27-04-08

De plaats van de zieke in het Belgische gevangenisbeleid


Belgische Justitie schendt gelijkheidsbeginsel bij strafuitvoering - De extra bestraffing binnen de gevangenis is vaak mensonterend - Aantal zelfmoorden neemt toe in Belgische strafinrichtingen - Justitie zwijgt

mailDe Belgische justitie schendt het gelijkheidsbeginsel inzake de strafuitvoering van gevangenen.
Afgelopen week lazen wij dat 1.000 veroordeelden tot een gevangenisstraf, uitstel van strafuitvoering kregen omdat onze justitie met problemen kampt inzake de electronische vervangende gevangenisstraf. Hieruit blijkt dat mensen dewelke veroordeeld zijn tot een opsluiting van 3 jaar deze straf thuis mogen uitzitten.

Wij zijn voorstander van dit systeem, ware het niet dat duizenden veroordeelden die veroordeeld zijn tot meer dan drie jaar, hun gevangenisstraf wél moeten uitzitten in een cel en, gelet op de verstrenging van de wet Lejeune en het systeem van de strafuitvoeringsrechtbanken mogelijks zelfs hun volle strafperiode in de gevangenis tot de laatste dag moeten uitzitten.
Terecht moet hier kritiek op gegeven worden, temeer omdat dus niet alle veroordeelden gelijk worden behandeld.

De ervaring leerde ons dat in het systeem van de strafuitvoering te véél verschillen bestaan en gehanteerd worden.
Er zijn vier categorieën gevangenen in ons land. Men heeft de gevangenen dewelke hun straf thuis kunnen uitzitten, vervolgens de gevangenen die naar de wet Lejeune op een derde of vierde van hun straf kunnen vrijkomen, gevolgd door de veroordeelden dewelke tot hun laatste dag van hun straf in de gevangenis moeten blijven en tot slot de gëinterneerden.
Men kan hier terecht spreken van discriminatie en een ongelijke behandeling van veroordeelde mensen.
Ons land riskeert dan ook in een pijnlijke situatie te geraken mocht een gevangene tot dit besluit komen en een klachtenprocedure zou opstarten tegen de Belgische staat op grond van discriminatie en de schending van het gelijkheidsbeginsel. Die klacht zou immers volledig terecht zijn.

Onze politici roepen wel binnen het regeerakkoord om de wet Lejeune te verstrengen en de gevangenen dus ook langer op te sluiten, terwijl juist de categorie van opgesloten gevangenen gediscrimineerd wordt.
Men mag dit probleem niet onderschatten omdat dit soort van verschillende strafuitvoeringsmaatregelen oorzaak zijn van nog meer discriminaties.

Laten we hier even bij stilstaan.
Een veroordeelde dewelke met een enkelband zijn straf thuis in gezinsverband uitzit, bezit het voordeel dat hij of zij in de eigen familiekring kan blijven, bezoek kan ontvangen op gelijk welke dag en uur en dit onbeperkt, ontspanning kan nemenen niet 23 uur in een kleine cel moet vertoeven.
De veroordeelde die zijn straf wél in de cel moet doorbrengen, krijgt slechts tot twee keer bezoek per week en dat gedurende één uurtje, kan niet gelijk wie of zijn ganse familie in gevangenschap ontvangen. Komt daarbij dat deze enkel geniet van gunsten én onderhevig is aan het strafregime, 23 uur in de cel moet blijven enz...
De veroordeelde opgesloten gevangene moet dan op zijn/haar beurt nog kunnen rekenen op de strafuitvoeringsrechtbanken. Het wordt een gokspel om, mogelijks gelet op de wet Lejeune, voor zover deze nog van toepassing zal zijn in de toekomst, vervroegd te kunnen vrijgelaten worden.
De veroordeelden voor sexuele misdrijven dreigen nu hun ganse gevangenisstraf te moeten ondergaan, zonder op strafvermindering of op de wet Lejeune te kunnen rekenen, omdat het psycho-team dat deze mensen moet evalueren en terzake expertises moet uitvoeren met het oog op een vervroegde vrijlating, totaal onderbemand is en al jaren dit werk niet aankan. Gevolg hiervan is dat deze categorie van veroordeelden tot de laatste dag in de cel blijft zitten.
En dan zitten we nog met de gëinterneerden, want laten we hen niet vergeten. Zij zijn er het ergst aan toe in ons gevangenissysteem.
Het is niet omdat men de afdelingen alwaar deze mensen verblijven, de naam 'Sociaal Verweer' geeft en er cipiers met witte jassen laat rondlopen, dat hun opsluiting verschilt van die van de andere gevangenen.
De gëinterneerden zitten evengoed op een strafcel in ons land, vallen onder hetzelfde gevangenisregime, bezoekrecht etc.
Komt daarbij dat deze groep van mensen soms véél te lang opgesloten wordt gehouden door de Commissie ter Bescherming van de Maatschappij.
Er is een geval gekend van een jongen die voor diefstal van een fiets bijna 7 jaar onder de internering opgesloten zat. Als men weet dat deze groep van mensen en hun advocaten door die Commissie soms slechts een paar minuutjes gehoord worden alvorens er over voorwaardelijke vrijlating of plaatsing in een instelling wordt beslist, en dit om de 6 maanden opnieuw, dan lijkt dit totaal verouderd en middeleeuws systeem eerder op een gruwel en foltering voor de gëinterneerde en zijn/haar familie.
Op dit onderwerp komen wij weldra uitvoerig op terug in ons Interneringsmanifest dat we weldra zullen publiceren.
Het lijkt wel of de zieke gevangene, die de gëinterneerde volgens de wet is, nog het hardst bestraft wordt.

De gevangenis is geen lachertje. Wie zich niet aan de soms kinderlijke gevangenisregels houdt, wordt bijwijlen onderworpen aan het systeem van bestraffingen binnen de gevangenis. Daartoe bestaat er in ons gevangenisreglement geen verweer en verhaalrecht voor de gevangene dewelke extra straf krijgt opgelegd.
Denken wij maar aan het systeem van de cachotten. Dit zijn hokken die recht uit de 18 de eeuw blijken te komen. De gevangene beschikt er enkel over een bed dat in de grond is vastgemaakt en waarop hij/zij soms dagenlang vastgeriemd wordt.
Er is alleen een raampje waar niets door te zien valt. Men verblijft dus kortom in een volledige stille isolatie, en dit soms dagenlang.
Elke dag wordt de gevangene in dat hok opgezocht door de gevangenisarts en de verpleging om uit te maken of de opgeslotene deze zogezegde behandeling nog wel aankan.

Het Belgische gevangenisreglement is mensonterend en beschamend.
Zo is er een geval in de gevangenis te Turnhout gekend waarbij een gevangene telkens na 9 dagen cachot-opsluiting, voor 2 uurtjes naar zijn cel mocht, om vervolgens opnieuw 9 dagen in het cachot te worden gestoken. Dit systeem werd op die gevangene gedurende een lange periode toegepast.
De medegevangenen hoorden de jongen wekenlang huilen zonder dat ook maar iemand terzake een einde kwam stellen aan deze onmenselijke bestraffing die hem door de gevangenisdirectie werd opgelegd.
Er zijn ook naakte cellen waar onvoldoende verluchting is en het bed vaak in een stand wordt gezet om de gevangene het slapen te beletten. Dit is dus een pure middeleeuwse folterpraktijk. In de cel staat zelfs geen tafeltje of stoel.

In 2005 was er het geval van een hongerstaker in de gevangenis te Turnhout die, omwille van zijn hongeraktie, wat nochtans een recht is binnen ons gevangenissysteem, al zijn gunsten werd ontnomen. De man kreeg het verbod om via de kantine nog postzegels, briefpapier, zeep en champoo te kopen. De man mocht ook niet meer deelnemen aan de wandelingen en moest de wandelingen in volledig isolement doorbrengen in een hok, zonder te kunnen genieten van de buitenlucht. Bezoek mocht hij enkel achter glas ontvangen.

Er zijn gevangenen dewelke opzettelijk wakker worden gehouden door het licht op hun cel dag en nacht te laten branden. Andere gevangenen worden dagelijks onderworpen aan naaktkontroles.
In bepaalde gevangenissen gaan die naaktcontroles wel bijzonder ver. Ze zijn enkel bedoeld om de gevangenen te vernederen.
Onlangs werden zelfs kinderen, moeders en vaders dewelke hun opgesloten verwanten kwamen bezoeken, aan dit soort verplichte naaktcontroles onderworpen.

Het gaat binnen het Belgische gevangeniswezen echt te ver, reden ook waarom onlangs een rechter de klacht van een groep gevangenen 'terecht' noemde.

Er is ook nog het systeem van de bijzondere regimes in de Belgische gevangenissen waarbij gevangenen in speciale isoleerafdelingen worden geplaatst enz. Door het bestuur van strafinrichtingen wordt daarrond geen enkele controle uitgevoerd.

Een bijzonder verontrustend fenomeen in de Belgische gevangenissen is het stijgende aantal zelfdodingen. Het departement Justitie geeft de laatste jaren daaromtrend géén cijfers meer vrij, in tegenstelling tot vroeger.
Nochtans is zelfdoding in gevangenschap een vrij ernstig gebeuren, niet enkel voor de gevangene die in zijn/haar cel het leven niet meer ziet zitten maar ook voor de nabestaanden dewelke hierdoor voor een onmenselijk drama komen te staan.
Het grote aantal zelfmoorden in onze strafinrichtingen is meestal het gevolg van de uitzichtloosheid waarmede de gevangene gekonfronteerd wordt. De verstrenging of gedeeltelijke afschaffing van de wet Lejeune zal het aantal zelfmoorden in de Belgische gevangenissen nog doen toenemen.
Het is daarom dat we de beleidsmensen die onze gevangenisreportage volgen, zouden willen vragen om onze Minister van Justitie eens te interpelleren over het aantal zelfmoorden in onze gevangenissen.

Tot slot is de wijze waarop suikerzieken in gevangenschap aan hun lot worden overgelaten, volledig onaanvaardbaar. In vele gevangenissen beschikt men niet eens over een aangepaste bezigheid en voedsel. Komt daarbij nog dat de kantinelijsten van de Belgische gevangenissen vaak géén enkel product omvatten hetwelke voorzien is voor suikerzieken. Hetzelfde geldt ook voor hartpatiënten en andere zieke gedetineerden. Men kan zich daar anno 2008 wel ernstige vragen over stellen.

Het Belgische gevangenissysteem is gewoonweg middeleeuws.
Van de voorstellen van Professor Dupont inzake de humanisering van ons strafsysteem, is weinig of niets te merken.
Humanisering hoeft niet altijd veel te kosten. Een beetje goodwill en verantwoordelijkheidszin met het besef dat gevangenen ook mensen zijn en als dusdanig moeten behandeld worden, kan reeds een eerste stap tot verbetering zijn.

Er moet duidelijk een einde worden gesteld aan de willekeur opzichtens gevangenen. Er moeten rechten komen in plaats van slechts gunsten.
Telkens als de gevangenen in opstand komen tegen de wantoestanden inzake hun behandeling, wordt er meteen gereageerd vanuit het gevangenispersoneel met stakingen zodat er niets verandert. Het geval Merksplas was daar een schrijnend voorbeeld van.
Waarom wordt er niet eens nagedacht over een overlegorgaan tussen personeel, directie en dé gevangenen binnen de gevangenissen ? Dat is immers een systeem dat binnen alle diensten en organisaties bestaat.
Het zou de gespannen sfeer die er nu in onze gevangenissen heerst, kunnen doen ontladen en dat zal nodig zijn want de middeleeuwse toestanden in onze gevangenissen zullen vroeg of laat tot nieuwe zware uitbarstingen leiden.

Marcel Vervloesem
vzw Werkgroep Morkhoven


- http://www.google.be/search?num=30&hl=nl&q=kinderpornonetwerk+zandvoort&btnG=Zoeken&meta=lr%3D
- http://www.google.be/search?num=20&hl=nl&q=gerecht+Turnhout&btnG=Zoeken&meta=lr%3D
- http://www.google.be/search?num=20&hl=nl&q=Justitie+Turnhout&btnG=Zoeken&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Open+brief+procureur+generaal+Morkhoven&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Jacobs+zicot+turnhout&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?num=30&hl=nl&q=Onkelinx+Zandvoort+&btnG=Zoeken&meta=
- http://www.zoegenot.be/CD-roms-pedocriminels-Onkelinx.html
- http://www.google.be/search?q=Hof+van+Beroep+Antwerpen+Vervloesem&gbv=2&hl=fr&start=0&sa=N

18:45 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

CDA antwoordt Geachte heer, mevrouw ,

Hartelijk dank voor uw mail van 29/4/08 met het onderwerp Het Belgische gevangenissysteem. Deze mail is geregistreerd onder het nummer 106562.

Wij streven ernaar om uw mail binnen veertien dagen te beantwoorden. Aangezien wij op dit moment te maken hebben met een achterstand bij de mailbeantwoording, zou het daardoor iets langer kunnen duren dan normaal. Wij vragen daarvoor uw begrip.

Alle mails aan dit adres worden door de afdeling Publieksvoorlichting gelezen en afgehandeld. Belangrijke informatie wordt doorgespeeld aan de fractie en speelt een rol bij de uiteindelijke standpuntbepaling. Vanwege de grote hoeveelheid mails die wij dagelijks ontvangen kunnen wij helaas niet inhoudelijk ingaan op meegezonden artikelen, beschouwingen, filmpjes, foto's of links naar internetsites. Voor standpunten van het CDA en actueel nieuws over het CDA kunt u ook de CDA-site raadplegen: www.cda.nl.

Wij behouden ons het recht voor om in uitzonderlijke gevallen een mail voor kennisgeving aan te nemen en van verdere beantwoording af te zien. Dat geldt ook voor mails met beledigend of grof taalgebruik.

Met vriendelijke groet,

CDA Publieksvoorlichting.

www.cda.nl

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 04-05-08

Reageren op dit commentaar

Meisjesafdeling in Mol In België worden probleemjongeren zonder meer weggestoken. Waar ze precies terecht komen is geen probleem.

--------------------------------

De Standaard,
maandag 19 mei 2008 | Bron: belga

'Meisjesafdeling Mol wel in orde'


MOL - Het gebouw voor de meisjesleefgroep in de Molse jeugdinstelling 'De Markt' voldoet volgens de directie van het centrum wel aan alle eisen. De directie reageert daarmee op de werkonderbreking van de vakbonden.
Volgens de bonden zijn de lokalen waar de vrouwelijke probleemjongeren leven en les krijgen niet af en zullen er problemen komen. De directie erkent dat er inderdaad nog een bovenbouw op de huidige blok moet komen, maar door de geleidelijke instroom van de meisjes zal dat vlekkeloos verlopen.

Directrice Magda Massoels zegt dat de ruimte nog niet is afgewerkt door administratieve vertragingen.

Vanaf volgende week zullen er twee meisjes in de nieuwe leefgroep starten. Wekelijks komen er daar twee bij. De verhoging van het aantal bewoners zal dus ongeveer gelijklopen met het afwerken van de lokalen.

Andere eisen

Massoels begrijpt wel de kritiek van de vakbonden over de oneigenlijke plaatsingen, waardoor psychiatrische zware gevallen samen moeten zitten met jongens met lichte gedragsproblemen.

De gesprekken om die situatie op te lossen lopen al een tijdje. Maar door de wachtlijsten bij andere zorgcentra is het volgens de directie moeilijk om probleemjongeren eens ze in de Molse instellingen zitten, er ook weer weg te krijgen.

Verdere actie

De vakbonden kondigen alvast een demonstratie aan op dinsdag. Dan bezoeken een aantal jeugdrechters de nieuwe meisjesleefgroep om te ontdekken waar de jongeren terechtkomen als ze door hen veroordeeld worden tot een verblijf in Mol. De vakbonden zullen actie voeren om aan de rechters duidelijk te maken dat meisjes plaatsen in Mol niet verantwoord is.
rbo

Gepost door: Leentje | 19-05-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.