroon. „Lee is gay, maar hij heroriënteert zich op zijn seksualiteit”, luidt het commentaar.

„Je moet terug naar de jongen die je ooit was”, houdt Cohen zijn cliënt voor. Lee moet zijn sindsdien ontwikkelde identiteit met behulp van een tennisracket en een kussen letterlijk van zich af slaan. „Hij moet de gevoelens die in hem gevangen zijn naar buiten brengen”, legt de therapeut uit. Volgens Cohen is seksualiteit niet iets wat een mens willoos ondergaat, maar waarvoor kan worden gekozen. Hijzelf ervoer zijn keuze voor de heteroseksualiteit en zijn verdwenen behoefte aan mannen als een bevrijding: „Ik was als een vogel die uit zijn kooi vloog.”

De CNN-documentaire stipt ook de politieke invloed aan die van de christelijke lobbygroepen uitgaat. Ze verspreiden hun boodschap via populaire radiostations en proberen op scholen in het lesprogramma te laten opnemen dat homoseksualiteit niet aangeboren is. Een organisatie als Focus on the Family heeft een aparte divisie Homoseksualiteit, waarvan ex-homo Mike Haley directeur is. „Als ik twintig jaar geleden een gespierde man zag, wilde ik met hem slapen”, zet Haley uiteen, „maar nu denk ik: had ik maar zulke spieren.” Tijdens een lezing op een conferentie over gay conversion betoogt hij dat dertig procent van de homoseksuelen die in therapie gingen daadwerkelijk genazen.

Ondertussen demonstreren buiten tientallen christelijke homo’s met teksten als: God loves you as you are en It’s OK to be gay. Er is inmiddels ook een actiegroep die de strijd met de ex-gay-movement aanbindt. „Mensen worden misleid voor politiek en geldelijk gewin”, zegt Wayne Besen, de voorman van de groep. „Bovendien zijn de technieken, gebruikt bij deze ‘heroriëntatie’, laakbaar en gevaarlijk.” Volgens Besen stoelt de hele beweging op haat, veroordeling en discriminatie van homoseksuelen: „Deze beweging voorziet homo’s van een stigma. Mensen gaan zich ervoor schamen en worden daardoor gedwongen om te willen veranderen.” Besen meende ooit zelf met behulp van een hypnosetherapie op cd van zijn geaardheid af te moeten komen. Hij luistert nog eens naar de therapie. „Je bent klaar om te veranderen’’, horen we een ontspannen stem zeggen. En even later: „Seks hebben met een vrouw is geweldig* Je bent echt blij met je nieuwe seksualiteit* Homoseksualiteit is een gesloten hoofdstuk.”

Een nog krachtiger anti-geluid wordt vertolkt door dominee Mel White, die zich gedurende enkele decennia van zijn homoseksuele gevoelens probeerde te bevrijden. Hij onderging alle hiertoe beschikbare therapieën, tot elektroshock en exorcisme aan toe. Nu is hij gescheiden, leeft samen met een man en houdt cursussen om homoseksuelen zelfbewust te maken. Hij waarschuwt fel voor de gevaarlijke boodschap van de ex-gay-movement: „Mensen voelen zich als een mislukkeling als blijkt dat God ze niet kan veranderen. Dan vinden ze dat ze dood moeten.” Hij vertelt van homo’s die om die reden zelfmoord pleegden: „Ze lieten brieven achter waarop stond dat ze niet meer met God en ook niet meer met zichzelf in het reine konden komen.”

Ook wordt aandacht besteed aan de ‘klinieken’ die volgens CNN veel weg hebben van kampen. Een behandeling kost hier 2.500 dollar voor twee en 6.000 dollar voor zes weken. Ex-cliënt Lance Carroll, voor wie de behandeling niet het door zijn ouders gewenste resultaat opleverde, vertelt over de uiterst strenge huisregels: geen tv, krant, muziek of boek. Volgens hem is de therapeutische aanpak gebaseerd op het conditioneren van schaamte: „Er is iets verkeerd gegaan met je en dat moet je daar herstellen.”

Gay Conversion is al met al een verontrustend bericht van de frontlinie in de strijd om de zelfbeschikking in Amerika.

CNN, vandaag 20.00 u., zaterdag, 13.00 u en 00.00 u., zondag 23.00 u.
Door Tom Rooduijn - 6 april 2007 NRC Nl.

Foto: Voor- en tegenstanders van het homohuwelijk demonstreren in Detroit, Michigan. (Foto Reuters)

Na operatie de psychiatrie ingestopt

'Het blijft doodstil omtrent onze dochter.
Men heeft nooit naar haar geluisterd en daardoor de diagnose gemist en onterechte dundarmoperaties uitgevoerd en meters darm weggehaald, wat ons verzwegen werd. Op het laatst zat haar maag helemaal dicht en had ze de hik, daar de maag al zo groot was als een ballon. Men heeft haar als zogenaamde gast de psychiatrie ingestopt en iedere dag geintimideerd en men liet haar onder onze ogen verhongeren en verdorsten in een afgesloten ruimte tussen psychopaten, terwijl onze dochter daar totaal bedlegerig was en incontinent in een luier lag. Dat alles veroorzaakt door een verkeerde behandeling van artsen. De psychiater, die de chirurg in zijn armen had genomen durfde zelfs te uiten voor haar bed: 'JE BENT ECHT GEK'. De klacht bij de officier van justitie werd niet onderzocht. Daarom ook afgewezen. Poging tot doodslag. Wij maken geen schijn van kans. In Nederland is er geen wet om je recht te kunnen halen bij medisch falen en waarbij mensen de dood worden ingedreven. Bewust, terwijl de behandelend arts wel degenlijk wist, dat het niet psychisch was.

Hij schold haar ook nog uit en zei zelfs in bijzijn van onze ex-huisarts: 'ik moet haar kwijt.' Zijn bod was: Of de psychiatrie of naar huis. Haar lichamelijk helpen was er niet bij. Zij had constant kolieken en kon daardoor ook niet eten en zelfs niet drinken, wat de kolieken verergerden. Iedere leek zag dat ze zeer ernstig ziek was en toch kreeg de behandelend arts het voor mekaar het hele personeel naar zijn hand te zetten inclusief de manager van de afdeling. Men bedreigde haar zelfs met rechterlijk bevel psychiatrie. Dit wordt totaal niet gestraft en wij zitten met dat gruwelijk beeld op het netvlies gebrand. Hoe je het ook doet. Wij dus bij de officier van justitie. Je krijgt totaal geen recht in Nederland. Wij blijven steeds maar met vragen zitten en krijgen nooit antwoord. Het onderzoek was dus een aanfluiting.

Met vriendelijke groet,
de moeder van marcia

Ik zal een foto opsturen van onze dochter voor en na behandeling en zo liet men haar gewoon dood gaan en men deed niks. Dit is een schokkende foto zoals ze er op het laatst in Nederland bijlag en dat schijnt dus hier normaal handelen te zijn van artsen, inspektie en politiek.  Zij kwam zo in Zwitserland binnen als iemand uit een concentratiekamp.'

http://groups.msn.com/Patientenrechten 

 

'labeling a child as mentally ill is stigmatization (not diagnosis)'
'giving a child a psychiatric drug is poisoning (not treatment)'

Wie zich vragen stelt over de manier waarop de psychiatrie overal ter wereld als zogezegde medische wetenschap gebruikt wordt om mensen te onderdrukken, kan misschien ook een aantal boeken van Thomas Szasz lezen.

Thomas Szasz werd in 1920 in Boedapest geboren. Hij woont en werkt in New York en is daar hoogleraar emeritus in de psychiatrie aan de Universiteit van Syracuse. Hij schreef heel wat boeken en twee ervan “De waan van de waanzin” en “Geestesziekte als mythe” werden in het Nederlands uitgegeven. Hij is bekend geworden door zijn stellingname tegen het begrip “geestesziekte” als sociaal controlemiddel en tegen onvrijwillige psychiatrische ingrepen. Hij zegt hierover:

“Psychiatrie is de meest destructieve kracht die de maatschappij heeft beïnvloed in de afgelopen 50 jaar.”

“Het is niet eerlijk om te doen alsof gedwongen hulp voor geestelijk gestoorden altijd goed voor ze is en dat het niet toepassen van dwang hetzelfde is als ze 'zorg onthouden' ...de geschiedenis leert ons om uit te kijken voor weldoeners die ons van onze vrijheid beroven. Er bestaat geen rechtvaardiging voor en geen behoefte aan gedwongen opnamen...”

12:09 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (3) | Email dit |  Facebook |

24-03-07

Neuroleptica om mensen het zwijgen op te leggen

Verpleegsters doen boekje open over gesloten instelling Vottem Een te lichtzinnig voorschrijven van potentieel gevaarlijke neuroleptica, geen respect voor deontologie en beroepsgeheim, een niet correct ontslag met de bedoeling overtredingen te camoufleren,... dit zijn nog maar enkele van de praktijken die zich in het gesloten centrum van Vottem hebben voorgedaan, zo zeggen enkele verpleegsters die vroeger in het centrum werkten. De Liga voor de Mensenrechten vraagt een gerechtelijk onderzoek. Volgens een artikel dat morgen in 'La Libre Match' verschijnt, zou een huisarts in Vottem telefonisch potentieel gevaarlijke neuroleptica (DHBP) hebben voorgeschreven zonder voorafgaand medisch onderzoek. Die praktijk zou zich volgens de verpleegsters voor het eerst hebben voorgedaan in de lente van vorig jaar, toen de verantwoordelijkheid voor de medische dienst toevertrouwd werd aan een persoon die niet bekend is met het centrum. "Hoe kan men bevelen uitvoeren van iemand die geen deel uitmaakt van het medisch korps en niets kent van de secundaire effecten van de medicatie", zo vraagt een van de verpleegsters zich af. "Indien het bewuste medicijn verkeerd gebruikt wordt, kan het dodelijk zijn", legt een psychiater uit. "DHBP werd in het voormalige Oostblok door de communistische dictaturen gebruikt om tegenstanders uit te schakelen. Indien het medicijn wordt toegediend aan een normaal iemand, loopt deze het risico om gek te worden", aldus nog de psychiater. Daarnaast zouden de verpleegsters gedwongen zijn geweest om bepaalde medische handelingen te verrichten die normaal gezien enkel door artsen mogen worden uitgevoerd, zoals het voorschrijven van medicatie. Het artikel laat tenslotte de directie van het centrum aan het woord. Die antwoordt dat DHBP slechts in zeldzame gevallen wordt toegediend en enkel indien de patiënt een gevaar begint te vormen voor zijn omgeving. (belga/hln) Het Laatste Nieuws - 28.2.2007 16:48 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (5) | Email dit |  Facebook | Vottem: complicité de la médecine ?   Vottem: complicité de la médecine ? Après les protestations répétées de la Ligue des Droits de l'Homme et cette avalanche de témoignages de gardiens, infirmières et médecins, sur l'utilisation des camisoles de force pharmaceutiques à l'encontre des détenus dans les centres pour sans-papiers, ne serait-il pas temps que les médecins les plus intègres prennent conscience de cette dérive dangereuse qui s'opère sous la pression de l'Office des Etrangers et qu'ils alertent leur Conseil de l'Ordre? Par ailleurs, la pratique d'actes médicaux ou infirmiers, sur la pression de l'OE et de la direction du centre fermé, par des membres du personnel non qualifié aurait dans n'importe quel autre milieu que cette prison (en fait un véritable trou noir dans nos sociétés "démocratiques"), ces délégations d'actes médicaux ou infirmiers à du personnel non qualifié donc, aurait immédiatement suscité un tollé général de ces deux corporations. Comment expliquer leur démission, elles habituellement si jalouses de leurs prérogatives , sans compter leur manque d'intérêt pour la défense des droits humains, et le contrôle démocratique qui doit s'opérer sur tout ce qui se fait en notre nom? N'est-il pas temps que leurs syndicats s'emparent de cette problématique? Quand verrons-nous des syndicats d'infirmières devant les grilles de Vottem? Mobilisons d'URGENCE contre le traitement infligé aux sans-papiers (emprisonnements, brimades, enfermements d'enfants, camisole chimique). 1.3.2007 - www.liege.org 14:43 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (1) | Email dit |  Facebook | 17-03-07 Klachten Psychiatrie - Vlaams Parlement - Verzoekschrift (2)   Klachtenbehandeling psychiatrie - Verzoekschrift gericht aan de Voorzitter van het Vlaams Parlement V L A A M S P A R L E M E N T VERZOEKSCHRIFT betreffende klachtenbehandeling in de psychiatrie VERZOEKSCHRIFT betreffende de behandeling van een psychiatrisch patiënt VERSLAG namens de Commissie voor Welzijn, Volksgezondheid en Gelijke Kansen uitgebracht door mevrouw Trees Merckx-Van Goey en mevrouw Ria Van Den Heuvel 14 mei 2001 - Zitting 2000-2001, Stuk 713 (2000-2001) – Nr. 1 - 1454 ------------------------------------------------------------------------ Samenstelling van de commissie: Voorzitter : mevrouw Patricia Ceysens. Vaste leden : mevrouw Sonja Becq, mevrouw Trees Merckx-Van Goey, mevrouw Riet Van Cleuvenbergen, mevrouw Ingrid van Kessel ; mevrouw Patricia Ceysens, mevrouw Claudine De Schepper, de heren Jacques Devolder, Koen Helsen ; mevrouw Niki De Gryze, mevrouw Marijke Dillen, de heer Felix Strackx ; de heren Guy Swennen, Jan Van Duppen ; mevrouw Ria Van Den Heuvel ; mevrouw Simonne Janssens-Vanoppen. Plaatsvervangers : mevrouw Gisèle Gardeyn-Debever, mevrouw Veerle Heeren, de heren Paul Van Malderen, Luc Martens ; de heren Frans De Cock, Freddy Feytons, André Moreau, Cis Schepens ; de heren Wilfried Aers, Julien Librecht, mevrouw Marleen Van den Eynde ; de heren Patrick Hostekint, Chokri Mahassine ; mevrouw Ann De Martelaer ; mevrouw Margriet Hermans. ------------------------------------------------------------------------ INHOUD Procedure . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Hoorzitting met een verzoeker . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Antwoord van mevrouw Mieke Vogels,Vlaams minister van Welzijn, Gezondheid en Gelijke Kansen. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Bespreking . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Conclusies . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Bijlagen : – Verzoekschrift van de heer Jan Boeykens van 15 mei 2000 (9 (1999-2000)) . . . . . . . . . . . – Verzoekschrift van mevrouw Maria Aerts van 17 mei 2000 (10 (1999-2000)) . . . . . . . . . . – Schriftelijk antwoord van mevrouw Mieke Vogels,Vlaams minister van Welzijn, Gezondheid en Gelijke Kansen op beide verzoekschriften. ------------------------------------------------------------------------ DAMES EN HEREN, 1. Procedure De commissie bevoegd voor de verzoekschriften (Commissie voor Binnenlandse Aangelegenheden, Huisvesting en Stedelijk Beleid) heeft tijdens haar vergadering van 8 juni 2000 het verzoekschrift van de heer Jan Boeykens betreffende klachtenbehandeling in de psychiatrie (9 (1999-2000)) en het verzoekschrift van mevrouw Maria Aerts betreffende de behandeling van een psychiatrisch patiënt (10 (1999-2000)) ontvankelijk verklaard en voor verdere behandeling doorverwezen naar de Commissie voor Welzijn,Volksgezondheid en Gelijke Kansen. De Commissie voor Welzijn, Volksgezondheid en Gelijke Kansen besliste de verzoekschriften samen te behandelen gezien het gelijklopende onderwerp. Conform artikel 6, tweede lid, van het decreet van 14 juli 1998 houdende regeling van de bij het Vlaams Parlement ingediende verzoekschriften, werden de verzoekers uitgenodigd gehoord te worden in de Commissie voor Welzijn, Volksgezondheid en Gelijke Kansen. Eén verzoeker is op deze vraag ingegaan, nl. de heer Jan Boeykens. Hij werd gehoord op 29 juni 2000. Op 12 oktober 2000 besliste de commissie nadere inlichtingen te vragen aan mevrouw Mieke Vogels, Vlaams minister van Welzijn, Gezondheid en Gelijke Kansen, (artikel 7 van vermeld decreet) die terzake bevoegd is. Op 7 december 2000 kwam de minister haar antwoord toelichten in de commissie, waarop de commissie de effectieve bespreking startte. De bespreking werd afgerond en de conclusies werden geformuleerd op 19 april 2001. 2. Hoorzitting met een verzoeker Uiteenzetting door de heer Jan Boeykens: De heer Jan Boeykens : Ik ben al langer werkzaam in de gezondheidszorg. Ik ben ook lid geweest van de Werkgroep Morkhoven. Ik heb vooral acties ondernomen naar aanleiding van talrijke problemen met isoleercellen. Jongeren werden lange tijd in een isoleercel opgesloten en een kind is zelfs gestorven in een isoleercel. Onder voormalig minister Weckx werd een isoleerreglement opgesteld. Ik houd mij ook al lang bezig met klachtenbehandeling in de psychiatrie. We hebben daartoe een Europese gebruikersorganisatie opgericht. Ik heb aan een aantal symposia deelgenomen. Er werden talrijke parlementaire vragen gesteld over dit probleem. Ik heb nooit rekening gehouden met partijgrenzen. Vorig jaar heb ik de Werkgroep Patiëntenbelangen opgericht.We hebben al een twintigtal dossiers behandeld. Klachten hoeven niet noodzakelijk negatief te zijn. Ze kunnen een aanleiding zijn om het beleid bij te sturen. Zo dreigde een vrouw geplaatst te worden in een instelling. Uiteindelijk werd zij vrijgesproken. De vrouw in kwestie woont nu op haar eigen appartement en heeft een eigen rekening. Nu volgen we het dossier op van de heer Marcel De Loose, een 56-jarige man uit Zoersel. Men was aanvankelijk van plan de heer De Loose in een home te plaatsen, maar uiteindelijk werd hij verplicht geplaatst in een instelling. Zijn huis en huisraad zou verkocht worden. Omdat zijn briefwisseling werd achtergehouden kon hij niet tijdig beroep aantekenen tegen deze rechterlijke beslissing. In 1996 en 1997 waren er ook al problemen in Zoersel. Ik heb de administratie Gezondheidszorg meermaals daarover aangeschreven, maar de Inspectiedienst heeft nooit iets gedaan. Op een schriftelijke vraag van mevrouw Margriet Hermans (van 16 maart 2000) antwoordt minister Mieke Vogels dat men zich tot de administratie Gezondheidszorg moet richten. Ik heb dat op 16 maart, 14 april en 1 juni schriftelijk gedaan, maar nog steeds geen antwoord ontvangen. Waarom ? De heer De Loose heeft een brief ontvangen van de administratie Gezondheidszorg, gedateerd op 31 maart 2000. De brief was toen al één maand onderweg, geopend en er was geknoeid met de poststempel. Zijn klachten werden niet onderzocht en de heer De Loose werd niet gehoord. Ik heb mij daarom tot de Vlaamse Ombudsdienst gericht. De Ombudsdienst heeft de administratie Gezondheidzorg van mijn klacht op de hoogte gebracht, maar geen antwoord ontvangen. Intussen ontvang ik ook niets meer van de Ombudsdienst. Op 26 april heb ik federaal minister Marc Verwilghen en de Procureur des Konings geïnformeerd omdat deze laatste toezicht houdt op de wet van 26 juni 1990 inzake de bescherming van geesteszieken. Ik vermoed dat de politie van Zoersel ondertussen met een onderzoek is gestart omdat men mij heeft opgebeld. De heer De Loose werd evenwel nog niet gehoord. Op 11 mei 2000 ben ik op het kabinet van federaal minister Magda Aelvoet ontvangen door haar kabinetschef en een aantal medewerkers. De kabinetschef zou Vlaams minister Vogels informeren, net zoals de directeur van de Vlaamse Vereniging voor Geestelijke Gezondheidszorg, de heer Paul Arteel. Deze laatste verklaart de jongste jaren 1.000 klachten te hebben ontvangen, waarvan er maar twee ernstig waren. Men vergeet er wel bij te vermelden dat de klachtentelefoon al een aantal jaren niet meer in dienst is. Mijn recente brieven naar de kabinetschef van federaal minister van Volksgezondheid Magda Aelvoet, Manu Keirse, en naar minister voor Welzijn, Gezondheid en Gelijke Kansen Mieke Vogels, bleven onbeantwoord. Dankzij de Vlaamse ombudsman kwam ik op de hoogte van de mogelijkheid een verzoekschrift te richten tot de voorzitter van het Vlaams Parlement. Ik stel mijn dossierstukken samen met het dossier dat Maria Aerts over Marcel De Loose opstelde ter beschikking van de commissie. http://jsp.vlaamsparlement.be/docs/stukken/2000-2001/g713... http://misbruik-psychiatrie.skynetblogs.be/ 16:30 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (3) | Email dit |  Facebook | 13-03-07 Klachten Psychiatrie - Vlaams Parlement - Verzoekschrift (1)   Klachtenbehandeling psychiatrie - Verzoekschrift gericht aan de Voorzitter van het Vlaams Parlement Stuk 713 (2000-2001) - Nr. 1 Vlaams Parlement t.a.v. de heer Voorzitter Regentlaan, 1011 Brussel Antwerpen, 10 mei 2000 Geachte Heer Voorzitter, Betreft: klachtenbehandeling psychiatrie - verzoekschrift Reeds jarenlang ben ik werkzaam rond klachtenbehandeling in de psychiatrie en reeds jarenlang stel ik vast dat mensen met hun klachten nergens terecht kunnen. Terwijl een onderzoeksbureau in Nederland in opdracht van de Nederlandse regering vaststelde dat het management van de inspectie Gezondheidszorg gedurende de laatste vijf jaar niet functioneerde en men nu aan een oplossing terzake werkt, wordt in België - waar de situatie op dit gebied veel slechter is - geen enkel initiatief terzake genomen. Vroeger was er een informatielijn binnen de Vlaamse Vereniging voor Geestelijke Gezondheidszorg: die werd afgeschaft. In de periode 1994-1995 hebben een viertal psychiatrische ziekenhuizen geparticipeerd aan een experiment waarbij een zogenaamde patiëntenvertrouwenspersoon werd aangesteld. Op 23 oktober 1997 was er nog 1 deeltijdse patientenvertrouwenspersoon in het OPZ-Rekem werkzaam tenwijl minister Demeester (CVP), in antwoord op een parlementaire vraag, een uitbreiding van dit systeem had beloofd. In antwoord op een parlementaire vraag deelde minister Demeester destijds ook mede dat er haar 'geen klachten inzake het misbruik van isoleercellen bekend waren'. Het rapport van het onderzoek dat in 1995 door het UZGent in opdracht van de minister was gevoerd, stelde echter 'nog talrijke overtredingen van het isoleerreglement (1990) en misstanden' vast. Volgens een recent schrijven van minister Vogels (Agalev) kunnen patiënten met hun klachten bij de Orde van Geneesheren, de Administratie Gezondheidszorg en de door de sector erkende patientenvereniging met hun klachten terecht. In de praktijk is daar geen echter sprake van. Het adres van de Administratie gezondheidszorg wordt bewust niet bekend gemaakt en van de Orde van Geneesheren krijgen de patienten (als zij achter het adres geraken) in het beste geval een antwoord met een beleefdheidsformule, meer niet. Volgens de Administratie Gezondheidszorg is men 'onderbemand en werkt men met volgeboekte agenda’s' terwijl Minister Demeester in 1996 mededeelde dat er 'slechts een 30-tal klachten werden genoteerd'. De Heer Paul Arteel, Voorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Geestelijke Gezondheidszorg (VVGG), beweerde onlangs in een interview met het weekblad 'Dag Allemaal' dan weer dat hij 'gedurende de voorbije 10 jaren een l000-tal klachten had ontvangen waarvan er maar één of twee ernstig waren' (ter vergelijking: sinds begin 2000 kreeg ik een 20-tal ernstige klachten binnen). Omdat mijn brieven inzake de klachten van patiënten niet meer worden beäntwoord, maakte ik een afspraak met de kabinetschef van minister Aelvoet die verbonden is aan de Katholieke Universiteit te Leuven en vriend aan huis is bij de 'Broeders Van Liefde'. Deze man stelde zopas iemand voor om zich met zijn klachten tot Paul Arteel te richten. Maar ja, gezien Arteel maar één of twee van de 1000 klachten ernstig vindt, zullen die klachten niet ernstig worden bevonden. Vraag: Is het misschien omdat de psychiatrische sector grotendeels in handen is van Caritas dat tot de zgn. Christelijke (zakkenvullers)zuil behoort dat klachten niet mogen onderzocht en behandeld worden ? De minister zou op basis van deze gegevens nochthans een werkelijk klachtenbeleid kunnen uitstippelen. Mevr. Yolande Avondroodt, Vlaams Parlementslid (VLD), vroeg reeds in 1997 aan minister Demeester of er geen klachtenprocedureregeling te organiseren was maar daar kwam niets van in huis. Senator Lode Hancké (SP) vroeg zelfs in 1979 bij het opstellen van een 'Charter van de Patient' al dat er aandacht zou worden besteed aan de psychiatrische patiënt ! Minister Colla (SP) van zijn kant, stelde dat alle ziekenhuizen moesten voorzien in een onafhankelijke vertrouwenspersoon. Ook daar kwam niets van. Premier Verhofstadt (VLD) schreef mij onlangs dat hij 'ervan overtuigd was dat er zich ernstige problemen voordoen in het psychiatrische gezondheidszorgaanbod in Belgie en dat een van de belangrijkste effecten hiervan wellicht het uitgesproken hoog aantal zelfmoorden bij jongeren was. De Premier stelde in zijn brief tevens: 'Deze regering plaatst de patient uitdrukkelijk centraal in haar gezondheidsbeleid en het is dus logisch dat de regering ernstig werk maakt van een concrete verbetering van het beleid'. De Premier maakte mijn schrijven over aan de bevoegde ministers en 'zou erop toezien dat een effectieve kwaliteitsverbetering van het gezondheidszorgaanbod tot stand kwam'. Het bleef echter alleen bij mooie woorden en van een onafhankelijk klachtenonderzoek en een onafhankelijke klachtenbehandeling kwam er niets in huis. Regelmatig krijg ik te maken met patienten die ten einde raad zijn omdat hun klachten niet onderzocht en behandeld worden. Ik deelde de ministers Aelvoet (Agalev) en Vogels dan ook schriftelijk mede dat - alhoewel men aan een wetgeving werkt enz. - deze patiënten met hun klachten in de kou blijven staan en dat reeds een groot aantal mensen het slachtoffer is geworden van deze situatie. Gezien ik geen antwoord ontving van de ministers, dien ik thans dit verzoekschrift in. In afwachting van uw antwoord teken ik, Met vriendelijke groet, Jan Boeykens Verlatstraat 13, 2000 Antwerpen Werkgroep Patientenbelangen (Meldpunt Klachten Psychiatrie) In bijlage: 'Hebt U ook klachten inzake psychiatie ? ' + 'Open brief aan de minister Aelvoet en Vogels' Deze teksten worden publiekelijk verspreid. 13:20 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 28-02-07  Zich verzetten tegen een gedwongen opname   De collocatiewetgeving wordt misbruikt Vrederechters nemen vaak een partijdige houding aan bij een collocatie. De beslissing van een vrederechter om iemand te colloceren is vaak enkel gebaseerd op de verklaring van de psychiater die aan de psychiatrische instelling is verbonden. Met de uitleg van de persoon die zich tegen een gedwongen opname verzet, wordt meestal geen rekening gehouden. Wat ik tijdens mijn ervaring als ombudsman ook heb gemerkt, is dat de vrederechter dikwijls kiest voor de psychiatrische instelling omdat hij door de herhaalde bezoeken aan de instelling en de gesprekken met de directie, een soort van vertrouwensband met de psychiatrische instelling heeft gekregen waardoor hij zich niet meer langer neutraal kan opstellen. Bovendien beschikken de ziekenhuizen en psychiatrische instellingen over een batterij van advocaten die alleen de financiële belangen van de instelling moeten verdedigen terwijl de persoon die men wil colloceren, niet eens zijn rechten kent en dikwijls een pro-deo advocaat krijgt voorgeschoteld die totaal niet op de hoogte is van de collocatiewetgeving. De persoon die men wil colloceren (men spreekt op voorhand al van de 'patiënt' terwijl het niet eens vaststaat of het hier een 'zieke' of 'patiënt' betreft) krijgt meestal niet eens de gelegenheid om de hem volgens de wet gratis ter beschikking gestelde advocaat persoonlijk te spreken. Ik heb al geweten dat de persoon die men wil colloceren, de brief waarin staat dat hij recht heeft op een advocaat (of een eigen advocaat) en op de bijstand van een 'patiëntenvertrouwenspersoon' die hij zelf mag aanstellen, pas na de zitting met de vrederechter ontvangt. Er zijn honderden zaken op te noemen waaruit blijkt dat heel de collocatiewetgeving met haken en ogen aan elkaar hangt en zelfs niet eens correct wordt togepast. De psychiatrische instellingen die de zogezegde patiëntenrechtenverenigingen en de 'familie-van-patiënten'-verenigingen volledig controleren, beweren natuurlijk dat sinds de 'nieuwe' wet (2002) een willekeurige collocatie niet langer mogelijk is terwijl er dagelijks mensen op een misdadige manier als zogenaamde geesteszieke worden opgesloten. Als ombudsman vind ik dan ook dat je grotendeels gelijk hebt. Je bent ongevraagd en onder dwang opgenomen in een instelling en je bent niet behoorlijk behandeld geweest. Dat blijkt ondermeer uit het feit dat je na je opname nog steeds verslaafd was. Normaal gezien zou een vrederechter met deze elementen rekening moeten houden en deze zaak in overweging moeten nemen. De vrederechter gaat echter vermoedelijk alles doen om te vermijden dat de dwangopname waartoe hij zelf besliste en de gedwongen behandeling in de instelling in vraag wordt gesteld. Hij zal dus onverminderd blijven hameren op het feit dat je de rekeningen van die machtige psychiatrische instelling niet betaald hebt en hij zal waarschijnlijk een uitspraak doen die de instelling de kans geeft om via een deurwaarder beslag te laten leggen op je goederen en/of inkomen. Het is ook mogelijk dat hij je via een 'afbetalingsplan' zal verplichten om de door jou in vraag gestelde rekeningen te betalen. Ik zou je daarom willen aanraden om een goede advocaat (iemand zoals Raf Jespers uit Antwerpen) te contacteren. Misschien kan Raf Jespers iemand aanwijzen die gespecialiseerd is in de zogezegde patiëntenrechten alhoewel er ook advocaten zijn die er simpelweg van uit gaan dat een rekening nu éénmaal zonder discussie moet betaald worden en dat daartegen niets valt te doen. Op die manier plaatsen zij zich aan de kant van de psychiatrische instelling. Hou ons verder op de hoogte van dit dossier en vermeldt gerust de naam van deze instelling. Ik ben bereid om als vertrouwenspersoon in je zaak op te treden. http://groups.msn.com/Patientenrechten 12:07 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 21-02-07 Collocatie: Is Alain Fauvage ook 'gek' ?   Aktievoerder Alain Fauvage bijna 'gek' verklaard en opgesloten Gisteren, 20.2.2007, kreeg ik een telefoon van Alain Fauvage uit Schaarbeek die met de Werkgroep Morkhoven en de Stichting Prinses de Croÿ al jarenlang strijd voert tegen het bestaan van kinderpornonetwerken. Hij vertelde mij dat er twee politieagenten bij hem thuis waren komen aanbellen die hem gedwongen hadden ('ofwel gaat u vrijwillig mee ofwel zullen we andere middelen moeten gebruiken') om zich naar de psychiatrische afdeling van Saint-Luc te Brussel te laten voeren. Toen ik hem om meer informatie vroeg, sprong mijn GSM plotseling af en ook vandaag blijkt hij nog geblokkeerd te zijn. Ik wist Alain Fauvage inmiddels op een andere manier te bereiken. Deze wist mij te vertelllen dat hij een tiental dagen geleden en nadat hij in opdracht van het gerecht van Mons als getuige was gehoord, was opgeroepen om een 'psychologische test' af te leggen. Nietsvermoedend was hij op deze uitnodiging ingegaan. Gisteren had men echter geprobeerd om hem 'gek' te verklaren en te colloceren. Gelukkig oordeelde de hoofdgeneesheer van de psychiatrische afdeling van de universitaire kliniek Saint-Luc dat de voorgeschreven procedure niet werd gevolgd en dat het onaanvaardbaar was dat een paar politieagenten zomaar iemand uit zijn huis haalden om hem in de psychiatrie op te sluiten. De geneesheer was door de procureur van Mons niet eens op voorhand gecontacteerd geweest en men had zelfs niet eens gevraagd of er wel een plaats vrij was om iemand op te sluiten. De kinderen van Alain Fauvage waren na de vrijheidsberoving van hun vader, een klacht gaan indienen bij de politie te Schaarbeek maar kregen er te horen dat het 'dossier was afgesloten'. In België zouden er vorig jaar bijna 3.000 collocaties of gedwongen opnamen in een psychiatrische instelling geweest zijn en men kan zich afvragen of al deze collocaties wel op een correcte wijze en rekening houdende met de wet op de 'patiëntenrechten' van 2002 uitgevoerd werden. Hoeveel mensen zouden er gedurende de voorbije jaren niet op een onwettelijke manier van hun vrijheid beroofd zijn omdat zij zogezegd ziek waren of een gevaar voor de samenleving betekenden ? Ik stel vast dat aktievoerders en getuigen vaak 'gek' worden verklaard. Zo werd X1-getuige Regina Louf (zaak Dutroux) door de Vlaamse rioolpers en enkele geperverteerde gerechtsjournalisten jarenlang voor 'gek' versleten. Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven die talrijke psychologische testen en psychiatrische onderzoeken moest ondergaan, werd door 'gerechtsjournalist' Ivo Meulemans van Het Nieuwsblad (Het Volk, De Gentenaar) die hem blijkbaar geinterneerd wilde zien, dan weer een 'geestesgestoorde' genoemd. Over de aanklagers van Marcel Vervloesem die wegens herhaaldelijke diefstallen, inbraken, gewapende roofovervallen, drugshandel en verkrachtingen achter de tralies zaten, schreef Meulemans geen woord. Toen Marcel Vervloesem op 15.11.2006 voor de klachten van het Herentalse Sp.a-bestuurslid Victor V. en de hem omringende bende, werd vrijgesproken en toen bleek dat er een 30-tal processen-verbaals bestonden waarin beschreven stond hoe Victor V. zedenfeiten met minderjarigen pleegde, werd Victor V. die intussen tot gemeenteraadslid was verkozen, tot lid van de Herentalse politieraad benoemd. Voordien hadden het Sp.a-bestuur van Herentals en de Herentalse burgemeester Jan Peeters (Sp.a) Victor V. al tot bestuurslid van het OCMW (Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn) te Herentals weten aan te stellen alwaar hij ondermeer verantwoordelijk was voor... jeugdzaken. Op 23.10.2006 werd de Open Brief van de Werkgroep Morkhoven waarin de 30 processen-verbaals met zedenfeiten van Victor V. waren opgenomen, aan de Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers overgemaakt. Na bijna 4 maanden is er van een gerechtelijk onderzoek echter weinig te bespeuren. De journalisten van de Vlaamse rioolpers ontvingen een afschrift van deze Open Brief maar in tegenstelling tot de verhalen waarmee zij Marcel Vervloesem gedurende 9 jaar lang als 'kindermisbruiker' hebben afgeschilderd, zwijgen zij al 4 maanden lang als vermoord. Zij zwegen ook 9 jaar lang over de -volgens een rapport van de federale politie- 88.000 slachtoffers in de kinderpornozaak Zandvoort terwijl zij er met het gerecht van Turnhout tevens voor zorgden dat er over de kinderverkrachters en kinderpornoproducenten in de zaak Zandvoort nooit gesproken werd. http://groups.msn.com/FauvageScandals/ 19:10 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 19-02-07 'Slachtoffers zien spoken' (1)   Malafide syndici: klachten weggelachen Geen grotere cynicus dan de syndicus - Marc André en Bruno Larmuseau van het het NICM sturen klagers meestal door naar het Belgische Instituut voor Vastgoedmakelaars: 'Spijtig dat ze steevast een standaardbriefje terugkrijgen dat hun klacht is aangekomen, om er vervolgens weinig meer over te horen.’ Een syndicus van een Blankenbergs flatgebouw liep tegen de lamp. Bleek dat hij smeergeld kreeg van bedrijven die allerhande klusjes mochten uitvoeren in het gebouw. Dat de man de enige sjoemelende beheerder is, valt te betwijfelen. De praktijk lijken wijdverspreid, meldt Cathy Galle. Drie computers, enkele telefoons en voor de rest kasten vol dossiers. Het muffe appartementje, met uitzicht op de VTM-gebouwen in Vilvoorde, is duidelijk te klein geworden. De dossierkasten puilen uit. “Dit zijn stuk voor stuk klachten over syndici in flatgebouwen”, zegt Marc André, voorzitter van het Nationaal Informatie Centrum voor Mede-eigenaars (NICM). Nu steeds meer mensen een appartement kopen en in elk gebouw met minimum twee mede-eigenaars een syndicus, eenbeheerder namens de eigenaarvereniging van een flatgebouw, verplicht is, is dat best begrijpelijk. Maar de jongste weken steeg het aantal klachten nog eens spectaculair. Halfweg juli raakte bekend dat het parket van Brugge en de cel corruptiebestrijding van de federale politie een onderzoek zijn gestart tegen een syndicus uit Blankenberge die smeergeld kreeg van firma’s die diensten uitvoerden in het flatgebouw dathij beheerde (DM 14/7). “Een goeie zaak”, noemt voorzitter André de evolutie. “Klachten zijn er genoeg, maar bewijzen vinden dat er gesjoemeld wordt, is aartsmoeilijk. Dus werden de klachten gewoon weggelachen. Mensen die volhielden dat er iets was, werd verweten spoken te zien. Het is nu, met de zaak in Blankenberge, dat er voor het eerst er echte aanwijzingen zijn. Het toont ook duidelijk aan dat er wel degelijk iets serieus aan de hand is binnen de sector.” Regen van facturen Lieve Duron wordt al meer dan twintig jaar verweten spoken te zien. Eind jaren zeventig kocht ze een droomappartement inHeverlee. Ruim, prachtige ligging, mooi uitzicht en alles erop en eraan. Als snel kwam de ontgoocheling. “De algemene kosten die ik te betalen kreeg, bleken driemaal zo hoog als in het huurappartement dat ik voordien bewoonde”, vertelt ze. “De makelaar zei me dat dat wel zou veranderen, zodra de inrichtingskosten achter de rug waren. Dat klopte aan geen kanten. Ik zag de kosten elk jaar stijgen, telkens met 10 tot zelfs 20 procent.” Duron begon de rekeningen die ze kreeg nauwlettend te onderzoeken. “Ik voelde dat er zaken niet klopten, maar kon niet meteen zeggen wat. Zelf was ik ook niet zo goed op de hoogte. Wat weet ik nu over prijzen voor een gevelreiniging bijvoorbeeld. Maar hoe meer ik mij er ging in verdiepen, hoe meer ik achterover viel. Het geld van de autostaanplaatsen ging niet naar de eigenaars, zoals het hoort, maar naar het onderhoud van de tuin. Voor dat onderhoud stond een onvoorstelbaar aantal uren ingeschreven.” Of dit. De syndicus kocht, met geld van de eigenaars uiteraard, dertien afvalcontainers.Tegelijkertijd steeg de rekening van de vuilniszakken spectaculair. “De televisieantenne moest na vijf jaar al worden vernieuwd. Alle kosten werden verhaald op ons, de mede-eigenaars. Het ging jaarlijks om een bedrag tussen enkele honderdduizenden tot ver boven het miljoen.” De toestand ging van kwaad naar erger. “Er werden kabels vervangen zonder dat de mede-eigenaars wisten waarom. Ze werkten aan de terrassen zonder wat te zeggen. Rekeningen van aardgas of olie liepen onverklaarbaar sterk uiteen. De automatische opener van de garagepoort werdvolledig vervangen, terwijl die best nog te herstellen was. En ga zo maar verder.” Wanneer de syndicus plots met het plan komt aanzetten voor een volledig nieuwe verwarmingsinstallatie, een kost van enkele miljoenen, is voor Duron de maat vol. Ze neemt contact op met de Koninklijke Vereniging van Belgische Gasvaklieden. Die sturen enkele experts naar het flatgebouw om de installatie te bekijken. Wat blijkt? Hoewel de eigenaars jaarlijks een niet onaardig bedrag neertellen voor onderhoud van de installatie bleek die nauwelijksonderhouden te zijn. Conclusie van de experts luidde dan ook: eens goed schoonmaken en de installatie kan nog jaren mee. Na dat voorval begon de pedagoge zich te verdiepen in de rechtsbeginselen. Ze moest wel.De syndicus bestookte haar met gerechtelijke procedures en dreigementen. “Ik kan het aantal dagvaardingen dat ik gekregen heb bijna niet meer tellen. Ik heb bijna alle procedures gewonnen. Het was gewoon pure intimidatie.” De andere mede-eigenaars meekrijgen in het protest was moeilijk. Een groep van 120 mensen, waarvan een deel nauwelijks geïnteresseerd was in de vergaderingen en gewoon in alle vertrouwen betaalde wat de syndicus hen vroeg, is moeilijk te mobiliseren. Ook bij de vrederechter, die bevoegd is bij dergelijke conflicten, vond ze weinig gehoor. “De wet op de mede-eigendommen is zo vaag dat een rechter er alle kanten mee opkan. Soms oordeelt de rechter zelfs dat hij in een conflict gewoon geen uitspraak kan doen, omdat er geen duidelijke wetgeving over is.” Een gang van zaken die ook Roger Moens maar al te goed kent. Samen met de 143 mede-eigenaars van het gebouw in Aalst waar hij zijn appartement had, heeft het hem vijf jaar gekost om de syndicus te vervangen. Moens en zijn buren ontdekten vijf jaar geleden dat hun syndicus smeergeld kreeg van een gevelreinigingsfirma, die voor de gedane werken ongeveer twee keer zoveel vroeg aan de bewoners als soortgelijke firma’s. De syndicus kreeg 5 procent commissie op alle werken. Een mede-eigenaar die klachten heeft over een syndicus kan twee dingen doen: of hij stapt naar de vrederechter, of hij dient een klacht in bij het Belgische Instituut voor Vastgoedmakelaars (BIV), zeg maar de Orde van makelaars en syndici. Moens en zijn buren deden allebei. Acht keer oordeelde de vrederechter of het hof van beroep dat de syndicusin fout was. “Een veroordeling voor het ontvangen van smeergeld zat daar niet bij, dat is nu eenmaal nogal moeilijk tebewijzen”, stelt Roger Moens. “Maar er zaten wel veroordelingen bij voor slecht beheer. Zo stond bijvoorbeeld in het contract dat wij met hem hadden dat de bestaande verzekeringen na zijn aanstelling gewoon door moesten lopen. Hij had die echter allemaal afgesloten en ondergebracht bij een bevriend verzekeraar. Voor een ander groot werk had hij ook een lening afgesloten zonder onze toestemming. Wij moesten wel elke maand de interesten betalen. Dat soort zaken.” Niet alleen de syndicus speelde vals, hij betrok er ook de voorzitter van de beheerraad van het gebouw bij. “Die persoon kreeg allerhande procentjes en voordelen op voorwaarde dat hij de syndicus bleef steunen. Met z’n tweetjes hebben ze ons veel geld afhandig gemaakt. De combinatie zorgde er ook voor dat we de syndicus niet wegkregen. Om de één weg tekrijgen, is namelijk de toestemming van de ander nodig.” De bewoners zochten dan maar hun toevlucht tot het BIV. Ze stuurden hun klachten formeel op naar het instituut, vergezeld van de acht vonnissen tegen de beheerder. Groot was dan ook de verbazing toen ze de beslissing van het tuchtrechtelijk college te lezen kregen. In beslissing nummer 187 van 4 april 2003 stelt het BIV dat “de tenlasteleggingen niet bewezen zijn” en dat “de syndicus geen enkele deontologische fout heeft gemaakt”. Het beroepsinstituut spreekt hem dan ook volledig vrij. Hij krijgt op de koop toe een attest waarop staat dat hij zijn job prima doet. Moens is dan ook niet echt te spreken over het BIV. “Na onze klacht zijn we nooit uitgenodigd om ons relaas te komen doen. Er is ons ook nooit verteld dat er een uitspraak was. Het was pas toen de syndicus met zijn ‘goed rapport’ aan kwam dragen dat we vernamen hoe de vork in de steel zat. Achteraf hoorden we dat er beroepsmogelijkheden zijn tegen een vonnis. Maar hoe kun je nu in beroep gaan als je niet weet dat het kan en je ook niet weet dat er een beslissing is?” BRON : DE MORGEN – 31 JULI 2004 – ‘Reporter’ de nieuwsbijlage van De Morgenhttp://www.nicm.be/pdf/persberichten/pb040731.pdf. Nationaal Informatie Centrum voor Mede-eigenaars vzw: http://www.nicm.be/start.asp - Centre National d'Information pour Copropriétaires asbl: http://www.cnic.be/start.asp Dag van de Mede-eigenaar - Symposium vrijdag 30 maart 2007 Journée du Copropriétaire - Colloque vendredi 30 mars 2007 Salle "Eugène Dupréel", l'ULB à Bruxelles Université Libre de Bruxelles, Institut de Sociologie, 44, avenue Jeanne à 1050 Bruxelles Info: http://www.dagvandemede-eigenaar.be/ Nieuwsgroep Wonen: http://groups.msn.com/woonbeleid-PolitiqueduLogement/ 11:02 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 07-02-07 Problemen met uw advocaat ? Spreek erover !   'Ik heb problemen met mijn advocaat' Treden de Orde van Advocaten en de gerechtelijke overheid op een gepaste manier op tegen advocaten die hun boekje te buiten gaan, of laten zij bepaalde wanpraktijken oogluikend toe ? Van: Jan Boeykens Verzonden: woensdag 7 februari 2007 13:34:38 Aan: turnhout.balie@scarlet.be Onderwerp: Mijn klacht inzake Mter De France Gerechtshof Turnhout t.a.v. De Heer Johan Michielsen, stafhouder Gerechtshof - Kasteelplein 1 B-2300 Turnhout Geachte Heer, Betreft: Mter Dominique Defrance Zoals ik u reeds in mijn klachtbrief van 6.2.2007 mededeelde, stel ik sinds gedurende enige tijd een aantal onregelmatigheden vast in de manier waarop Mter Defrance de belangen van Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven waarneemt. Mter Defrance beloofde om voor eind 2006 een recht op antwoord te zullen richten aan de redactie van de Gazet van Antwerpen in verband met het zogezegd interview van 17.11.06 met een zekere Kiekens waarbij opnieuw een oproep werd gedaan tot 'andere slachtoffers van Marcel Vervloesem' terwijl Marcel Vervloesem voor de klachten van Kiekens en het Herentalse Sp.a-bestuurslid Victor V. op 15.11.06 werd vrijgesproken nadat hij 9 jaar lang voor deze klachten als 'kindermisbruiker' door het slijk werd gehaald. Van dit 'recht op antwoord' kwam niets in huis en Mter Defrance deelde vervolgens mede dat hij voor dit recht op antwoord 'nog een maand de tijd had'. Drie dagen voor het einde van die zogenaamde maand, zei Mter Defrance mij plotseling dat hij dit recht op antwoord 'eigenlijk niet zo'n goed idee vond, rekening houdende met het Hof van Beroep te Antwerpen'. Bij navraag bleek echter dat de termijn (15 dagen) voor de publicatie van een recht op antwoord, reeds 15 dagen verstreken was. Mter Defrance beloofde ook voor eind 2006 iemand te zullen dagvaarden.  Daarvan kwam niets in huis.  Een 30-tal dagen na zijn belofte zei Mter Defrance dat hij de dagvaarding nog niet verstuurd had omdat hij daarvoor 'eerst het schriftelijk akkoord van Marcel Vervloesem' moest hebben. Sindsdien wachten we al een 20-tal dagen op een copie van die dagvaarding. Mter Defrance deelde mij eerst na herhaaldelijke vragen mede dat hij een copie via zijn secretariaat (Mter Defrance heeft geen secretaresse of geen secretariaat) aan Marcel Vervloesem had verzonden. Marcel Vervloesem ontving echter niets. Toen ik Mter Defrance opnieuw telefonisch te pakken kreeg (Mter Defrance is soms gedurende een hele week onbereikbaar en er wordt soms dagenlang een bandje afgedraaid met de mededeling dat hij 'in vergadering' is), wist hij mij te vertellen dat hij wachtte op het moment dat de gedagvaarde persoon zijn dagvaarding zou gaan afhalen bij de deurwaarder.  Dat 'kon nog enkele dagen duren'. Die 'enkele dagen' zijn inmiddels al 10 dagen geworden. Men zou bijna beginnen te geloven dat Mter Defrance ook deze zaak opzettelijk blokkeert en zoals ik u reeds schreef, zijn er nog een 20-tal ernstige zaken op te noemen die volledig onbegrijpelijk zijn. Zo 'vergat' Mter Defrance bepaalde personen -niettegenstaande het herhaaldelijke verzoek van Marcel Vervloesem- te dagvaarden.  Documenten in verband met het Herentalse Sp.a-bestuurslid Victor V. 'vergat' Mter Defrance aan zijn besluiten toe te voegen.  De schriftelijke verklaring van een zogezegd slachtoffer voor wiens klachten Vervloesem op 15.11.2006 tevens werd vrijgesproken en waarin stond dat men voor de getuigenisssen tegen Marcel Vervloesem door Victor V. betaald werd, kwam niet eens ter sprake. Het feit dat de zogezegde slachtoffers nooit werden opgeroepen voor de leugendetectortest terwijl rechtbankvoorzitter Caers daartoe de opdracht had gegeven, werd nauwelijks benadrukt enz. enz. Ik stelde verder vast dat Mter Defrance regelmatig een betalingsbewijs vergeet af te leveren voor de betalingen van Marcel Vervloesem en ik vraag mij af of dit wel een corecte manier van werken is. Enkele maanden geleden kwam de genaamde Jozef Moortgat uit Zandhoven met zijn dossier bij Mter Defrance terecht. De heer Moortgat had de zaak 'Morkhoven' een tijdlang gevolgd en geloofde dat hij met een degelijke, eerlijke en correcte advocaat te doen had. De heer Moortgat betaalde intussen 1.000 Euro aan Mter Defrance en ontving daarvoor juist één korte schriftelijke mededeling met de copietjes van twee brieven die Mter Defrance zou geschreven hebben maar waarop nog altijd geen antwoord kwam. Zoals in het geval van Marcel Vervloesem, is Mter Defrance zogoed als nooit bereikbaar en een boodschap inspreken op het antwoordapparaat van Mter Defrance blijkt niet de minste zin te hebben. De heer Moortgat wordt nooit schriftelijk of telefonisch over de stand van zijn dossier ingelicht en vraagt zich af wat er eigenlijk aan de hand is. In de hoop dat deze zaken zo snel mogelijk wordt onderzocht, en in afwachting van uw antwoord, teken ik, Met de meeste hoogachting, Jan Boeykens Arsenaalstraat 5/14 2000 Antwerpen Voorzitter Werkgroep Morkhoven (http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven) Copie aan: info@laurette-onkelinx.be, info@just.fgov.be, justitieel.welzijnswerk@cawsonar.be, justitieelww@cawdepapaver.be, info@valsbeschuldigd.org, info@slachtofferhulp.nl,justitiehuis.oudenaarde@just.fgov.be, justitiehuis.leuven@just.fgov.be, justitiehuis.veurne@just.fgov.be, justitiehuis.tongeren@just.fgov.be, justitiehuis.mechelen@just.fgov.be, justitiehuis.turnhout@just.fgov.be, justitiehuis.brussel@just.fgov.be, justitiehuis.hasselt@just.fgov.be, justitiehuis.ieper@just.fgov.be, zelfhulpgroep.schuldoverlast.sjb@skynet.be, jww@cawtverschil.be, jac.geraardsbergen@skynet.be, jac.balen@cawdekempen.be, jac+@antwerpen.be, jwwmechelen@skynet.be, jwl@cawleuven.be, jwa@cawmetropool.be, caw.depoort.jac@steunpunt.be, cawtverschil.centrale@pi.be, info@vertrouwenscentrumwvl.be, info@verzet.be, welzijnenjustitie@vlaanderen.be, caw.depoort.jac@steunpunt.be, mensenrechteneducatie@vormen.org, raadswinkel@hetnet.nl, raadsliedenwerk@wmd-noordholland.nl, tony.vanparys@dekamer.be, voorlichtingrechtbank@sgrarr.drp.minjus.nl, VoorlichtingRechtbankRoermond@roearr.drp.minjus.nl, balie@welzijn.org, KRW.Brugge@kinderrechtswinkel.be, KRW.Koepel@kinderrechtswinkel.be, contact@gpj.be, comite@comitep.be, Patrick.dewael@ibz.fgov.be,magda.destrijcker@premier.fed.be, 17:01 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 17-01-07 Internet: Klachtenbehandeling en persvrijheid Belgacom Skynet plaatste de blogs 'Slachtoffers Justitie' en 'Doofpot Justitie' terug op het Internet nadat de Werkgroep Morkhoven de vermelding 'C.N.' door 'Jef X' liet vervangen. De verwijdering van de vermelding 'C.N.' stelde Belgacom Skynet als voorwaarde tot het terugplaatsen van de beide blogs. Daarmee is de zaak echter niet afgelopen. De vermelding 'C.N.' (er was enkel een voornaam gebruikt die we niet meer vermelden) komt zo maar eventjes in 1.970.000 berichten voor als men de zoekrobot Google raadpleegt. Deze vermelding kon men dus moeilijk het 'vermelden van iemands naam zonder expliciete toestemming van de persoon in kwestie' noemen zoals Belgacom Skynet het stelde. Dat is gewoon onredelijk en juridisch gezien volkomen onjuist. Als de klachtendienst van Belgacom Skynet akkoord gaat met dergelijke klachten, dan kan men als redacteur van een blog trouwens bezig blijven. De klachtendienst van Belgacom Skynet zou er beter aan doen om eerst bij de blogverantwoordelijke te informeren alvorens een klacht ontvankelijk te verklaren en met de verwijdering van een blog te dreigen. Het is op die manier dat klachtendiensten meestal te werk gaan. Het is ook zo dat de geschreven pers in rechtszaken bijvoorbeeld dikwijls gebruik maakt van iemands voornaam en de eerste letter van diens familienaam om de privacy van de persoon in kwestie niet te schenden. Als de redactie van iedere krant immers zou beslissen om na elke klacht over een voornaam en de eerste letter van de familienaam, het artikel in kwestie te verwijderen, dan zouden er geen artikels meer geschreven worden. Van: Yves Goossen Verzonden: dinsdag 16 januari 2007 15:09:22 Aan:contactnl@team.skynet.be Onderwerp: RE: Uw mail ivm http://slachtoffers-justitie.skynetblogs.be en http://doofpot.justitie.skynetblogs.be Antwerpen, 16.1.2007 Belgacom Skynet Aan: "ContactNL Skynet" Geachte Heer, Betreft: Het verwijderen van de blogs 'Doofpot Justitie' en 'Slachtoffers Justitie' Hartelijk dank voor het reeds terugplaatsen van de skynetblog 'Slachtoffers Justitie' op het Internet. Zoals u misschien hebt gezien, heb ik de vermelding 'C.N.' waarvoor een klacht werd ingediend die door Belgacom Skynet werd aanvaard omdat zij vond dat 'daarmee iemands naam zonder expliciete toestemming van de persoon in kwestie was vermeld', ook op de skynetblog 'Doofpot Justitie' gewijzigd in 'Jef  X'. De zogezegde naam 'C.N.' (gezien er alleen sprake was van een voornaam had men eigenlijk beter van een naamsafkorting gesproken waarbij de privacy van de persoon in kwestie werd beschermd in plaats van geschonden) kwam amper 3 x voor op de blog 'Doofpot Justitie' die waarschijnlijk zo'n 1000 bladzijden beslaat en bijna 11.000 bezoekers had op anderhalf jaar tijd (4.2005). Ik hoop dat er niet voor elke klacht opnieuw gedreigd zal worden om deze blog van het Internet te halen en blijf mij  ernstige vragen stellen bij dit incident omdat de klacht bij Belgacom Skynet onmiddellijk volgde op het verdwijnen van honderden documenten op de MSN-groep van Prinses de Croÿ die met de Werkgroep Morkhoven samenwerkt. Net voor de klacht had ik op de MSN-groep Werkgroep Morkhoven ook aangekondigd dat ik door de problemen met onze MSN-groepen ook een skynetblog 'Werkgroep Morkhoven' zou aanmaken. Zoals u inmiddels weet, is het ook niet de eerste keer geweest dat deze 'C.N.' documenten doet verdwijnen en websites doet sluiten.  Enkele dagen geleden belde hij zelfs naar prinses de Croÿ en dreigde ermee 'een bezoekje aan haar huis te brengen'.  Het maakt deel uit van een eindeloze reeks pesterijen en bedreigingen. Ik begrijp ook nog steeds niet hoe het mogelijk is geweest dat Belgacom Skynet na de voornoemde klacht, een waarschuwing stuurde naar een sinds juni 2006 onbestaand Email-adres van Prinses de Croÿ en de beide blogs verwijderde 'omdat er geen reactie kwam'. In uw brief van 15.1.2007 schreef u: 'We begrijpen dat het e-mailadres ondertussen niet meer gebruikt wordt, maar voor beide blogs is bij het aanmaken ervan als user email sos@kindergarten.be opgegeven.  In geval van een klacht zijn we verplicht te reageren.  Indien we een waarschuwing versturen wordt steeds de blogeigenaar op de hoogte gebracht. Dit e-mailadres kan gewijzigd worden in het Skynet Pass-profiel". Bij mijn weten heb ik bij het aanmaken van beide blogs echter nooit het adres van Prinses de Croÿ sos@kindergarten.be opgegeven.  Op het moment van de aanmaak van de blog 'Slachtoffers Justitie' bestond dit adres immers al enkele maanden niet meer en ik maak nooit gebruik van de adressen van Prinses de Croÿ om blogs of wat dan ook aan te maken. Uit bijgaande gegevens blijkt zelfs dat ik mijn eigen Email-adres niet opgaf: -------------- Mijn account Web Skynet Pass Uw profiel - Uw gegevens - Uw e-mail - Uw password Home > Skynet Pass > Uw profiel > Uw gegevens Dinsdag 16 januari, 2007 Mijn profiel Hier vindt u de gegevens van uw Skynet Pass. U kunt ze op elk moment wijzigen. Voornaam: Jan Naam: Boeykens Geslacht: M Geboortedatum: 1.3.1954 Adres: / Nummer: / Postcode: 2000 Land: Belgie Gegevens gelinked aan de Forums: / Contacteer ons - Privacy-beleid - RSS - Adverteren op Skynet Gebruikscode: onwettige en/of schadelijke inhoud - Disclaimer - Bedrijfsgegevens ©1999-2006 Skynet ---------------- Mag ik u verzoeken om de blog 'Doofpot Justitie' terug op het net te plaatsen a.u.b. ? In afwachting van uw antwoord, teken ik, Met vriendelijke groet, Jan Boeykens Werkgroep Morkhoven VZW Werkgroep Morkhoven Faiderstraat 10 1060 Sint-Gillis 14:33 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 12-01-07 Internet-politie haalt Skynetblogs Justitie van het Internet (2)   De repressieve rechtsstaat (2) Giotto Er kwam inmiddels een schrijven van Belgacom Skynet met de mededeling dat de klacht van een zekere Charly N. de reden was om de skynetblogs 'Doofpot Justitie' en 'Slachtoffers Justitie' offline te halen. Belgacom vindt namelijk dat de vermelding "Charly N." in de inleiding van beide blogs een 'vermelding is van een naam zonder expliciete toestemming van de persoon in kwestie' en vraagt om 'privacyredenen die naam (als men van een naam mag spreken) uit al de posts te verwijderen'. Als men bij Google onder Charly N. zoekt, ziet men 1.970.000 berichten staan. Er zijn dus 1.970.000 mensen die klacht hadden kunnen indienen bij Belgacom. Straks gaat men ons nog komen vertellen dat er geen namen en zelfs geen afkortingen meer van namen (wat de privacy toch enigszins waarborgt) in kranten of boeken mogen staan ! 17:34 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 10-01-07 Internet-politie haalt Skynetblogs Justitie van het Internet   De repressieve rechtsstaat De skynetblog 'Doofpot Justitie' waaraan de Werkgroep Morkhoven meewerkte en die meer dan 10.000 bezoekers telde, werd gisteren van het Internet gehaald. Ook de skynetblog 'Slachtoffers Justitie' zou niet meer op het Internet te vinden zijn. Op 8 december verdwenen er ook honderden foto's en documenten van http://groups.msn.com/FondationPrincessedeCroy. Het grootste gedeelte ervan werd, na een schrijven naar het MSN Groups Support Team teruggeplaatst. Nadat de Herentalse burgemeester en Sp.a-kamerlid Jan Peeters in mei 2006 via de radio en televisie opriep om de 'website van de Werkgroep Morkhoven van het Internet te halen', namen de problemen met de MSN-groepen WerkgroepMorkhoven en FondationPrincessedeCroy toe en werd het werken zo goed als onmogelijk gemaakt. Volgens Peeters waren het 'vooral de wijkbewoners van het Morkhovense 'Koninkrijk' die de website van de Werkgroep Morkhoven van het Internet wilden en die vroegen dat de Morkhoven-woordvoerder Marcel Vervloesem uit de wijk werd gezet. Het Herentalse CD&V-raadslid An Dielens en Peeters beweerden ook dat het imago van Herentals door Marcel Vervloesem die in april 2006 via de bende rond Victor V. opnieuw van 'pedofilie' was beschuldigd en daarvoor zonder meer in de gevangenis van Turnhout was opgesloten, werd aangetast. De argumenten van Dielens en Peeters waren echter vals en puur op leugens gebaseerd want met 'de wijkbewoners' werd gedoeld op een petitieactie van het Herentalse Sp.a-bestuurslid Victor V. die Marcel Vervloesem 9 jaar geleden van 'folteringen en verkrachtingen' beschuldigde en de klachten tegen M. Vervloesem organiseerde. Volgens de schriftelijke verklaring van één van de zogenaamde slachtoffers werd men voor de klachten tegen M. Vervloesem, door Victor V. en een bepaalde kranten betaald. De petitieactie van Victor V. bracht slechts een 13-tal handtekeningen uit Morkhoven en omstreken op en die kwamen dus waarschijnlijk van de criminelen waarmee Victor V. de klachten organiseerde. Daar kwam nog bij dat M. Vervloesem op 15.11.2006 werd vrijgesproken voor de klachten van Victor V. en zijn companen waarvan het merendeel wegens diefstallen, inbraken en gewapende roofovervallen in de gevangenis zat. De Werkgroep Morkhoven overhandigde op 23.10.2006 ook een Open Brief aan de Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers waarin een 30-tal processen-verbaals waren opgenomen waarin de zedenfeiten van Victor V. met minderjarigen werd beschreven. Die klachten werden door het parket van Turnhout dat ook geen onderzoek voerde naar de kindermisbruikers en kinderpornoproducenten in de kinderpornozaak Zandvoort, nooit onderzocht. Victor V. werd integendeel dank zij het Herentalse Sp.a-partijbestuur en Sp.a-burgemeester Jan Peeters in februari 2006 tot bestuurslid van het OCMW van de Stad Herentals benoemd en mag daar mede in jeugdzaken beslissen. Hij stond vorig jaar zelfs mee op de kieslijst van de Sp.a en zou met zijn 109 stemmen in de Herentalse gemeenteraad mogen gaan zetelen. Zowel de Herentalse Sp.a en CD&V-politici als het parket van Turnhout zouden deze zaak graag in de doofpot willen steken en doen alsof er niets is gebeurd. Zelfs de 30 processen-verbaals met de zedenfeiten van Victor V. willen ze erbij nemen op voorwaarde dat Victor V. in het OCMW-bestuur mag blijven of tot gemeenteraadslid wordt benoemd. Vermoedelijk heeft ook heel de heisa rond Prins Laurent en de zware kritiek op justitie er mede toe geleid dat de skynetgroepen 'Doofpot Justitie' en 'Slachtoffers Justitie' van het Internet werden gehaald. De Belgische Justitie staat immers niet bepaald open voor de kritiek van de gewone burger die zich maar al te goed herinnert dat de regering na de Witte Mars van 10 jaar geleden, allerlei hervormingen beloofde. De skynetgroepen werden van het Internet gehaald vlak nadat de Werkgroep Morkhoven op http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven had medegedeeld dat het werken met de MSN-groepen zo onmogelijk werd gemaakt dat men er een speciale skynetblog had bijgenomen waarop de artikels van de Werkgroep Morkhoven zouden worden gepubliceerd. Het resultaat van deze repressie zal echter zijn dat de Werkgroep Morkhoven er nog harder zal tegenaan gaan en ook opnieuw straatacties zal organiseren. Door Marcel Vervloesem een spreekverbod op te leggen met de pers die jarenlang alles heeft stilgezwegen en die Marcel Vervloesem als een 'kindermisbruiker' afschilderde, en de Werkgroep Morkhoven en van Prinses de Croÿ het zwijgen op te leggen door ze van het Internet te halen, zal men in ieder geval niet ver geraken. Daar is iets meer voor nodig. Waarom laat men zijn ware gezicht niet zien en ruimt men de leden van de Werkgroep Morkhoven gewoonweg niet uit de weg ? Of kan dat niet in een zogenaamde democratische rechtsstaat ? Die methode is trouwens heel efficiënt zoals we in de zaak Dutroux en in de moord op Morkhoven-medewerkster Gina Bernaer hebben kunnen zien. Dan weet de burger die thans door allerlei manipulatietechnieken om de tuin wordt geleid en er geen flauw benul van heeft welke gangsterpraktijken er door de Belgische overheid, bepaalde rechters en politici worden toegepast om gevoelige gerechtelijke dossiers in de doofpot te kunnen steken, tenminste hoe laat het is. Hierbij publiceren we een eerste uittreksel van de skynetblog 'Doofpot Justitie' die verdwenen is. De rest volgt natuurlijk. En als het publiceren op de groep van de Werkgroep Morkhoven niet meer kan, dan worden de berichten wel op een tiental andere plaatsen gepubliceerd zolang men ons niet op de gebruikelijke manier uit de weg laat ruimen... Doofpot Justitie, Laatste commentaren: AGA op  Dag voor een Andere Politiek..., Geen titel op  Dag voor een ..., Groen! op  Witte Mars: 1..., Tinny Mast op  Witte Mars: 1..., Tinny Mast op  Witte Mars: 1..., Een andere politiek ...op  Dag voor een ..., Sp.a-partijkaart op  Dag voor een ..., Herentalse OCMW en g... op  Witte Mars: 1..., Mededader moord op J... op  De moord op J..., Groen ! op  Witte Mars: 1..., Geen titel op  Witte Mars: 1..., Kamerleden op  Witte Mars: 1..., Politici-bordeelschu... op  Witte Mars: 1..., Senatoren ontvangen ... op  Witte Mars: 1..., Geen titet op  Witte Mars: 1..., Procureur Generaal op  Witte Mars: 1.., Slachtoffers pers op  Witte Mars: 1..., Procureur-Generaal: ...op  Witte Mars: 1.., Vuile rol van SP.A op  Verkiezingen ..., Reconstructie op  De moord op J..., Centraal Station her... op  De moord op J.. , Mes voor moord op  De moord op J..., België ontzet over u...op  De moord op J.., Uitstap moordenaar J... op  De moord op J.., Dewael en Onkelinx w... op  De moord op J.., Moeder Joe geschokt ... op  De moord op J.., Olmert's popularitei... op  En wat met on.., Foto's vredesmanifes... op  En wat met on.., Londen: 100.000 beto... op  En wat met on.., 8.000 betogers op  En wat met on.., 2.000-tal betogers o... op  En wat met on.., Abdallah Ait Oud bli... op  Stacy Lemmens.., nazi s op  Israël wil Lib.. , Bilaterale contacten... op  Karel De Guch..., Geen vrede in het Mi...op  Karel De Guch.., Hoop op vrede weggeb... op  Israël blokke.., Politie beëindigt si... op  Libanon wordt.., Vermoedelijke moorde...op  Nog geen spoo.., MTI op  Nederland ric.., Midden-Oosten: Prote..  op  Libanon wordt.., Israël valt Libanon ...op  Libanon wordt.., Nederlandse regering op  Libanon wordt.., European protest op  En wat met on.., Israël: chemische wa.. op  Libanon wordt..., Amerikaanse marinier... op  Israël wil Li.., Uitlevering moordena... op  Tweede dader .., Forum Israël op  Libanon wordt.., op  Libanon wordt.., Palestijnse vluchtel.. op  En wat met on.., Actie Palestina op  En wat met on.., Ethisch verantwoord ... op  Sp.a: Sociaal.., Stop Geweld ! op  En wat met on.., De Batselier haalt u... op  Sp.a: Sociaal.., Vader Nathalie stelt..  op  Vermoorde mei.., 'Liberalisering Ener... op  Preventel voo.., Minderjarige vrij op  Busmoord Antw.., Internetpolitie op  Vermoorde mei.., Wet Lejeune op  Vermoorde mei.., Onkelinx schuldig op  Vermoorde mei.., Knuffelberen op  Vermoorde mei.., Opbrengst verkoop kn... op  Vermoorde mei.., Onderzoek Politieopt.. op  Busmoord Antw.., DNA-resultaten op  Stacy Lemmens.., Verdachten vrij op  Busmoord Antw.., Stacy begraven op  Stacy Lemmens.., Vraag en antwoord op  Tweede dader ..., Nathalie begraven op  Stacy Lemmens.., Uitvaart Guido Demoo.. op  Busmoord Antw.., De Telegraaf op  Stacy Lemmens.., DNA-spoor op  Stacy Lemmens.., Demoor overleden aan... op  Busmoord Antw.., Onjuiste informatie op  Vermoorde mei.., Marcel Vervloesem: '...op  Stacy Lemmens..., Vindplaats anoniem g... op  Stacy Lemmens.., Na Stacy ook lichaam...op  Stacy Lemmens.., Vlaams Blok gooit no...op  Busmoord Antw..., Woensdag 15 uur: blo...op  Busmoord Antw.., De Lijn zet vanaf wo...op  Busmoord Antw.., Busincident niet lan...op  Busmoord Antw.., Drie op vier herkent.. op  Luikse meisje.., Parket vraagt verlen...op  Luikse meisje.., Radio Centraal inter... op  Busmoord Antw.., Marokkaanse en Turks... op  Busmoord Antw.., Alain Courtois: biog...op  Luikse meisje.., Moeder Stacy: voetba...op  Luikse meisje.., Moeder Nathalie wil ...op  Luikse meisje.., De Standaard maant a...op  Luikse meisje.., Nieuw zoekwerk naar ...op  Luikse meisje.., Kinderporno: Konings...op  Luikse meisje.., Moeder Nathalie ontm...op  Luikse meisje.., Beslissing uitgestel...op  Tweede dader .., Victor Vervloesem: o...op  Cd-roms kinde.., Ait-Oud vrij door 'g...op  Nog geen spoo.., ,,Geef ze terug, doe.. op  Nog geen spoo.., Toch geen alibi voor... op  Nog geen spoo... Archief per maand: 10/2006, 9/2006, 8/2006, 7/2006, 6/2006, 5/2006, 4/2006, 3/2006, 12/2005, 11/2005, 10/2005, 09/2005, 08/2005, 07/2005, 06/2005, 05/2005, 04/2005 19:43 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 07-12-06 In voorbereiding In voorbereiding 13:08 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 06-12-06 Paul Janssen: standbeeld PAUL JANSSEN KRIJGT STANDBEELD Paul Janssen, de uitvinder van het neurolepticum haloperidol dat duizenden mensen om zeep heeft geholpen, krijgt een standbeeld. Het wordt tijd dat de vergeten slachtoffers ook een standbeeld krijgen... ----- Standbeeld van Paul Janssen in Beerse VRT, zo 3/12/06 - Gisteren is in Beerse een standbeeld onthuld van doctor Paul Janssen, de stichter van Janssen Pharmaceutica. Janssen stichtte Janssen Pharmaceutica in 1953. Vandaag is het een van de belangrijkste farmaceutische bedrijven ter wereld. Het complex in Beerse beslaat zestig hectare en biedt werk aan meer dan vierduizend mensen. Na zijn dood in 2003 besloten het gemeentebestuur en de inwoners van Beerse dat Janssen een standbeeld moest krijgen. Daarvoor werd kunstenaar Wilfried Pas aangesproken. Hij ontwierp een bronzen beeld van 1,60 meter hoog. Het standbeeld werd gisteren onthuld door Dora Janssen, de weduwe van Paul Janssen. Zo'n vierhonderd genodigden woonden de inhuldiging bij.   15:40 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 30-11-06 Waar is de 'anti-psychiatrie' gebleven ? In voorbereiding 15:04 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook |  De winsten van de farmaceutische industrie In voorbereiding 15:00 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 27-11-06 Slachtoffer van de psychiatrie In voorbereiding 17:52 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 26-11-06 Cannabis en Haldol CANNABIS EN HALDOL Al jarenlang wordt er vooral in Vlaanderen een strijd gevoerd tegen cannabis. Indien de Vlaamse overheid en kranten zoals De Standaard wat meer afstand hadden genomen van de Vlaamse multinational Janssen Pharmaceutica dat honderden tonnen van het neurolepticum Haldol (haloperidol) voor psychiatrische ziekenhuizen heeft gebrouwd, dan waren er destijds niet zoveel overlijdens en zelfmoorden geweest... Coffeeshops stoppen minder wiet in het zakje - Schaarste door verbeten jacht op kwekers in Vlaanderen en Nederland De verscherpte strijd tegen cannabiskwekers in Vlaanderen en Nederland laat zich fel voelen in de Nederlandse coffeeshops. De prijs van de wiet is in een jaar tijd met een kwart gestegen en sommige shops overwegen de verkoop te rantsoeneren. De grootscheepse acties tegen hennepkwekers aan beide zijden van de grens blijven niet zonder gevolg. De afgelopen maanden werden met de regelmaat van een klok - vaak professionele - plantages ontmanteld. Dat brengt de bevoorrading van de coffeeshops in het gedrang. Vooral in Nederland gaat het er momenteel hard aan toe. De politiediensten hebben daar in augustus een overeenkomst afgesloten met de energiebedrijven waardoor ze getipt worden over abnormaal elektriciteitsverbruik. Ze werken bovendien nauw samen met de gemeentebesturen om de in beslag genomen cannabisplanten zonder veel poespas naar een verbrandingsoven af te voeren. Het gevolg van die verbeten jacht is dubbel. Veel professionele cannabistelers wijken uit naar Vlaanderen en tegelijk proberen steeds meer criminele organisaties het acute gat in de markt op te vullen. Niet alleen met zuivere wiet, maar ook met gemanipuleerde drugsladingen. Die leveren soms extra gevaar op voor de gebruikers. ,,Voor onze aanvoer werken we met een ruim netwerk van thuiskwekers, maar de politie is zwaar aan het maaien in dat bestand'', zegt Frank Deij van coffeeshop Checkpoint in Terneuzen. Met gemiddeld tweeduizend klanten per dag - vooral uit Vlaanderen en Frankrijk - is Checkpoint een van de grootste Nederlandse coffeeshops. Maar als de schaarste aanhoudt, zullen de klanten genoegen moeten nemen met Marokkaanse hasj in plaats van de kwalitatief veel betere nederwiet. Bedrog ontmaskeren ,,We denken eraan de wiet te rantsoeneren'', zegt Frank Deij. ,,Nu mag je als klant maximum vijf gram wiet of hasj meenemen. Maar als onze bevoorradingskanalen verder afgesneden worden, zullen we de wiet beperken tot drie gram, eventueel aan te vullen met twee gram hasj.'' ,,De klanten zullen dat allicht niet leuk vinden - 80 procent van onze omzet bestaat uit wiet - maar we voeren nog liever zo'n rantsoenering in dan dat we minderwaardige stuff verkopen. Want dat is het gevaar: nu de thuiskwekers hard aangepakt worden, krijgen we geregeld criminelen over de vloer die de wiet verzwaren met allerhande dubieuze stoffen.'' ,,Iedereen in de branche klaagt daarover. In het beste geval vermengen ze de wiet met zand, cement of bakmeel. Maar sommige individuen schrikken er niet voor terug het gewicht op te drijven met fijngemalen glas of magnesiumpoeder. Op die manier wekken ze de indruk dat de lading rijk is aan roesverwekkende THC-kristallen.'' ,,Gelukkig kan je dat bedrog vrij makkelijk ontmaskeren, maar het is hoe dan ook geen goeie zaak dat de georganiseerde misdaad onze aanvoer in zijn greep krijgt. Heel die toestand bewijst nog maar eens hoe hypocriet het softdrugsbeleid in België en in Nederland wel is.'' ,,Bij jullie wordt het gebruik gedoogd, maar de verkoop en de kweek zijn verboden'', zegt Deij. ,,Bij ons zijn het gebruik en de verkoop van kleine hoeveelheden toegelaten, maar omdat de thuiskweek verboden blijft, zit onze inkoop in de illegaliteit. Alsof je tegen een boer zou zeggen: je mag wel melk verkopen, maar je mag geen koeien houden.'' Uit woning gezet Volgens woordvoerder Alwin Don van de politie Zeeland baadt de thuiskweek van cannabis net zo goed in een crimineel sfeertje. ,,We strijden al jaren tegen de grootschalige plantages. Maar tegelijk stelden we vast dat het aantal kleine thuistelers sterk toeneemt. Zo onschuldig is dat allemaal niet, want sommige kwekers verkopen hun oogst aan criminele organisaties, die daar zwaar aan verdienen.'' ,,Met de nieuwe overeenkomst willen we vooral ontradend optreden. Als een huurder van een huisvestingsmaatschappij betrapt wordt op cannabisteelt, kan hij voortaan uit zijn woning worden gezet. We hopen dat die mensen wel tweemaal zullen nadenken voor ze daarmee beginnen.'' Willy De Buck De Standaard, zondag 26 november 2006 http://groups.msn.com/patientenrechten 11:21 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook | 01-11-06 Psychiatrie wordt politiek misbruikt Ivo Meulemans, journalist van Het Nieuwsblad (De Gentenaar, Het Volk - VUM-mediagroep), schreef nog eens een artikel dat moest dienen om Morkhoven-activist Marcel Vervloesem en de Werkgroep Morkhoven de mond te snoeren omtrent de kinderpornozaak Zandvoort en de pedofiliezaak waarbij het Herentalse Sp.a-gemeenteraadslid Victor V. (die door de Sp.a wordt gesteund) is betrokken. Nadien nam hij telefonisch contact met Marcel Vervloesem om te zeggen dat de titel 'Vervloesem is gestoord' van het door hem geschreven artikel 'niet van hem' was. De psychiatrie wordt dus nog altijd misbruikt om mensen het zwijgen op te leggen. Alleen Jan Vanhaelen van de patiëntenvereniging 'Sarah' durfde te reageren... Ivo Meulemans De openbare aanklager vordert een strenge celstraf tegen Marcel Vervloesem - Kinderpornojager vertoont seksuele interesse voor minderjarigen - Vervloesem is gestoord TURNHOUT - Marcel Vervloesem (54), de zelfverklaarde kinderpornojager uit Morkhoven, vertoont seksueel grensoverschrijdend gedrag. Hij heeft interesse voor minderjarige jongens. Dat zegt professor en onderzoeker Piet Cosyns. Acht jaar nadat de politie de eerste klacht tegen Marcel Vervloesem (54) noteerde, heeft de strafrechter in Turnhout zich gisteren over de zaak gebogen. De zelfverklaarde kinderpornojager riskeert tien jaar effectieve celstraf. Hij staat onder meer terecht op beschuldiging van misbruik van negen minderjarigen tussen 1974 en 1996 en drie andere jongens in de zomer van 2005. De uitspraak valt op 15 november. Vervloesem verscheen gisteren voor de rechter nadat hij een persoonlijkheidsonderzoek had ondergaan in het centrum voor forensische geneeskunde in Antwerpen. In zijn rapport van 35 bladzijden doet professor Cosyns enkele opmerkelijke vaststellingen. Hij schrijft dat de frontman van de Werkgroep Morkhoven seksueel grensoverschrijdend gedrag vertoont, vooral naar minderjarige jongens toe. De kans dat Vervloesem hervalt en nieuwe feiten pleegt, schat de deskundige 'hooggemiddeld' in. ,,Die score is erg verontrustend'', zei openbare aanklager Peter Van der Flaas. ,,Een kordate psychische begeleiding dringt zich op. Ik vorder een strenge celstraf, gedeeltelijk met uitstel.'' Er is volgens de professor meer aan de hand dan een louter seksueel probleem. ,,Vervloesem kampt met een gestoorde persoonlijkheid. Hij maakt misbruik van zijn machtspositie als zelfverklaarde hulpverlener en zet jongeren die ontzag voor hem hebben onder druk'', zei Van der Flaas. ,,De enige verzachtende omstandigheid is zijn ongelukkige leven.'' Vervloesem zelf kon zich naar eigen zeggen vinden in het verslag. ,,Mijnheer de rechter, als u zo'n ongelukkige jeugd had gehad, dan was u er misschien niet meer geweest'', zei Vervloesem. ,,Met zijn conclusie dat ik grensoverschrijdend gedrag vertoon, gaat de professor over de schreef. Hij geeft te kennen dat ik schuldig ben. Ik bewist alle feiten. Ik ben niet kindgericht, maar vrouwgericht. Ik heb eerder een test met de leugendetector met glans doorstaan.'' Geen psychopaat Om meer rust en evenwicht in het leven van Vervloesem te brengen, stelt Cosyns voor om hem een contactverbod met de pers op te leggen. Na de zitting trok de pornojager zich daar alvast geen moer van aan. Machteld Francken, de advocate van negen vermeende slachtoffers, was tevreden met het verslag. ,,Het staat zwart op wit op papier dat Vervloesem geen psychopaat is, maar volledig toerekeningsvatbaar is'', zei ze. ,,Hij is een gevaarlijke en egocentrische persoon.'' Vervloesem stond ook terecht voor het bezit van kinderporno, valsheid in geschrifte en de verspreiding van affiches met misbruikte kinderen. Hij gaat resoluut voor de vrijspraak. ,,Voor het bezit van cd-roms met kinderporno moet ik de procureur gelijk geven. Ik had die schijfjes niet mogen hebben'', bekende Vervloesem. ,,Maar we spreken over 1998. Child Focus bestond toen nog niet. Als ze mij daarvoor veroordelen, dan durft niemand nog materiaal overhandigen aan het gerecht en kan de pornoindustrie vrij zijn gang gaan.'' Ivo Meulemans - Het Nieuwsblad Jan Boeykens, Voorzitter Werkgroep Morkhoven: 'Psychiatrische experten hoeven zich niet uit te spreken over de schuld of onschuld van iemand en psychiatrie en justitie hebben zeker niet het recht om iemand het contact met de pers te verbieden. Terwijl Dr. Cosyns en Dr. Geens in de inleiding van hun deskundigenverslag schrijven dat het 'de bedoeling is om een gedetailleerder inzicht te krijgen op de verschillende aanklachten zonder hierbij uitspraak te doen over schuld of onschuld' herhalen zij in hun rapport voortdurend dat 'spijtbetuigingen niet worden geuit gezien Marcel Vervloesem de feiten ontkent'. Op die manier willen zij de schuld van Marcel Vervloesem 'aantonen'. De openbare aanklager in de zaak Vervloesem, Procureur Peter Van Der Flaas, en de journalisten van Het Nieuwsblad, De Morgen, Gazet van Antwerpen en VRT halen steeds het zinnetje 'grensoverschrijdend sexueel gedrag' uit het deskundigenrapport terwijl in de slotbeschouwing van het 35 bladzijden tellende rapport van Dr. Cosyns en Dr. Geens toch ook duidelijk staat: 'Betrokkene schikt zich niet in een diagnose van een psychiatrische problematiek of het etiket gevaarlijkheid. Wij adviseren betrokkene verder te begeleiden voor zijn persoonlijkheidsproblematiek' (dat volgens de psychiaters de reden is van het radicale actievoeren tegen kinderpornonetwerken en de radicale kritiek op de politieke verantwoordelijken en Justitie). Verder lezen wij: 'Het specifiek werken rond de feiten - die hij steevast ontkent - zal enkel in een toenemende strijd resulteren. Een zekere respectvolle benadering met het bewandelen van die paden die hij in eerste instantie zelf ook wil bewandelen, zal een zekere vertrouwensband kunnen creëren. De therapeut zal iemand moeten zijn die een zekere autoriteit heeft ten aanzien van betrokkene, iemand die hij dus 'aangeduid' heeft, voor wie hij respect en een zeker ontzag heeft. Ten slotte maken wij tevens de bedenking dat het wenselijk is dat dhr. Vervloesem geen contacten meer zou aangaan met de audiovisuele of geschreven pers. De te voorziene stress kan beter reeds op voorhand voorkomen worden. Op deze manier zullen eventuele toekomstige problemen ook kunnen vermeden worden. Wij kunnen bij dhr. Vervloesem geen psychiatrische problematiek weerhouden: m.n. geen stemmings- of angststoornis, geen middelen-gerelateerde of cognitieve problematiek, geen psychose. Wel weerhouden we een persoonlijkheidsstoornis met narcistische en theatrale kenmerken.' We blijven ons de volgende vragen stellen in deze zaak: - Waarom werden de tienduizenden kinderen op de cd-roms van het kinderpornonetwerk Zandvoort die Marcel Vervloesem aan Procureur Bourlet (zaak Dutroux) en de Justitie in Turnhout overmaakte, nooit geidentificeerd ? - Waarom werd er 9 jaar lang over een 'gebrek aan middelen' gesproken ? - Waarom werden de kinderfolteraars en verkrachters die op de cd-roms staan nooit opgespoord en vervolgd ? - Waarom werden de kinderproducenten in deze zaak nooit opgespoord en vervolgd ? - Waarom zei Justitieminister Onkelinx in haar antwoord op de vraag van senator Zoë Genot (Ecolo) dat het dossier Zandvoort een 'individuele dossier' was terwijl er -volgens een rapport van de federale politie- tienduizenden slachtoffers zijn ? - Waarom beloofde de Turnhoutse Procureur Herman Janssens (thans benoemd tot Procureur-Generaal) twee jaar geleden in een gesprek met Het Laatste Nieuws dat hij een onderzoek zou laten voeren naar de Franse magistraat op de cd-roms en hield hij zijn belofte niet ? - Waarom mengde inspecteur G. Zicot (zaak Dutroux) zich in deze zaak door valselijk te verklaren dat de Franse magistraat een 'man uit Charleroi' was ? - Waarom werd deze valselijke verklaring nooit onderzocht door het parket van Turnhout ? - Waarom werden de aanklagers van Marcel Vervloesem niet voor een leugendetectortest opgeroepen terwijl rechtbankvoorzitter Caers daartoe vorig jaar de opdracht gaf ? - Waarom voert het parket van Turnhout geen onderzoek naar de tal van tegenstrijdige verklaringen van de aanklagers en waarom wordt er geen onderzoek gevoerd naar de 30 processen-verbaals waarin op een gedetailleerde wijze de zedenfeiten met minderjarigen van het Herentalse Sp.a-bestuurslid Victor V., hoofdaanklager in de zaak Vervloesem, wordt beschreven ? - Waarom voert het parket van Turnhout geen onderzoek naar de verklaring van één van de zogenaamde slachtoffers waarin deze zegt dat men voor de klachten tegen Vervloesem door bepaalde kranten (mogelijks Het Nieuwsblad) werd betaaald ? - Waarom worden de verhaaltjes van twee verschillende aanklagers (in 1998 en in 2005) als zou Marcel Vervloesem een 'inktvulling van een stylo en andere voorwerpen in hun piemel hebben gestoken', door het parket van Turnhout, psychiater Cosyns en de pers geloofwaardig bevonden ? - Waarom zegt men niets over de uitslag van het DNA-onderzoek in de zaak Vervloesem ? - Waarom blijft het gerechtelijk dossier onvolledig en werd er met al de voorgaande elementen gedurende 9 jaar geen rekening gehouden ? - Waarom werden de klachten tegen Marcel Vervloesem over zaken die zogenaamd 20 jaar geleden zouden gebeurd zijn, ingediend op het moment dat de internationale pers voor de kinderpornozaak Zandvoort naar Morkhoven afzakte en waarom werd er door de Vlaamse pers destijds zo gretig en zonder kritische vraagstelling op deze wilde verhalen ingesprongen terwijl de kinderpornozaak Zandvoort nadien werd doodgezwegen ? Was het zogezegde deskundigenrapport van Dr. Cosyns misschien alleen maar bedoeld om de antwoorden op deze vragen te ontwijken ?' Jan Boeykens Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven p/a Faiderstraat 10, 1060 Brussel (werkgroep_morkhoven@hotmail.com - http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven) PS. Het kan zijn dat de Belgische staatsveiligheid die erg verveeld zit met deze kwestie, dit artikel en/of de foto van Ivo Meulemans van het Internet haalt... 17:06 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (2) | Email dit |  Facebook | Vorige 1 2 3 4 5