25-11-08

VN-Comité: Foltering, ook in Brugse gevangenis


GevangenisBrugge.151041743

In het nieuws in BRUGGE

BRUGGE, 25/11/2008. Ook in Brugse gevangenis bestaat het fenomeen foltering. Dat is geen uitlating van een gevangene die zich in de schijnwerpers wil stellen of van een obscure actiegroep. Wel een vaststelling van het VN-comité tegen foltering, dat zich in een rapport vrij kritisch uitlaat over de toestanden in Belgische gevangenissen.

Uit de officiële aanbevelingen van het "Committee Against Torture" (CAT) van de Verenigde Naties blijkt dat ons land slecht scoort op het vlak van vreemdelingenbeleid, de situatie in de Belgische gevangenissen en de behandeling van minderjarigen.

Gevangenis Brugge ook

Het VN-comité is daarin erg verontrust over de slechte omstandigheden waaronder mensen worden opgesloten. "Niet alleen in de verouderde gevangenissen, maar ook in Brugge, zegt Angela van de Wiel van de Liga Voor de Mensenrechten. Het Comité noemt de omstandigheden waarin geïnterneerden worden vastgehouden schrijnende, "en verwijst daarbij naar de algemeen gebrekkige opleiding van gevangenispersoneel en de wijze waarop gedetineerden met nood aan psychiatrische bijstand worden aangepakt."

Subtiel folteren

"Wanneer men het woord foltering hoort, denkt men dikwijls aan martelpraktijken in gure gevangenissen in verre landen. Maar wrede, onmenselijke en onterende behandeling kan ook subtielere vormen aannemen en België is hier helaas niet vrij van. De aanbevelingen van het Committee Against Torture zijn hopelijk een aanmoediging voor België om foltering of wrede, onmenselijke en onterende behandeling te voorkomen en volledig uit te bannen," zegt van de Wiel.

Het Comité dringt erop aan dat België zo snel mogelijk het Optioneel protocol bij het anti-folterverdrag ratificeert. Volgens dit protocol moet België een nationaal controle-orgaan oprichten dat regelmatig bezoeken brengt aan alle detentie-plaatsen om foltering of andere wrede, onmenselijke en onterende behandeling te voorkomen.

(FN-Eigen Berichtgeving)
http://www.stadsomroep.com/Detail.asp?NUM=26160/


Guantanamo België
http://www.google.be/search?hl=fr&q=guantanamo+belgië&btnG=Recherche+Google&meta=lr%3Dlang_nl

Guantanamo Brugge: Politieke moorden - Marteling van koerdische activisten
http://www.archivesolidaire.org/scripts/article.phtml?section=A2AAABBOBJ&obid=32920

Guantanamo Brugge: euthanasie
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Gevangenis+Brugge+euthanasie&btnG=Rechercher&meta=

Guantanamo Brugge: Marcel Vervloesem werd gefolterd en vermoord
http://www.google.be/search?hl=fr&q=moord+marcel+vervloesem&btnG=Recherche+Google&meta=

Marcel Vervloesem: kinderpornozaak Zandvoort
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Marcel+Vervloesem+kinderpornozaak+Zandvoort&btnG=Rechercher&meta=

Guantanamo belge
http://www.google.be/search?hl=fr&q=guantanamo+belge&btnG=Recherche+Google&meta=

Guantanamo de Bruges: Meurtres politiques - Tortures des activistes kurdes
http://www.archivesolidaire.org/scripts/article.phtml?section=A1AAAA&obid=32919

Guantanamo de Bruges: euthanasie
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Prison+Bruges+euthanasie&btnG=Rechercher&meta=

Interview de l'avocat de Marcel Vervloesem
http://www.archivesolidaire.org/scripts/article.phtml?section=A1AAAABJ&obid=36356

Maître Raf Jespers, avocat de Marcel Vervloesem - Raf Jespers, advocaat Marcel Vervloesem - Raf Jespers, Vervloesem's lawyer
http://www.google.be/search?hl=fr&q=raf+Jespers&btnG=Recherche+Google&meta=

Guantanamo de Bruges: Activiste Marcel Vervloesem était torturé et assassiné
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Marcel+Vervloesem+meurtre+assassiné&btnG=Rechercher&meta=

Le Monde: prison de Bruges
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Journal+Monde+prison+Bruges&btnG=Rechercher&meta=

Marcel Vervloesem: réseau pédocriminel de Zandvoort
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Marcel+Vervloesem+réseau+pedocriminel+Zandvoort&btnG=Rechercher&meta=

Convention de Génève, 17 juli 1929:
http://www.icrc.org/dih.nsf/WebART/305-430043?OpenDocument

Guantanamo di Bruges: eutanasia
http://www.google.be/search?hl=fr&q=Prigione+Bruges+eutanasia&btnG=Rechercher&meta=

Marcel Vervloesem: reti pedocriminali di Zandvoort
http://www.google.be/search?q=Marcel+Vervloesem+reti+pedocriminali+di+Zandvoort&btnG=Rechercher&meta=

Hitler - Auflösing:
http://www.google.be/search?q=Hitler+Auflösing&btnG=Rechercher&meta=

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Rue Faider 10
1060 Saint-Gilles
België - Belgique - Belgio
nr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com, postmaster@droitfondamental.eu, issakaba@skynet.be

http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://www.droitfondamental.eu/

----

Alhoewel het intussen zeer slecht gesteld is met Marcel Vervloesem, kan men hem nog altijd schrijven om hem te ondersteunen.
Schrijf hem (het best aangetekend) met een eventuele kopie van uw schrijven naar de vzw Werkgroep Morkhoven - Zend hem lege enveloppes en steek postzegels (niet meer dan 10) bij uw brief alhoewel hij niet meer in staat zal zijn om alle brieven te beäntwoorden:

Gevangenis Brugge
t.a.v. Marcel Vervloesem - Medisch Centrum - Kamer 6.104
Legeweg 200
8200 Sint-Andries - Brugge (België)
Tel: 050 45 71 11 - Fax: 050 45 71 89
Europe: Tel: 0032 50 45 71 11 - Fax: 0032 50 45 71 89

19:46 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vn-comite foltering gevangenis brugge |  Facebook |

Commentaren

'Het drama genaamd Vervloesem'
Het drama genaamd Vervloesem door Douglas De Coninck
publicatiedatum : 17-02-2001


Voor de allereerste keer vertelt kinderpornojager Marcel Vervloesem zijn levensverhaal. 'Verstaat ge 't nu?!' Douglas De Coninck denkt van wel. We vroegen het nochtans beleefd. Kan die hoorn niet voor een half uurtje op de haak? "Wacht. Deze moet ik echt even nemen." Een Brusselse advocate aan de lijn, die optreedt voor ouders van wier kinderen hij gezichtjes terugvond op cd-roms vol kinderporno. Grijns. "Dat meisje wil mij altijd goede raad geven." Hij duwt op een knopje en laat ons meeluisteren. - Marcel, leg me dat nu eens uit. Waarom zeg jij, als je op tv komt, nooit gewoon 'ik'? - Hoe bedoel je? - Je zegt altijd 'De Werkgroep Morkhoven zal...' en 'Marcel Vervloesem zal...' Altijd in de derde persoon. Ben jij Lodewijk de Veertiende of zo? - Pfft. - Ik denk dat je in de huiskamer overkomt als knettergek. - Ja maar, dat bén ik ook. Daar is geen discussie over. Maar jij kent mijn verhaal ook niet. Zijn voornaamste wapen is zijn stem. Het is niet zozeer wát hij zegt, maar het aantal decibels hij voort weet te brengen. "Kindermisbruikers zijn in wezen zwakkelingen", luidt zijn theorie. "Als je eens tegen ze buldert, krimpen ze ineen." De stem kwam goed van pas, toen hij er in de vroege jaren negentig een sport van maakte om uit instellingen weggehaalde tienerjongetjes manu militari te bevrijden uit villa's waar ze misbruikt werden. "Drie hebben we er zo bevrijd. Ik liet me dan meestal wel vergezellen door een paar breedgeschouderde vrienden, maar uiteindelijk was het toch dat brullen dat het hem deed. Geeft dienen kleine hier! Het werkt (lacht)." Zo ging hij ook te werk bij Gerry Ullrich, de beheerder van de grootste kinderpornowebsite die ooit in West-Europa werd ontdekt. "Ik heb gewoon vriendelijk geroepen: geeft mij die cd-roms! En hij deed dat." Ook al handelde de Nederlandse justitie de Zandvoort-affaire uiteindelijk af als zijnde het werk van 'een geïsoleerde pervert', Vervloesem blijft ze beschouwen als zijn "grootste overwinning". Sindsdien doorkruist hij voortdurend Europa voor lezingen, congressen, nieuwe onderzoeken en ontmoetingen met ouders van kinderen die op het door Vervloesem en co. buitgemaakte materiaal zijn geïdentificeerd. Op de cd-roms waren 70.000 beelden van de gruwelijkste kindermishandeling zichtbaar, zoals die ene foto van de vastgeketende baby die wordt gepenetreerd. De baby is nooit geïdentificeerd. "En als justitie zich daar niet voor interesseert... Ik wél." Op 6 februari van dit jaar boekte de Werkgroep Morkhoven in alle stilte een historisch succesje. Het Gentse hof van beroep veroordeelde Temsenaar Norbert De Rijck tot acht jaar cel wegens pedofilie. Vervloesem zat al meer dan tien jaar achter hem aan, kreeg bij herhaling ministeriële en justitiële banbliksems over zich heen. Tegen mijnheer De Rijck was nooit enig bewijs gevonden, heette het: allemaal verzinsels van die Vervloesem. "Merkwaardig toch? Precies een week later pakt Gazet van Antwerpen uit met die onzin." Een complot? Marcel Vervloesem: "Absoluut." De latere kinderpornojager komt op 7 oktober 1952 ter wereld in Lier. Zijn eerste herinneringen gaan echter over ritselend katoen in het kindertehuis Sint-Barbara van de Zusters der Liefde in Balen. Daar zat ook een iets ouder jongetje dat werd aangewezen als zijn broer Jos en een baby, zijn zus Marleen. "We klitten samen, met zijn drieën. We beschouwden die nonnen als onze moeders. Wie mijn echte ouders waren? Ik had geen flauw idee en voelde geen enkele behoefte om het ooit te weten." Enkele dagen voor hij veertien wordt, wordt hij in het kantoor van de moeder-overste geroepen. Daar is een dame "van het gerecht van Turnhout" en die heeft goed nieuws. Marcel moet eens goed luisteren: "We hebben een pleeggezin gevonden voor u, uw broer en uw zus. Morgen gaat ge hier weg." Dat was dat. "Mijn wereld stortte in. Dat klooster, dat was mijn familie. Ik hield van die nonnen. Ze gaven me warmte die ik daarna nooit meer heb gekend. De volgende dag was dat koppel daar. Ik moest in de auto stappen. Ze reden weg en zeiden geen woord. Ik vroeg: waar ga ik dan naar school? Geen antwoord. We kwamen aan in Kapellen, bij een huis dat aan alle kanten omgeven was door serres. Die avond vroeg ik het nog eens. Het antwoord kwam: 'Naar school? Niks van, gij gaat werken gij." De volgende ochtend werd hij om vier uur gewekt. "Dat schandaal van de kinderarbeid in het tuinbouwwezen", zegt hij, "is in de streek bekend". Want ooit nog onthuld Het Zondagsblad en daarna in een Nederlands boek. "Het kwam hierop neer. Het parket in Mechelen had ontdekt hoe vanuit enkele tehuizen al jarenlang kinderen onder het mom van adoptie naar familiebedrijven waren gestuurd als goedkope arbeidskrachten (geëmotioneerd). Ha, men wil weten waarom Marcel Vervloesem in een permanente staat van oorlog verkeert met het parket van Turnhout? Wel, wat was er gebeurd? Al die Mechelse kinderen werden bij die bedrijven weggehaald. Hun plaatsen werden ingenomen door kinderen uit de streek rond Turnhout. Daar zorgde de vrouw van een of andere dorpsburgemeester voor. Zij werkte op de jeugdrechtbank. Het was zij die me toen dat 'goede nieuws' kwam vertellen, in het klooster." "We zaten daar met zijn vijven op dat tuinbouwbedrijf. Allemaal 'gerechtskinderen'. Vier jaar lang heb ik zeven dagen per week, van vier uur 's ochtends tot tien uur 's avond tomaten en sla zitten te plukken, sorteren en in van die akelige bakjes zitten te stoppen. Ze hebben mijn jeugd gestolen. Je vraagt je af: waarom doet zo'n mens dat? Wat zit daar achter? Dan doe je navraag, en blijkt dat ze dat deed in ruil voor een boeketje dahlia's en een wekelijkse portie verse sla en tomaten." "Mijn broer was naar een beenhouwer in Ravels gestuurd, mijn zus naar een familie in Kapellen. Ik heb mijn broer in die periode welgeteld één keer mogen zien van mijn zogenaamde pleegouders. Op een zondag, nadat ik maanden had zitten zeuren." Vraagje. Waar komt de naam Vervloesem dan vandaan? En wat met het feit dat hij volgens het rijksregister uit een gezin met tien kinderen stamt? "Ja wacht", zegt hij. De telefoon rinkelt weer. Hij neemt niet op. "Kijk, dit is mijn leven. Telkens als de telefoon rinkelt, hou ik er rekening mee dat iemand kan zeggen: 'Bent u Marcel Vervloesem? Ik ben uw broer.' Soms overkomt het me in de supermarkt: 'Ha dag, ik ben uw nicht.' Ik heb zo'n reflex ontwikkeld: nu heb ik er meer dan genoeg gehad." Op zijn achttiende moet hij naar het leger. Bij zijn eerste verlof wordt hem de toegang geweigerd tot het pleegouderlijke huis. "Als het niet is om te helpen in de serre, moet ge niet komen." Bij gebrek aan een bed verblijft zo vaak hij kan in de kazerne. "Ik nam tegen betaling wachtdiensten over. Zo legde ik een spaarpotje aan. Ik wou ooit, na mijn dienst, nog studeren." Hij leert een meisje kennen. Betty. Ze heeft begrijpende ouders, waar hij mag inwonen terwijl hij avondlessen gaat volgen. Trouwplannen. "In die tijd moest je op die leeftijd nog toestemming krijgen van je ouders. Ik vul dus die paperassen in en krijg bericht: 'Uw moeder weigert.' Mijn moeder? Ik stond er al helemaal niet meer bij stil dat ik er ooit een had gehad." Door bemiddeling van de burgemeester bindt de onbekende moeder in. Vervloesem moet wel nog eens langs de dienst der burgerlijke stand. "Opeens roept die vrouw achter het loket heel luid: 'Fons, komt nu eens zien wie hier staat!' Fons was de veldwachter. Hij bekeek me. Die vrouw weer: 'Kijk, dat is dienen kleine die gij daar nog bij Mie Tut van onder het stro en de stront hebt gehaald!' Mie Tut. Zo noemden ze mijn moeder. De agent vroeg: 'Ge weet toch dat ge nog broers en zussen hebt?' Ja, zeg ik: Jos en Marleen. Zegt hij: 'En de rest?' Hij begint er een paar op te noemen: Emile, Aloïs, Fons, Maaike, Surgina... Maar er waren er nog, zei hij. Hoeveel? Dat wist hij niet precies meer." "Ik ben toen samen met Marleen op zoek gegaan naar die Mie Tut. Mijn moeder was vrij bekend in haar dorp, Noorderwijk. De zatte madam. Ze woonde ergens in het bos, in een krot zonder gas en elektriciteit. Het was verschrikkelijk. Ze leefde op een mestvaalt. Er sjokte ook nog een vrouwtje rond van negentig jaar en twee bejaarde mannen. Mijn moeder wou ons niet zien: 'Hoerejonk, gulle zijt mijn kinders niet!' Het was winter. Marleen wou absoluut het huisje binnen. Er stond zo'n houtkacheltje. Daarrond zaten drie ondervoede kinderen. We zijn naar die bedjes gaan kijken. Er lag drie centimeter sneeuw op." Eerst kwam Aloïs. Dag, ik ben uw broer en ik sta op straat. Wat later volgde Fons. Zelfde verhaal. "Mijn moeder had om de zoveel tijd een kind op de wereld gezet en liet het dan aan zijn lot over. Dan kwam de veldwachter en legden ze allemaal hetzelfde parcours af als ik. Beginnend bij de jeugdrechtbank van Turnhout. Ik had wel een baan, toen. Ik werkte als winkeldetective in de Sarma in Wijnegem. Dus was ik zo'n beetje de steunpilaar." Hij had inmiddels ook een dochter, Wendy. "Ik was toen echt een normale vent. Met Fons, Aloïs en Betty vormden we een klein kringetje, een familie. Eindelijk. Ik hielp mijn broers aan werk en aan een woonst. Het was een fijne tijd. We kwamen vaak bij elkaar aan huis, we hielpen elkaar, gingen ook vaak samen uit." Dan. Telefoon. Een non van het Bethania-tehuis in Brecht. Daar zat ook nog een zus, Maaike. "Zij was er geplaatst, weer door de jeugdrechtbank in Turnhout. Ik ben haar samen met Marleen gaan opzoeken. Ze was een zombie. Platgespoten. Haar hele leven had ze in de gesloten afdeling gezeten. Er was blijkbaar geen land mee te bezeilen. Konden we dat er ook nog eens bijnemen." Het appartement van Aloïs ontploft. Gaslek. Marcel Vervloesem moet het verkoolde lijk gaan identificeren. Een jaar later moet hij hetzelfde doen voor Fons. Omgekomen in een verkeersongeval. En korte tijd later ook dat van zijn vrouw, Betty. "Gestikt door de rook van een slecht aangesloten gaskachel. Ik was tweeëntwintig en was opnieuw iedereen kwijt. Ik had alleen nog mijn dochter van tweeëneenhalf. Dan krijg ik nu de media en justitie op mijn dak, omdat mijn broer Vic overal gaat verkondigen dat ik hem in de jaren zeventig zou hebben verkracht binnen 'ons gezin'. Ik wist toen nog niet eens van zijn bestaan af! Er was helemaal geen gezin! Of toch. Ik had die drie kinderen gezien, bij mijn moeder. Achteraf begreep ik het. Een van die drie, dat was Vic." Onvermoede broers en zussen bleven komen. Ene Surgina uit Luik. Die was destijds door haar vader meegenomen. "En zo vernam ik dan ook eens wat over mijn pa, mijnheer Vervloesem dus. Weet je, dat krot van Mie Tut, zoals ze werd genoemd, heeft ooit nog de voorpagina van Gazet van Antwerpen gehaald, uitgerekend de krant die nu een kruistocht is begonnen om mij overal als pedofiel af te schilderen." Hij graait even in wat papieren en houdt halt bij de beruchte klantenlijst van de overleden Britse pedofiel John Stamford, ooit een van de mikpunten van de Werkgroep Morkhoven. Daar prijkt de naam van een journalist. "Zo gaat dat in dat wereldje." Maar wat stond Mie Tut in de Gazet van Antwerpen te doen? "Ik herinner me de titel nog", zegt hij. "Dat was: 'Het kleine huisje in de Kempen'. Ze noemden het onbegrijpelijk dat er in de twintigste eeuw nog mensen zo konden wonen. En ja, ik heb daar toen allerlei acties voor op het getouw gezet. Uiteindelijk lukte het ons om mijn moeder, zéér tegen haar zin, met haar drie kinderen te doen verhuizen naar een ruimte boven het parochiehuis, hier in Morkhoven. Maar je kent dat soort mensen. Ze blijven je als hun grote vijand zien. Al wat in hun leven is fout gegaan, is jouw schuld. Dat is het verhaal van de familie Vervloesem, al is familie dus niet de goede term. Vic koos ondanks alles partij voor zijn moeder. De vzw Werkgroep Morkhoven ontstaat eind jaren tachtig. Ze trekt zich in eerste instantie al het menselijke leed aan waarmee Vervloesem te maken heeft gehad. Het zijn zijn acties die de Vlaamse bioscopen toegankelijk maken voor mindervaliden (zijn tweede echtgenote zit in een rolstoel). Ook de isoleercellen in de psychiatrie (Maaike Vervloesem) komen aan de beurt. Dan opvangtehuizen voor probleemjongeren. En het justitiepaleis in Turnhout, natuurlijk. Dat blijkt altijd het voornaamste mikpunt. Vervloesem en zijn bende schenken er op een goede dag, na een zoveelste conflict, een kolonie witte muizen de vrijheid. Ook in andere justitiepaleizen ziet men Vervloesem liever gaan dan komen, zoals in Dendermonde. Vervloesem bleef het parket er jarenlang consequent van beschuldigen dat het "de pedofiel Norbert De Rijck een hand boven het hoofd" houdt. Dat is sinds kort een impressie die meer steek houdt dan in 1997, toen Vervloesem daar een tijdlang in voorhechtenis werd genomen en uiteindelijk ook veroordeeld wegens 'afpersing'. De veroordeling kwam er op basis van een 'loodzwaar' strafregister. Het strafregister van een naamgenoot, dat 'per ongeluk' op de verkeerde plek terecht was gekomen, zo bleek achteraf. "Dat overkomt alleen mij. Snapt men dat niet? Ik zit van kindsbeen af in een gevechtssituatie." Kinderporno wordt voor Vervloesem pas interessant wanneer hij op een 'handel in gerechtskinderen' denkt te zijn gestoten. "En dan laat zoiets je nooit meer los. Over wat seksueel misbruik bij een kind teweegbrengt, weten we weinig. Behalve dat de meesten ergens in de psychiatrie verdwijnen. Ik zie zo'n beeld van een baby, mijn maag draait om, maar ik draai me niet weg. Mijn leven is een puinhoop, maar ik ben gehard. De weerbaarheid die ik eraan overhield, kan ik beter nuttig aanwenden, vind ik." Deze week prijkte de woeste kop van Vervloesem weer op tal van voorpagina's en tv-schermen. Negen mensen uit de streek van Morkhoven dienden klacht in tegen hem wegens seksueel misbruik. Volgens hun advocate zijn de negen "voor het leven getekend" en begon het misbruik bij velen onder hen al voor hun tiende. Vervloesem zou zich in april, nog maar eens, voor de correctionele rechtbank in Turnhout moeten verantwoorden, maar had gisterenmiddag nog geen dagvaarding ontvangen. "Het gaat inderdaad om twee dossiers", zegt eerste substituut Janssens in Turnhout. "Het eerste gaat over illegaal bezit van kinderporno. Het tweede betreft een opsporingsonderzoek waarin wij hem rechtstreeks zullen dagvaarden, dus niet via de raadkamer." De stukken zijn nog niet verstuurd, geeft de substituut toe, "maar dat gaat zeer weldra gebeuren". Dossier 1, zo was al bekend, is een Belgenmop. De kinderporno die Vervloesem bezat, is het materiaal dat hij bij Gerry Ullrich in handen kreeg en daarna overmaakte aan het gerecht, dat zo meteen ook 'bewijzen van bezit van kinderporno' in handen gespeeld kreeg. Ook dossier 2 neemt intussen de allures aan van een goedkope soap. Onder de indieners vinden we onder meer Johan D., Peter W., Andy G. en Giovanni V. Het gaat een voor een om twintigers en dertigers uit de directe vriendenkring van Vic Vervloesem, die zelf ook klacht indiende. Het zijn allen marginale figuren uit het sociaal achtergestelde milieu waar ook Marcel Vervloesem zelf uit stamt. Een van de negen 'slachtoffers' is de zoon van Jeanine V.S., die al in 1993 tegenover justitie verklaarde dat haar geld was aangeboden "om getuigenis af te leggen tegen Vervloesem Marcel". Dat dat zo plots kwam, had te maken met een zwendel in pornobanden. Die waren aangeleverd door ene Jeanine D.M., die het erg vervelend vond dat Marcel Vervloesem haar bezigheden met veel belangstelling volgde. Het was D.M. die op zoek ging naar mensen die tegenover justitie wat wilden verklaren over Marcel Vervloesem. De 28-jarige zoon van D.M. behoort nu ook tot de negen 'slachtoffers'. Merkwaardig. De man pleegde ooit een inbraak bij Vervloesem, werd daarvoor veroordeeld en heeft nog meer leuks op zijn actief. Hij werd al driemaal aangehouden wegens... 'aanranding van minderjarigen'. Slachtoffers van pedofilie gaan op latere leeftijd wel vaker gekke dingen doen, dat is bekend, maar in en rond Morkhoven lijken ze het wel erg bont te maken. Een van de negen, een dertiger, staat er bekend als de schrik van het dorp, vanwege een hele rist geweldplegingen en diefstallen. Volgens de advocate van de negen is er echter ook de getuigenis van een kind. Het zou dan gaan om de 13-jarige Kevin B. Zijn vader maakte op 17 december 1998 in een open brief zijn beklag over hoe een homovriendje van Vic Vervloesem samen met een speurder van de gerechtelijke politie van Turnhout buiten zijn weten om zijn zoon uit de klas kwam plukken: "Kevin vertelde mij dat hij twee uur lang in de auto van een zekere (naam van het homovriendje, DDC) was gesleurd en dat die man hem had opgedragen om slechte dingen over een zekere Marcel te zeggen. Kevin moest dingen vertellen die hem waren opgedragen, en dat hij seksueel misbruikt zou zijn (...), zo niet zou hij in een internaat worden gestopt." En het houdt niet op. Donderdag stuurde een medewerker van de Werkgroep Morkhoven een brief naar het parket van Turnhout om klacht in te dienen tegen... Vic Vervloesem. Omdat die hem als kind zou hebben aangerand. Marcel Vervloesem: "Ik ben het kotsbeu. Al twee dagen lang, de ene journalist na de andere. Die blikken: de Gevallen Witte Ridder. En waarover hebben we het hier? Een stel kinkels." Hij duikelt weer in een papierberg. Een arrest van het Antwerpse hof van beroep van 30 januari 1997 komt relatief snel te voorschijn. "Nog een geluk dat ik zulke dingen bewaar." Vervloesem, zo blijkt, is in 1992 door de correctionele rechtbank in - jawel - Turnhout veroordeeld tot zes maanden cel en een geldboete wegens diefstallen, gepleegd ten nadele van... Jeanine D.M. Het is zij die klacht heeft ingediend. Elders in het dossier duiken de namen op van precies dezelfde figuren die zich nu aandienen als 'slachtoffers van de pedofiel Marcel Vervloesem'. Het Turnhoutse vonnis wordt in het arrest niet alleen over de hele lijn verbroken, maar ook vrij krachtig met de grond gelijk gemaakt: "Overwegende dat uit het onderzoek van het Hof blijkt dat D.M. talloze verklaringen heeft afgelegd waarin zij nu eens beklaagde beschuldigt, dan weer haar verklaringen lastens beklaagde intrekt en er bovendien aan toevoegt dat (naam van alweer een nieuwe dorpsfiguur uit Morkhoven, DDC) haar zou hebben gevraagd valse verklaringen af te leggen (...). Dat de klachten door geen betrouwbare stukken kunnen worden gestaafd en als niet bewezen dienen te worden beschouwd daar herhaalde tegenspraak in deze verklaringen te veel twijfels oproept met betrekking tot de geloofwaardigheid." Vervloesem: "Verstaat ge 't nu?" Toch nog niet helemaal. Waarom getroosten deze mensen zich zoveel moeite om hem voortdurend het leven zuur te maken? Een diepe zucht. "Zij weten maar al te goed dat ze in Turnhout altijd wel een magistraat of een politieman zullen vinden die in alle ernst dit spel willen meespelen." zitten te sorteren'De negen 'slachtoffers' van pedofilie gingen al eens een juridisch gevecht aan met Vervloesem. Dat eindigde met een arrest van het hof van beroep waarin de klagers werden afgeschilderd als volkomen ongeloofwaardig 'Waarom ik in een permanente staat van oorlog met justitie in Turnhout verkeer? Omdat ze mijn jeugd hebben gestolen. Als kind heb ik vier jaar lang zeven dagen per week van vier uur 's ochtends tot tien uur 's avond tomaten en sla DE MORGEN ARCHIEF Marcel Vervloesem: 'Als dit mogelijk is, dan is alles mogelijk' door Douglas De Coninck publicatiedatum : 27-04-1999 Binnenland BRUSSEL / GENT. EIGEN BERICHTGEVING 'Rechter Serrus was niet mals voor Vervloesem, die op een indrukwekkend strafblad kan bogen. Zo werd hij reeds gedurende acht jaar geïnterneerd en liep hij veroordelingen op wegens onder andere zedenfeiten.' Zo stond het in haast alle kranten, op 15 april 1997. Marcel Vervloesem, de bekende pedofielenjager uit Morkhoven, zo heette het, had zelf een uiterst dubieus verleden. Toen de Werkgroep een jaar later de internationale pers haalde met de ontdekking van een immense hoeveelheid kinderporno in het Nederlandse Zandvoort dook het vonnis in tal van media op als 'kritische kanttekening'. En toen de Werkgroep twee weken geleden uitpakte met de ontdekking van 70.000 gruwelijke kinderpornobeelden in Oostenrijk, haastte justitieminister Van Parys zich om te verklaren dat de aanbrenger van de informatie "zelf geen onbesproken verleden heeft". Het is diezelfde Van Parys die nu zal moeten oordelen over de drie magistraten die Vervloesem veroordeelden. Zij deden dat, zo blijkt nu, op grond van het strafregister van een andere beklaagde, Luc Vervloesem. Luc Vervloesem is zelf eveneens actief bij de Werkgroep Morkhoven. In zijn strafregister is sprake van diefstal met braak, slagen en verwondingen, weerspannigheid, openbare dronkenschap, een tiental zware verkeersinbreuken, enzovoort. Uit de tekst van het vonnis blijkt dat dit "zware gerechtelijke" verleden de hoofdmotivatie was om over te gaan tot de strenge veroordeling van Marcel Vervloesem. De drie andere beklaagden gingen trouwens vrijuit wegens... een blanco strafregister. Vervloesem werd destijds onmiddellijk aangehouden, vertoefde vijftien dagen in de cel en kwam pas vrij nadat zijn advocaten beroep aantekenden tegen het vonnis. Dat wordt op 26 mei aanstaande behandeld in Gent. Of het hier gaat om een bewuste vervalsing om de Werkgroep Morkhoven te treffen, zal uit het onderzoek moeten blijken. Zeker is dat de vzw zich bij de justitie in Dendermonde niet bepaald populair had gemaakt. In het vonnis werd woordelijk verwezen naar het feit dat Vervloesem enkele maanden eerder voor het justitiepaleis pamfletten had staan uitdelen om te protesteren tegen de laksheid van het Dendermondse parket in de zaak van enkele vermeende pedofielen in Temse. "Het zou natuurlijk ook kunnen dat men op de griffie per ongeluk het verkeerde strafregister aan een ander dossier heeft vastgeniet", zegt de Gentse advocaatgeneraal Harrewyn. Zij noemt een onderzoek naar valsheid in geschrifte tegen een complete rechtbank "veeleer ongewoon". Marcel Vervloesem gelooft niet in de thesis van een haperende nietjesmachine. "Dit is pure Kafka", zegt hij "Als dit mogelijk is, dan is alles mogelijk. Men heeft daar verschillende strafregisters bij elkaar gekletst, en niet alleen dat van Luc Vervloesem. Dit is heel bewust gebeurd, om de Werkgroep monddood te maken. Ik zeg dat al jaren, maar niemand wilde mij geloven. Het was mijn woord tegen dat van voorname magistraten. Wel, nu zien we wie er gelijk had." (DDC) Activist Werkgroep Morkhoven slachtoffer persoonsverwisseling op rechtbank Dendermonde

Gepost door: Jeroen | 13-01-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.