30-11-07

Aktie 'Opsluiting is geen zorg!'


Actie Jeugdzorg: Opsluiting is geen zorg!

1.isoleercel_separeercel_separette_1

ACTIE :  Opsluiting is geen zorg!

GGZ = Geen Gevangenis maar Zorg
GGZ = Geef Gepaste Zorg

Zorg is aandacht voor welzijn en ontwikkeling. Opsluiting is geen zorg.
Kinderen horen niet in een cel.

KOM IN ACTIE voor betere Jeugdzorg

Op woensdagmiddag 5 december - Tussen 14.00 en 15.30 uur
Bij het Ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport / Jeugd en Gezin, Parnassusplein 5 in Den Haag


Meer info zie:
http://home.tiscali.nl/antiisosite/5_december_2007_actie_opsluiting_is_geen_zorg.htm
http://www.mindrights.nl
http://www.zorgomjeugdzorg.nl

PS. Foto’s van het benefietfestival ALONE IN THE DARK van 17 november 2007 , en actie-filmpjes zijn te vinden op http://www.myspace.com/mindrights


Actiegroep Tekeer tegen de isoleer! / Stichting Mind Rights
Web-site: http://www.mindrights.nl - http://www.antiisosite.tk 
English web: http://www.mindrights.org - http://home.tiscali.nl/antiisosite/international_message_board.htm

Web-log: http://www.tekeertegendeisoleer.web-log.nl
E-mail: tekeertegendeisoleer@hotmail.com
Telefoon: + 0031  (0) 40-2515342 
Mobiel: + 0031  (0) 6-47018432

16:37 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

Commentaren

Antipsychiatrie
De antipsychiatrie is een stroming binnen de psychiatrie die zich ontwikkelde in de jaren 60 en 70. De naam is afkomstig van de Zuid-Afrikaanse psychiater David Cooper.

Het verzet tegen de opsluiting was vroeger een natuurlijk onderdeel van de klassenstrijd. Na de Franse revolutie gingen de deuren van de inrichtingen open en bleken de opgesloten mannen en vrouwen prima te kunnen functioneren. Hun enige afwijking was hun maatschappelijke onmacht (en vaak armoede) geweest. Met het onthoofden van de toenmalige koninklijke elite was hun probleem voor even opgelost. Maar, door de steeds gecompliceerdere smoezen die de elite (artsen) voor het opsluiten bedacht werd de bestrijding ervan steeds moeilijker. Hoe mooier de onderdrukking verpakt is, des te moeilijker de bestrijding ervan. Toch is er altijd tegen geknokt, zoals door de vrouwen van de eerste feministische golf, die het opsluiten van hysterische vrouwen aanvochten.

In de jaren zestig kwam het verzet pas weer goed op gang, helaas vaak geïsoleerd van andere sociale strijd. De Anti-psychiatrie ging de gek beschouwen als een persoon die zich in extreme mate verzet tegen de heersende orde en haar normen en waarden. De Democratische psychiatrie erkende daarentegen de extreme onmacht van de "patiënten" en ondernam pogingen hun verzet te koppelen aan de bredere strijd voor een betere, minder hiërarchische wereld in het algemeen. Met name het proces van individualisering, van de isolering van de mensen van elkaar, dat al 500 jaar of langer plaatsvindt, werd als probleem aangewezen. Niet alleen veroorzaakt de machtsverdeling in onze samenleving direct problemen, zoals incest, armoede en werkeloosheid, maar ook indirect. De individualisering zorgt er steeds meer voor dat mensen niet meer kunnen omgaan met geboorte en dood, of met ziekte en relaties. Elkaar opvangen is verleden tijd.

Acties en organisaties

Hoe uitte zich het verzet? Er werden eigen media opgericht, waaronder de Gekkenkrant, waarin de vertekende beelden van de door de elite beheerste media omzeild werden. Er werden allerlei acties gevoerd, vooral tegen de electroshock, waarbij het soms tot knokken met de ME kwam. In Duitsland werden zelfs "patiënten" gewapenderhand bevrijd. Er werden internationale netwerken opgezet, men demonstreerde, manifesteerde en richtte alternatieven op.

Daarnaast was er de Cliëntenbond, een soort vakbond die net als haar economische collega's niet erg radicaal was (en is). De NASA werd opgericht: de Nationale Anti-Shock Aktie. Zij voerden actie bij de inrichting Bloemendaal in Den Haag toen daar een nieuwe afdeling werd geopend met ontelbare videocamera's en veel apparatuur en slechts enkele "patiënten", ook wel proefkonijnen genoend. De ME "moest" ingrijpen, hetgeen wel aangeeft welke grote staatsbelangen hier spelen.

Dat bleek ook uit de gebeurtenissen rond Dennendal, een inrichting waar de cipiers de beheersingsprincipes over boord zetten. Met veel geweld wordt er door de politie ontruimd en de ex-cipiers worden gearresteerd. Een groot internationaal congres, Psychipol, toonde dan ook eenvoudig aan dat de psychiatrie een onderdrukkingssysteem is. Op dit congres, of vlak er voor, werd de Helse Hex opgericht. Dit was een opvanghuis voor vrouwen die vluchtten uit de psychiatrie of er dreigden opgesloten te worden.

Inmiddels braken de jaren 80 aan. De beweging ebde weg. Als een laatste stuiptrekking worden de wegloophuizen opgericht. Veelal door studenten, want het "patiënten"-verzet is ingekapseld in medezeggenschapsraden en dergelijken. De ideeën van de tegenbeweging lijken gerealiseerd, althans in de ogen van de buitenwacht. De massale inrichtingen gaan steeds meer plaats maken voor kleinschalige projecten, die wel gewoon onder leiding van de artsen blijven staan. Dat kleinschaligheid door de tegenbeweging bedoeld was als middel om de macht van de artsen juist te doorbreken wordt gemakshalve vergeten.

Ook worden steeds meer mensen buiten de psychiatrie "behandeld", en dus niet meer opgesloten achter inrichtingsmuren. In 1980 waren dat er al zo'n 240.000. Dat de enorme hoeveelheid pillen óók maatschappelijke isolatie tot gevolg heeft, dat telt blijkbaar niet. Opsluiting in je eigen hoofd, dat is de tot nu toe meest subtiele vorm van beheersing. De pillen, en de ingespoten "medicijnen" doden je gevoel, en maken je het denken onmogelijk. Isolatie, eenzaamheid, machteloosheid.

Tegenaanval medisch-farmaceutisch syndicaat

Het samenwerkingsverband tussen artsen en (met name chemische) industriëelen onderneemt de laatste jaren een nieuwe aanval op de "patiënten". Crisispolitiek en toenemende repressie in de hele samenleving hebben natuurlijk ook gevolgen voor de beheersingssystemen die in de schaduw van die samenleving hun werk doen. De media berichtten de afgelopen tijd al over een anti-agressie pil, en over meer hersenoperaties. Het aantal elektroshocks wordt steeds weer opgevoerd. (Overigens zijn het vrijwel alleen vrouwen die hiervan het slachtoffer zijn, vrouwen van gemiddeld 63 jaar, een blijkbaar hardnekkige probleemgroep) Voorts wordt er weer meer geïsoleerd, nu isoleercellen weer bij wet zijn toegestaan nu ze separeercellen of separettes genoemd worden. Iedere "patiënt" wordt gemiddeld 172 uur per jaar in een isoleercel geplaatst.

Een geheel nieuw machtsmiddel is de vereniging Ypsilon, opgericht door ouders en artsen, die er voor kan zorgen dat "patiënten" makkelijker tot bepaalde behandelingen gedwongen kunnen worden.

Ondertussen verdienen de artsen en chemische multinationals vrolijk verder. In 1980 al 3 miljard gulden aan de opgesloten "patiënten". Dit samenwerkingsverband rechtvaardigt toch wel enige paranoia: de wetten op dit gebied maken ze zelf. De hoge ambtenaren zijn zelf immers ook artsen.

De Helse Hex, NASA en andere organisaties zijn allang weer opgeheven. De laatste restanten van van de tegenbeweging, te weten de 5 overgebleven wegloophuizen en de Cliëntenbond, verenigen zich in stedelijke platforms. Meer dan een paar mensen brengen zij niet bijeen. En in Leiden? In Leiden gebeurt niets! De drie inrichtingen hier in de buurt en het AZL, zijn oppermachtig.

En in feite kan het ook niet anders. Wij sturen onze vriend(inn)en, (groot)ouders, buren, enzovoorts toch ook naar hen? Wij hebben al genoeg aan ons hoofd. Het is toch allemaal veel te moeilijk ook? Maar wie heeft er eigenlijk geen problemen met deze wereld waarin alles om status en geld draait. Hoeveel mensen zijn er eigenlijk niet totaal vereenzaamd, en leven alleen nog met alcohol of andere drugs? Haast, snelheid, jong zijn.

Een ideetje: waarom breken we het instituut psychiatrie niet echt af door het oprichten van van kleinschalige basisorganisaties, per buurt bijvoorbeeld. Basisorganisaties die hun leden zelf opvangen als ze problemen krijgen. En daarmee voorkomen dat deze mensen uit de gemeenschappen wegvallen en in de machtsbeluste klauwen van het medisch-farmaceutisch syndicaat terecht komen. We zullen juist onze zwakkere vriend(inn)en en de pechvogels in ons midden moeten opvangen om daarmee de opslagplaatsen waar we ze normaliter naar toe sturen leeg te maken. We kunnen dan ook weer leren om met elkaar te leven om leren dat menselijke problemen niet te moeilijk zijn. Meer tijd voor elkaar nemen, naar elkaar luisteren, van elkaar leren.

Daarnaast kunnen deze basisgroepen sterke uitvalsbases vormen in de strijd de maatschappij radicaal te hervormen. Je zou collectief de multinationals kunnen aanpakken die de elektroshockapparatuur maken. Maar dat zal slechts een onderdeel zijn van een verdergaande strijd tegen alle onderdrukkende structuren die de psychiatrie nodig hebben en maken. En vóór een wereld waarin levende wezens belangrijker zijn dan dode materie zoals geld. Ik sluit dit artikel af met de vraag om reacties en de traditionele leus:

De Nederlander Jan Foudraine schreef "Wie is niet van hout?" en ook de boeken van anti-psychiaters als Thomas Szazs (professor psychiatrie aan de Universiteit van New York), R.D. Laing (Ronald David Laing) en Cooper waren bestsellers. Ze klaagden de wantoestanden in de psychiatrie aan en morrelden aan de fundamenten. Psychiaters werden herkend als sociale politie agenten die mensen opsluiten die gek worden van de onrechtvaardige maatschappij. Draait een vrouw door na mishandeling door haar man, dan sluiten ze haar een tijdje op, stoppen haar vol met pillen en het heilige gezin en de patriarchale orde zijn gered.



Psychiaters wijzen uitsluitend naar de slachtoffers en niet naar de maatschappij. Veel anti-psychiaters richten alternatieven op om te laten zien dat het ook anders kan. Dat waren kleinschalige projecten waarin de patiënten tot zichzelf konden komen. Ze kregen geen medicijnen en er werd hen geen strobreed in de weg gelegd. Dat het in die experimentele huizen vaak een zooitje werd vond men geen probleem. Het ging er om dat patiënten hun problemen en psychoses doorleefden, uitleefden. De anti-psychiatrie had nogal een heldhaftig beeld van de patiënt. Die zou zich als een eenzame revolutionair - door gek te zijn en te doen - in extreme mate verzetten tegen de heersende orde met haar repressieve normen en waarden. Hij zou zich zo ontdoen van alle frustraties veroorzaakt door onmacht. De patiënt´ was in de ogen van antipsychiatrie de nieuwe zelfgemaakte mens die niet meer braaf naar kantoor, fabriek of aanrecht liep, en die niet meer ja en amen tegen pa en ma zei. Het waren de nieuwe helden die de ellende van machtsmisbruik doorleefd en overwonnen hadden.



De genezen ex-patiënt´ zou op den duur een stadium bereiken waarin me zich niets meer aantrekt van de macht. Maar helaas: zodra ze buiten de beschermde wereld van de experimentele antipscychiatriehuizen kwamen zaten ze met een levensgroot proleem. De wereld om hen heen was niet mee veranderd. Dezelfde mensen waren nog steeds de baas. En maar weinig mensen in de samenleving wilden iets te maken hebben met ex-psychiatrische patiënten. Machteloosheid en eenzaamheid bij ontslagen patiënt´en waren het gevolg. Tijdens hun experimenten hielden de anti-psychiaters zich op de achtergrond om hun patiënt´en niet te hinderen bij hun persoonlijke revolutie. Nadeel daarvan was dat de patiënt´en niet veel oefening hadden in de confontaties met machtiger personen om hen heen. Veel anti-psychiatrische projecten mislukten jammerlijk. Een groep Italiaanse psychiaters ging niet bij de pakken neer zitten en ontwikkelde na dit debâcle de democratische psychiatrie.

Eric Krebbers
26 oktober 2007

http://informatie.psychiatrie.nu/antipsychiatrie/22-antipsychiatrie-door-eric-krebbers.html

Gepost door: Jaap | 11-12-07

Reageren op dit commentaar

Aktie Persbericht m.b.t. rechtszaak Janssen Pharmaceutica?

Beste,

Enkele dagen geleden verzochten we u in een eerste versie om onderstaand persbericht naar aanleiding van de rechtszaak aangespannen door de Amerikaanse Staat Arkansas tegen Janssen Pharmaceutica (m.b.t. frauduleuze medische informatie aan artsen en patiënten over het antipsychoticum Risperdal) mede te ondertekenen. Dit persbericht was toen in een onbetamelijk Nederlands opgesteld en voorbarig rondgestuurd. Hieronder vindt u de definitieve en in beschaafd Nederlands opgestelde versie. U hebt ondertussen in de pers of in de media vermoedelijk één en ander over de bereffende zaak vernomen.

Indien u ons voorstel kunt steunen, vragen wij ons per kerende Uw naam, beroep of functie plus uw woonplaats (alleen stad of gemeente) over te maken. U mag dit bericht ook doorgeven aan andere personen waarvan U denkt dat ze achter dit voorstel zouden kunnen staan.

Maandag wordt het persbericht dan aan de media (audiovisuele en geschreven pers) bezorgd.

Hieronder het persbericht met de lijst van de kernpersonen die deze oproep reeds ondersteunen:



Het Netwerk Psychiatrie & Samenleving (http://psychiatrie.blogse.nl) en de Sarah Beweging voor Psychosociaal Welzijn (http://www.sarahbeweging.net) moeten naar aanleiding van het in gang gezette rechtsgeding van de Amerikaanse Staat Arkansas tegen Janssen Pharmaceutica (m.b.t. frauduleuze medische informatie aan overheidsinstanties, artsen en patiënten over het "populaire" antipsychoticum Risperdal), vaststellen dat nogmaals de heersende psychiatrie in opspraak komt. De overheid van Arkansas vordert van Janssen een schadevergoeding van enkele tientallen miljoenen euro voor frauduleuze medische informatie en misleidende marketingtechnieken. Het Netwerk en Sarah vragen dan ook de oprichting binnen het federaal en Vlaams parlement van een onderzoekscommissie die zich zou buigen over het geheel van de praktijken in de psychiatrie en de geestelijke gezondheidszorg, met bijzondere aandacht voor:



1. de zelfmoorden binnen de psychiatrie en de falende aanpak van de zelfmoordproblematiek in het algemeen;

2. de wijze waarop de wet betreffende de gedwongen opname in de praktijk functioneert en het probleem van de onverantwoorde vrijheidsberoving van vrijwillig opgenomen patiënten;

3. de voortschrijdende beperking van de patiëntenrechten voor mensen in psychiatrische behandeling of in psychiatrische opname en voor mensen in psychosociale problemen;

4. de marketingpraktijken van de farmaceutische industrie (“informatie” aan de artsen; manipulatie van het wetenschappelijk onderzoek; sponsoring van “patiëntenverenigingen” of verenigingen van ouders van “geesteszieke” kinderen);

5. de wijze waarop psychosociale problemen herleid worden tot psychisch en biologische problemen;

6. de onverantwoorde propaganda voor dure maar therapeutisch betwistbare behandelingstechnieken zoals ElektroConvulsieTherapie (“elektroshocks”) en het gebrek aan middelen voor kleinschaligere therapeutische gemeenschappen;

7. een herziening van de ziekenhuispsychiatrische methodiek van intake tot ontslag (wanneer we de miljarden euro’s die jaarlijks besteed worden aan psychiatrie en geestelijke gezondheidszorg, in rekening nemen, dan zijn de globale resultaten eerder mager); het aantal mensen dat van zijn “ziekte” nooit geneest en het FONA-niveau (Fouten Of Near Accidents) zijn onrustwekkend hoog.



In eerste instantie reeds gesteund door onderstaande personen:



Anne Marie Elskens, administratief medewerkster, spiritueel consulent, Aalst

Annemie Roppe, voormalig volksvertegenwoordiger, jurist, Hasselt

Annemieke Steenbergen, onderwijzeres/ mantelzorger/ervaringsdeskundige, Westmaas (Nl)

Caroline Chauvin, jurist, Koksijde

Christina Guirlande, Auteur,Grembergen

David Willems, Carmeliet, Gent

Eric Rosseel, gepensioneerd docent psychologie, survivor, Strombeek-Bever

Ernelle Hermans, docente, Tessenderlo

Fernand Haesbrouck, apotheker, Ieper

Harry de Bock, begeleider verlies en rouwbegeleiding, Axel (Nl)

Jan Vanhaelen, auteur, woordvoerder Sarah Beweging, Dilbeek

Justin Saeren, gepensioneerde, voormalig syndicaal afgevaardigde ACV

Karin Verelst, dr. filosofie, vorser VUB, Schaarbeek

Kristof Stubbers, psychiatrisch patiënt, Herentals

Marianne Wehnert, gezondheidswerker, Maasmechelen

Martin Hendrickx, bediende, Gent

Mieke Houthaeve, verpleegkundige, woordvoerder Sarah Beweging, Gullegem

Peter Algoet, filosoof, Gent

Roel Anciaux, advocaat, gemeenteraadslid, Meise

Ronnie Lippens, professor criminologie, Keele (GB)

Suzanne Pyra, ambtenaar, Oostende

Tin Vankerkom, vertaler, Antwerpen

Tom Wouters, werkloos, ‘survivor’, Leuven

Tony Verbeeck, psychisch invalide (tegen zijn wil), Mechelen-Leest

Werner Van Ginneken, bediende, Antwerpen

Willy Colebrants, psychotherapeut,dir.opleidingsinstituut voor transpersoonlijke psychotherapie, Mechelen

Zeger Vermeulen, arts, Hooglede


Indien u ons voorstel kunt steunen, vragen wij ons per kerende Uw naam, beroep of functie plus uw woonplaats (alleen stad of gemeente) over te maken.

Veel dank en een fijn weekend,

Eric Rosseel
namens
Netwerk Psychiatrie & Samenleving
Sarah Beweging

Gepost door: Jan Boeykens | 15-12-07

Reageren op dit commentaar

Proces tegen Janssen Pharmaceutica
In bijlage de juridische tekst van het proces ingespannen door de Amerikaanse Staat Arkansas tegen Janssen Pharmaceutica omwille van de schade veroorzaakt aan de gezondheid van haar burgers door het anti-schizofreniemedicijn ("atypisch antipsychoticum") Risperdal (meest gebruikte antipsychoticum ook in België) op basis van frauduleuze medische informatie en bedriegelijke marketing. De totale schadeclaim voor de "citizens of Arkansas" bedraagt ongeveer 40 MILJOEN DOLLAR !!! Risperdal is ook één van de twee medicijnen van Janssen waarvan het patent binnenkort verstrijkt en die als één van de redenen werd vernoemd voor de afvloeiingen in het bedrijf in Beerse (prov. A'pen). Een ongeveer identieke klacht zou ook aangespannen zijn tegen Janssen in de Staat Massachuchetts.
We merken wel dat in de file die we toegestuurd kregen door advocaat Dan Kriegman (dankriegman@comcast.net ) en die we U hier in Bijlage bezorgen, wel een paar stukjes ontbreken (bv. punt 14-22). We hebben deze stukjes nog opgevraagd en bezorgen ze u, maar ze veranderen niets aan het totaalbeeld.

Je mag de informatie van deze mail verspreiden, zoals het je goed lijkt.

* Er lopen momenteel in 15 Amerikaanse Staten gerechtelijke onderzoeken tegen de marketingpraktijken van antipsychoticaproducenten, waarvan Janssen er één is.
Hieronder volgt de lijst:

- 9 Staten hebben Eli Lilly gedagvaard voor Zyprexa: Alaska, Louisiana, Mississippi, Montana, New Mexico, Pennsylvania, South Carolina, Utah and West Virginia.
- 4 Staten dagvaarden Janssen Pharmaceutica voor Risperdal: Louisiana, South Carolina, Texas and Pennsylvana
- 2 Staten hebben AstraZeneca gedagvaard voor Seroquel: Pennsylvania, South Carolina.
Deze drie medicijnen worden in België onder dezelfde merknaam ook courant gebruikt in de ambulante en resientiële psychiatrie en huisartsengeneeskunde.

Voor een inkijk in de rechtszaken zie:
http://www.psychsearch.net/lawsuits.html
(Bron: Parents Against TeenScreen USA; Netwerk Psychiatrie & Samenleving http://psychiatrie.blogse.nl = Vlaamse blog).

Vermoedelijk zullen dit soort processen en onderzoeken binnen 1 à 2 jaar overwaaien naar Europa. Hier wordt de waarde van de nieuwste antipsychotica zoals Risperdal vooral voorgesteld als middel om de opnameduur van schizofrenen en aanverwanten te reduceren, maar worden de nevenwerkingen zedig geminimaliseerd. Eli Lilly had verleden jaar (eind nov.) ook al een schandaal toen bleek dat de research-onderzoeken over Zyprexa (ook in België enorm veel gebruikt) reeds lieten zien dat Eli Lilly wist dat Zyprexa diabetes met mogelijke dodelijke afloop kon veroorzaken, maar een groot deel van dit onderzoek niet doorgaf aan de Food & Drug Adminstration bij de registratie en commercialisatie van het geneesmiddel eind de jaren 1990.

http://psychiatrie.blogse.nl

Gepost door: Jaap | 15-12-07

Reageren op dit commentaar

plant geneest mentaal disorder Geachte,
Ik ben een industrieel ingenieur scheikunde die research en ontwikkeling doet in een zeer breed domein. (zie www.offsidesystem.com , curriculum vitae)

Sedert 9 maanden heb ik een oplossing gevonden voor de mentale ziekten en kan ik heden aantonen welke specifieke signalen ons systeem aangeeft indien er een mentaal disorder is.
Deze specifieke punten zijn onder de huid, zone juist boven het linker oor (gevoelsstoornissen) weer te vinden. (soms ook rechter oor voor rationele disorders)
Indien ik deze punten behandel met een plant verdwijnen deze ontstekingspunten en verdwijnt het mentaal disorder.
Nevenwerking is er niet te bespeuren.
De duur van behandeling hangt af van de ernst van de zaak maar iedere dag is er verbetering te bemerken.
Een mirakel , neen we zijn een deel van de natuur en het evenwicht in de natuur zorgt voor de oplossing, we moeten het enkel opzoeken.
Door mijn vele ervaring en doordat ikzelf een probleem bezat had ik geluk.
Iedere behandeling kon ik ervaren en precies omschrijven.

Ik heb de Europese Commissie ingelicht, de Europese vereniging van psychiaters, FAGG, WHO (Worlds Health Organisation Mr Benedetto Saraseno , de Farmaceutische industrie , pers... en veel meer maar tot op heden GEEN ENKELE positieve reactie!

Ik had het onmiddellijk door dat we om de tuin geleid worden door de farmaceutische wereld.

Hun informatie is totaal misleidend, zij kunnen nooit iets Wetenschappelijk bewijzen.
Zij kennen het geheel van de elementen van het menselijk systeem niet en zij kunnen derhalve nooit volledig aantonen wat zal verkeerd gaan (neven effecten), dit is alles behalve “Wetenschappelijk bewezen”

Ik werk proefondervindelijk en ik respecteer de veiligheid codes van ons systeem.

Volgens mijn opvatting gaan zij meestal verkeerd te werk. (later meer)

Mijn visie is ook dat zij de mensenrechten schenden.

Het voornaamste is dat er een middel bestaat om de diagnose te stellen en een middel bestaat om te genezen.

Indien ik behulpzaam kan zijn laat het mij weten maar uw steun kan ik best gebruiken om het wereldwijd te maken en te laten toepassen. (met een georganiseerde controle)

Vriendelijke groeten
Antoon Soetens

Zie ook www.logicalwayhealing.com

Gepost door: soetens antoon | 16-12-07

Reageren op dit commentaar

Geachte,
Ik ben een industrieel ingenieur scheikunde die research en ontwikkeling doet in een zeer breed domein. (zie www.offsidesystem.com , curriculum vitae)

Sedert 9 maanden heb ik een oplossing gevonden voor de mentale ziekten en kan ik heden aantonen welke specifieke signalen ons systeem aangeeft indien er een mentaal disorder is.
Deze specifieke punten zijn onder de huid, zone juist boven het linker oor (gevoelsstoornissen) weer te vinden. (soms ook rechter oor voor rationele disorders)
Indien ik deze punten behandel met een plant verdwijnen deze ontstekingspunten en verdwijnt het mentaal disorder.
Nevenwerking is er niet te bespeuren.
De duur van behandeling hangt af van de ernst van de zaak maar iedere dag is er verbetering te bemerken.
Een mirakel , neen we zijn een deel van de natuur en het evenwicht in de natuur zorgt voor de oplossing, we moeten het enkel opzoeken.
Door mijn vele ervaring en doordat ikzelf een probleem bezat had ik geluk.
Iedere behandeling kon ik ervaren en precies omschrijven.

Ik heb de Europese Commissie ingelicht, de Europese vereniging van psychiaters, FAGG, WHO (Worlds Health Organisation Mr Benedetto Saraseno , de Farmaceutische industrie , pers... en veel meer maar tot op heden GEEN ENKELE positieve reactie!

Ik had het onmiddellijk door dat we om de tuin geleid worden door de farmaceutische wereld.

Hun informatie is totaal misleidend, zij kunnen nooit iets Wetenschappelijk bewijzen.
Zij kennen het geheel van de elementen van het menselijk systeem niet en zij kunnen derhalve nooit volledig aantonen wat zal verkeerd gaan (neven effecten), dit is alles behalve “Wetenschappelijk bewezen”

Ik werk proefondervindelijk en ik respecteer de veiligheid codes van ons systeem.

Volgens mijn opvatting gaan zij meestal verkeerd te werk. (later meer)

Mijn visie is ook dat zij de mensenrechten schenden.

Het voornaamste is dat er een middel bestaat om de diagnose te stellen en een middel bestaat om te genezen.

Indien ik behulpzaam kan zijn laat het mij weten maar uw steun kan ik best gebruiken om het wereldwijd te maken en te laten toepassen. (met een georganiseerde controle)

Vriendelijke groeten
Antoon Soetens

Zie ook www.logicalwayhealing.com

Gepost door: soetens antoon | 16-12-07

Reageren op dit commentaar

Discussie Geachte Voorzitter,
Beste Caroline,

Hartelijk dank voor Uw prompt antwoord.
Niettemin ben ik uiterst ontgoocheld over het beleefd (of "koel") technocratisch karakter ervan.

U verwijst naat het verslag van de Federale Ombudsfunctie, maar U weet dat de ombudspersonen door een KB verplicht zijn zich te onthouden van elk standpunt over hun ervaringen op het terrein en sommigen 's avonds als ze thuiskomen, hun ongenoegen moeten bekendmaken aan hun partner die uiteraard niets kan doen.
U verwijst naar het zuiver legalistische boekje van de vrederechter van Zelzate: wellicht weet u niet dat heel wat vrederechters op Rotary-vergaderingen zaken bedisselen met psychiaters van ziekenhuizen (en zelfs met de pro deo advocaat die de zaak van de gedwongen opgenomen patiënt hoort te behartingen, persoon die deze pro deo dikwijls niet eens wenst te ontmoeten). De meeste vrederechters hebben nog nooit een living of een kamer van een psychiatrich patiënt in een instelling gezien.
Ik geef u drie voorbeelden uit 2007:¨
* in Menen werd een vrijwillig opgenomen patiënt die, zoals de wet het voorziet, het ziekenhuis wou verlaten, prompt "gecolloceerd". Zijn advocaat heeft gedreigd met een proces wegens "vrijheidsberoving", waarna de privé-verzekering van de hoofdpsychiater én de verzekering van het hospitaal nu een schedevergoeding betalen, op voorwaarde dat de zaak niet publiek wordt gemaakt (u kent die Westvlamingne).
* in Munsterbilzen werd een man zich verplciht te laten opnemen (juridisich geen gedwongen opnamen) nadat hij deelgenomen had aan een totaal vreedzame 1mei-optocht van SP.a-ABVV in Bilzen, onder bedreiging zijn beschut wonen te verliezen en dakloos worden. We vermoeden dat de betrokkene ondertussen zelfmoord heeft gepleegd als gevolg van dit machtsmisbruik, volkomen haaks op de Europese Verklaring van de Rechten van de Mens. De psychiater meende dat "aan politiek doen" hem psychotisch zou maken. Is dit geneeskunde? Diverse Limburgse persoonlijkheden zijn in deze zaak tussengekomen, maar zonder resultaat: de diagnose van de "geneesheer" is niet aanvechtbaar blijkbaar.
* ook in Limburg werd een 43-jarige man, advocaat, alcohol verslaafd, die éénmaal verzuimd had volgens de nazorg-afspraken aan een fitness-sessie deel te nemen in Hasselt-Stad (gezien de toestand van zijn hart) prompt door de vrederechter gecolloceerd voor manische depressie. Hij kreeg een maand lithium (tegen deze ziekte), maar achteraf verklaarde die psychiater hem dat hij helemaal niet manisch-depressief was (en ik ken die persoon al van zijn studententijd) en dat de toediening van lithium theater was.

Hoeft u mevr. de voorzitter, nog meer voorbeelden? Wij baseren ons niet op bureaucratische boeken, maar op de werkelijkheid van het terrein dat ik maar al te goed ken. Zeker zijn deze voorbeelden, die ik hier noem, niet represenatief, maar ze getuigen van het feit dat de bestaande wettelijke voorzieningen en procedures de meest onvoorstelbare willekeur toelaten.

Ik ben als werkmanszoon socialist vanaf mijn 15de jaar, lid van alle takken van de Socialistisdche Actie, en ik lees uw antwoord dan ook als een zekere onbereidheid uw leden ernstig te nemen.
Diverse parlementsleden, van diverse partijen, nemen onze zaak ernstikg, ook van de Uwe. Blijkbaar heeft u hen de raad hun belangstelling maar te laten varen.
Of moeten wij beroep doen op Jean-Marie Dedecker?

Kameraadschappelijke groeten,


E R I C R O S S E E L
http://ericrosseel.blogspot.com
Netwerk Psychiatrie & Samenleving
http://psychiatrie.blogse.nl

----------------------------------------------------

----- Original Message -----
From: Caroline Gennez
To: 'Eric Rosseel'
Sent: Monday, December 17, 2007 12:44 PM
Subject: RE: psychiatrische patiënten & patiëntenrechten

Geachte heer Rosseel,

Beste Eric,



Wij zullen deze studie zeker inzien. Het standpunt van sp.a blijft gebaseerd op de analyse en aanbevelingen in het jaarverslag 2005 van de federale ombudsdienst. Recent werd in Gent een interessant boek over gedwongen opnames gepresenteerd. Ook dat boek zullen we op zijn mérites onderzoeken.


Met vriendelijke groeten,

Caroline Gennez

Voorzitter

i.o.
Directie communicatie sp.a

025520323
www.s-p-a.be

----------------------------------------------------


Van: Eric Rosseel
Verzonden: vrijdag 14 december 2007 4:15
Aan: Annemie Roppe; bert.celis@spirit.be; Sam Buyst; caroline.gennez@s-p-a.be; info@s-p-a.be; Bert Anciaux; mailbertanciaux@spirit.be, Sarah Beweging; Mieke Houthaeve; Jan Vanhaelen; jan.kuypers@kisjot.be; Peter Algoet

Onderwerp: psychiatrische patiënten & patiëntenrechten


Beste Annemie,

Geachte Minister, Beste Bert,

Geachte SP.a voorzitter Caroline Gennez,

Beste Spirit-landelijk,

Beste Sp.a studiedienst,



Kan iemand (de meeste leden van ons Netwerk zijn lid of kiezer van Sp.a of Spirit; ik zelf van beide!) nagaan of wij onderstaande studie van éne verder onbekende prof. Veys (Univ. A'pen) goed gelezen hebben? De studie werd uitgevoerd in opdracht van de Federale Commissie 'Patiëntenrechten in de Geestelijke Gezondheidszorg' en is bedoeld om de psychiatrische patiënt uit de algemene Wet betreffende de Rechten van de Patiënt - 22 augustus 2002 - te lichten (de Wet is b.v. te lezen op:

http://www.wvc.vlaanderen.be/juriwel/gezocuratie/cur/pdf/wet220802.pdf )
Wij ervaren deze studie (cf. onze hieronder staande brief aan mevr. Veys, waar wij (uiteraard) nooit antwoord op hebben gekregen) als een regelrechte aanval op elk emancipatorisch en progressief of links(-liberaal) gedachtengoed terzake!

Kunnen uw juristen deze studie eens doorlichten vanuit het standpunt van de psychiatrische patiënt?

------------

Brief aan Prof. Marie-Noëlle Veys

Mevr. Marie-Noëlle Veys (Universiteit Antwerpen) schudde de studie uit haar mouw die de minister van Volksgezondheid en het parlement moeten toelaten de patiëntenrechten voor psychiatrische patiënten af te schaffen, zodra het de behandelende psychiater in zijn kraam past.

Geachte Professor,

Wij hebben met genoegen Uw voorstellen (Stellingen gelezen) om de wettelijk voorziene patiëntenrechten voor psychiatrische patiënte uit te hollen en de mogelijkheden tot machtsmisbruik door psychiaters te verruimen, alsmede het voorstel (Stelling 24) om psychiatrische patiënten zonder veel verhaal te kunnen "euthanaseren". Wij vermoeden dat u nog nooit een psychiatrisch ziekenhuis hebt bezocht en ook nog nooit gehoord hebt van de nazi-uitroeiingskampen voor geesteszieken die al functioneerden voordat Hitler aan de macht kwam. Gelukgewenst dus met uw studie, die met mijn belastinggeld is betaald om blijkbaar mensen als ik van hun mensenrechten te beroven.

Zie hier onze bezwaren, maar mogelijk lees ik de teksten juridisch gezien verkeerd:
1. de macht die aan de psychiater (ook in een privé-praktijk) wordt toegekend om zonder "second opinion", zonder dat een recht op verweer en verhaal is voorzien bij welke instantie ook wilsonbekwaam te verklaren waardoor de patiëntenrechten voor hem vervallen.

2. de termen "wilsonbekwaam" en "gebrek aan ziekte-inzicht" zijn in de internationale psychiatrie wetenschappelijk zeer betwiste termen. Zij worden eigenlijk alleen gebruikt door psychiaters die verbonden zijn aan ziekenhuizen.

3. wilsonbekwaamheid is in deze voorstellen de sleutel die de deur opent voor alle vormen van dwangbehandeling. de "medische uitspraak" van een discipline waarvan de "wetenschappelijkheid" door vele geleerden van allerlei slag, zelfs binnen de psychiatrie zelf, wordt betwist, primeert hier blijkbaar op de internationaal en Europees erkende mensenrechten.

4. de mogelijkheid bestaat dat elke wettelijk voorzien verzet of weigering van een bepaalde behandeling van de patiënt als een symptoom van zijn "ziekte" wordt geduid, wat nu reeds meer dan genoeg het geval is. (genre: "u gelooft niet dat elektroshocks zullen werken? dat is omdat u depressief bent, mevrouw, dat is juist het teken dat u depressief bent, dat u niet meer gelooft dat u beter kunt worden!")

5. hoe dan ook deze wet zal leiden tot een praktijk van overmatige dwangbehandeling, waarbij slechts jaren na de ongeloorloofde feiten een patiënt eventueel gerechtigheid zal krijgen (bv. door een klacht bij de Orde van Geneesheren, die haar oordeel dan nog aan de klachtindiener bij KB niet bekend mag maken). De zin in het voorstel van Mevr. Veys "Hoewel ik geen voorstander ben van een regeling van de dwangbehandeling op basis van de wilsbekwaamheid, meen ik dat beveiligingsmaatregelen (zoals fixatie en isolatie) wel steeds moeten kunnen worden aangewend om onmiddellijk dreigende schade voor de patiënt of derden te voorkomen (supra nrs. 366-367)" wordt nu reeds met alle vormen van willekeur toegepast. Wat "onmiddellijk dreigende schade' is wordt nergens en is nooit nergens gestipuleerd, ook niet in de bestaande wet betreffende de gedwongen opname. Als iedereen die eens zegt 'ik maak me van kant' gefixeerd en gesepareerd moet worden, dan mag men meteen ook de vrije meningsuiting in de Grondwet afschaffen.

6. deze voorstellen voorzien blijkbaar (Stelling 24) dat voor psychiatrische patiënten euthanasie zal mogen worden toegepast zonder voorafgaande wilsverklaring.

Het zou ons tenzeerste verheugen indien Spirit en SP.a zich zouden willen inzetten om ook de nu wettelijk voorziene rechten voor psychiatische patiënten in de toekomst te behouden.


Dr. Eric Rosseel
Netwerk Psychiatrie & Samenleving
http://psychiatrie.blogse.nl/

E R I C R O S S E E L
http://ericrosseel.blogspot.com

Gepost door: Jaap | 18-12-07

Reageren op dit commentaar

In het jaar 2007 werd ik gecolloceerd en werd gedwongen om het neurolepticum Risperdal te slikken. En dit niettegenstaande "de gedwongen opname de dwangbehandeling niet legitimeert." (Kristien Triest, "Internering en gedwongen"- Faculteit Rechtsgeleerdheid Universiteit Gent. Academiejaar 2008-09). Omdat ik aanvankelijk weigerde om Risperdal te slikken, bracht men mij naar de isoleercel en kreeg ik een injectie met een antipsychoticum toegediend. Daarna heb ik het dan toch aanvaard om risperdal in te nemen.

http://lib.ugent.be/fulltxt/RUG01/001/391/587/RUG01-001391587_2010_0001_AC.pdf

Gepost door: Gilbert De Bruycker | 11-03-13

Discussie: Johan Sanctorum Hallo Eric,

Ik hoop dat je toch beseft dat je helemaal geen antwoord gekregen hebt van kameraad Caroline, maar van een soort automatische brievenopener, in casu de 'Directie Communicatie'.
Waarom verspil je je tijd aan deze politieke burocratie?


Gepost door: Jaap | 18-12-07

Reageren op dit commentaar

Antoon Soetens Mensen kunnen inderdaad beter gebruik maken van geneeskundige planten in plaats van zich te laten drogeren.

Gepost door: Jaap | 18-12-07

Reageren op dit commentaar

Nieuwsbrief Update Psychiatrie Vandaag (Nederland)!
En het is zover: homoseks is weer een psychiatrische ziekte!

Geachte Netwerk Psychiatrie & Samenleving,

Ik wilde u hierbij per email een update toesturen van wat er zich in de afgelopen periode heeft afgespeeld op de website Psychiatrie Vandaag!

== 400.000 jongeren op korte termijn levenslang arbeidsongeschikt ==
Het Centraal Planbureau (CPB) zegt dat psychiaters steeds "beter worden in het diagnosticeren van psychiatrische ziektes bij kinderen". Dit heeft als resultaat dat er op dit moment een excessieve groei is in het aantal nieuwe Wajong uitkeringen. Het CPB schat dat het aantal uitkeringen op korte termijn zal groeien naar meer dan 400.000 uitkeringen.

Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://informatie.psychiatrie.nu/algemeen/202-400-000-jongeren-op-korte-termijn-levenslang-arbeidsongeschikt.html

== Psychiaters bieden oplossing voor marokaanse rel-jongeren probleem in grote steden ==
Psychiaters willen op korte termijn starten met een behandelings programma voor het behandelen van marokaanse kinderen in de grote steden, om overlast door Marokkaanse jongeren in de wijk effectief te voorkomen en tegen te gaan.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://informatie.psychiatrie.nu/algemeen/200-psychiaters-bieden-oplossing-voor-marokaanse-rel-jongeren-probleem-in-grote-steden.html

== Janssen Cilag, de producent Risperdal aangeklaagd wegens valse promotie en verzwijgen dodelijke risico's ==
De Amerikaanse staat Arkansas heeft Janssen Pharmaceutica, de producent van het antipsychoticum Risperdal aangeklaagd vanwege 'misleidende en illegale promotie' van het populaire antipsychoticum Risperdal. De topman van Janssen Cilag legt uit dat niet zij de schuld zijn van het oneigenlijk gebruik van Risperdal maar dat het voornamelijk de psychiaters aan te rekenen is, die de medicijnen hebben voorgeschreven.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://antipsychotica.psychiatrie.nu/196-producent-risperdal-aangeklaagd-wegens-valse-promotie-verzwijgen-risico-s.html

== Homosexualiteit is een psychiatrische stoornis, psychiaters werken aan behandeling ==
Psychiaters hebben ontdekt dat homofiliteit een psychiatrische ziekte is en werken momenteel aan een behandeling met medicijnen. Onderzoekers hebben een medicijn ontwikkeld waarmee je homofielen kunt veranderen in een heterosexueel.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://stoornissen.psychiatrie.nu/192-homosexualiteit-is-een-psychiatrische-stoornis-psychiaters-werken-aan-behandeling.html

== Psychiatrie als ontruimingsdienst, de psychiatrische vete tegen zwervers ==
Uit een onlangs vrijgegeven rapport van de Inspectie voor de Gezondheidszorg blijkt dat er steeds meer dwangopnames zijn, en dat het aantal per provincie enorm verschilt. De excessieve stijging is vooral te wijten aan niet acute dwangopnamen via een Rechterlijke Machtiging (RM) voor mensen die zich verwaarlozen of een risico vormen voor "maatschappelijke teloorgang". Psychiaters bieden hiermee een effectieve oplossing om het straatbeeld te ontruimen van zwervers.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://behandeling.psychiatrie.nu/190-psychiatrie-als-opruimdienst-de-psychiatrische-vete-tegen-zwervers.html

== Psychiaters zijn misleid, antidepressiva zet aan tot zelfmoord bij kinderen ==
Onderzoekers hebben wetenschappelijk aangetoond dat antidepressiva voor meer zelfmoorden zorgt bij kinderen. Psychiaters zijn misleid, toont een journalist van het radioprogramma Argos aan.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://antidepressiva.psychiatrie.nu/182-artsen-zijn-misleid-antidepressiva-zet-aan-tot-zelfmoord-bij-kinderen.html

== Antidepressiva wederom aanzet tot massamoord ==
Onderzoekers hebben aanwijzingen gevonden dat antidepressiva kan aanzetten tot extreem geweld, psychosen en massamoord. Dit heeft zich wederom bewezen toen de 19-jarige Robert Hawkins 8 mensen doodschoot en vijf mensen ernstig verwonde in een winkelcentrum in Omaha, Nebraska in Amerika.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://antidepressiva.psychiatrie.nu/172-antidepressiva-wederom-aanzet-tot-massamoord.html

== Psychiaters weten niet hoe antidepressiva werken ==
'Hoewel antidepressiva op grote schaal worden voorgeschreven, is nog steeds niet bekend hoe ze precies werken', zegt klinisch psycholoog Wendelien Merens. Psychiaters hebben geen idee hoe de medicijnen exact werken, ze weten alleen dat ze kunnen helpen, zo stellen ze zelf. Depressie is een van de meest voorkomende volksziekten, ook in Nederland: naar schatting 850.000 Nederlanders hebben de psychiatrische ziekte.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://antidepressiva.psychiatrie.nu/194-psychiaters-weten-niet-hoe-antidepressiva-werken.html

== Psychiaters onderschatten massaal bijwerkingen antidepressiva ==
Psychiaters denken vaak onterecht dat de bijwerkingen van antidepressiva geen bijwerkingen zijn, maar dat de klachten horen bij de depressie zelf. Dat blijkt uit een onderzoeksrapport van het vakblad Psy.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://antidepressiva.psychiatrie.nu/112-psychiaters-onderschatten-massaal-bijwerkingen-antidepressiva.html

== Overheid zet psychiatrisch patiënt voor gek! ==
Het Landelijk Platform GGZ is woedend op het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) over een radiocommercial waarin mensen met psychische problemen voor gek worden gezet.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://informatie.psychiatrie.nu/algemeen/111-overheid-zet-psychiatrisch-pati-nt-voor-gek.html

== Psychiaters blijven medicatie als oorzaak geweld vader "maasmeisje" ontkennen ==
Hoewel de onderzoekers van het Pieter Baan Centrum de medicijnen die de vader van het onlangs vermoordde "maasmeisje" Géssica als oorzaak zien voor de vader zijn gewelddadige daden, blijven de psychiaters die de vader behandelen stellig ontkennen dat het niet zo is. Zij vinden dat de vader juist zeer goed reageerde op de medicijnen.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://medicijnen.psychiatrie.nu/108-psychiaters-blijven-medicatie-als-oorzaak-geweld-vader-maasmeisje-ontkennen.html

== Autisten zijn goede en betrouwbare werknemers ==
Mensen met autisme beschikken over waardevolle eigenschappen voor de arbeidsmarkt. Ze werken hard en zijn gemotiveerd. Om dit onder de aandacht te brengen starten drie re-integratiebureaus de campagne 'Autisme werkt!'
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://stoornissen.psychiatrie.nu/102-autisten-zijn-goede-betrouwbare-werknemers.html

== Hulde voor Arnhem, Gelderse Roos stopt met isoleren patiënten in 2010! ==
De iscoleercellen hebben hun langste tijd gehad bij de Gelderse Roos, hulpverleningsorganisatie voor geestelijke gezondheidszorg in Gelderland. "Wij willen vanaf 2010 stoppen met het separeren van patiënten.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://behandeling.psychiatrie.nu/98-gelderse-roos-stopt-met-isoleren-pati-nten-in-2010-a.html

== Diagnose Autisme bij kinderen vanaf 1 jaar op basis van vragenlijst ==
In hun drang naar betere (meer) diagnosticering van psychiatrische ziekten, hebben psychiaters een vragenlijst ontwikkeld om kinderen vanaf 1 jaar te kunnen diagnosticeren met Autisme. De gediagnosticeerde kinderen kunnen dan direct doorstromen naar de kinderpsychiatrie waar ze aan psychiatrische behandelingen met medicijnen onderworpen worden.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://stoornissen.psychiatrie.nu/92-diagnose-autisme-bij-kinderen-vanaf-1-jaar-op-basis-van-vragenlijst.html

== Psychiaters ontwikkelen psychose simulator ==
Veel mensen hebben geen idee hoe het is om schizofreen of psychotisch te zijn. Om die reden hebben psychiaters een angstaanjagende psychose simulator ontwikkeld, waar je kunt ervaren hoe het is om een "lichte" psychose te ervaren.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://informatie.psychiatrie.nu/algemeen/86-psychiaters-ontwikkelen-psychose-simulator.html

== Psychiaters helpen bij uitzetten asielzoekers ==
Psychiaters helpen bij het uitzetten van moeilijk uitzetbare asielzoekers. Wanneer het risico bestaat dat een asielzoeker agressie zal uitten tijdens het transport dan wordt hij door een psychiater met kalmerende medicijnen geïnjecteerd.
Wij vernemen graag uw reactie! U vind het artikel op het volgende adres:
http://informatie.psychiatrie.nu/algemeen/175-psychiaters-helpen-bij-uitzetten-asielzoekers.html

Wij hopen dat wij u met deze email van waardevolle informatie hebben voorzien en wensen u een voorspoedig 2008 toe!

Met vriendelijke groet,
Mitch Plat
Namens Psychiatrie Vandaag
http://www.psychiatrie.nu/
Postbus 84
6800AB Arnhem
Nederland


E R I C R O S S E E L
http://ericrosseel.blogspot.com

Netwerk Psychiatrie & Samenleving
http://psychiatrie.blogse.nl

Gepost door: Jaap | 19-12-07

Reageren op dit commentaar

'Opsluiting kinderen in gesloten centra onvermijdelijk' De opsluiting van kinderen in gesloten centra is soms onvermijdelijk wanneer hun ouders niet willen ingaan op een vrijwillig vertrek. De gezinnen moeten zelf hun verantwoordelijkheid opnemen wanneer ze worden uitgewezen. Zo reageert uittredend minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael op de vraag van een duizendtal Vlaamse en Waalse kinderen om niet langer leeftijdgenootjes op te sluiten.

De Sint gaf donderdagvoormiddag een duizendtal brieven en tekeningen van Vlaamse en Waalse leerlingen af op het kabinet. Met de werkjes wilden de kinderen vragen niet langer kinderen op te sluiten in gesloten centra. De actie is een initiatief van de Beweging voor Kinderen zonder Papieren, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Amnesty Vlaanderen, CIRE en Jesuit Refugee Service Belgium.

De organisaties vragen dat Dewael "onmiddellijk een einde maakt aan de opsluiting van minderjarigen in gesloten centra". Ze vroegen een onderhoud met de minister, maar dat is er niet gekomen. "De minister vond dat niet opportuun. Hij kent het standpunt van de organisaties en zij kennen zijn standpunt. Daarnaast is de regering in lopende zaken en kan de minister toch geen beslissingen nemen", zegt woordvoerder van minister Dewael Paul Van Tigchelt.

De minister herhaalt voorts zijn gekende standpunt: "Het sluitstuk van een efficiënt terugkeerbeleid houdt in dat wie niet vrijwillig terugkeert, gedwongen gerepatrieerd wordt en daarvoor soms in een gesloten centrum moet worden geplaatst. De Belgische regering wil gezinnen niet opsplitsen. We proberen echter het verblijf zo humaan mogelijk te houden."

Bij het kabinet wordt benadrukt dat ze openstaan voor alternatieven. "Dat is echter niet evident want je moet de garantie hebben dat het terugkeerbeleid hard kan worden gemaakt", luidt het. (belga/dm)

De Morgen, 6/12/07

Gepost door: Jef Aerts | 27-12-07

Reageren op dit commentaar

Opsluiting kinderen in gesloten centra
Groen! wil opsluiten kinderen in gesloten centra verbieden


De partij Groen! wil dat het opsluiten van minderjarigen in gesloten asielcentra verboden wordt. Senator Freya Piryns en haar Ecolo-collega Carine Russo dienen daarover een wetsvoorstel in. De opsluiting in gesloten kinderen in gesloten centra is schadelijk voor kinderen, zegt Piryns.

Internationaal kinderrechtenverdrag
Kinderen opsluiten is in strijd met het internationaal kinderrechtenverdrag, dat ook ons land heeft onderschreven. Toch worden in de gesloten asielcentra van Merksplas, Steenokkerzeel en Melsbroek of Vottem nog vaak gezinnen met kinderen opgesloten. Piryns bezocht een aantal van die centra en zegt dat deze, ondanks het feit dat er sinds kort een aantal voorzieningen zoals klaslokalen of ontspanningsruimtes zijn, niet aan kinderen zijn aangepast. Bovendien heeft onderzoek uitgewezen dat opsluiting een negatieve invloed heeft op de ontwikkeling van kinderen.

Geen compromis mogelijk
Groen! wil nu dat het opsluiten van minderjarigen in gesloten asielcentra verboden wordt. "Daarover is geen enkel compromis mogelijk", zegt Piryns. Zij pleit voor de oprichting van een gespecialiseerd open centrum voor gezinnen met kinderen. Die zouden ook begeleid moeten worden door een coach. De asielprocedures mogen maar één jaar duren en kwetsbare groepen zoals gezinnen met kinderen moeten hierbij voorrang krijgen.

Steun
Piryns rekent voor haar voorstel op steun van sp.a en CD&V. Sp.a-voorzitster Gennez noemde het opsluiten van kinderen al inhumaan. Ook CD&V is principieel tegen het opsluiten van minderjarigen in asielcentra. "Als ze even principieel zijn als bij het splitsen van een kieskring, dan zullen ze hier wel vijf minuten politieke moed voor vinden", zegt Piryns.

Journalist
De groene politica wil ook afspraken met de balies over de hulp die vluchtelingen krijgen van advocaten. Sommige pro deoadvocaten kennen te weinig van vluchtelingenwetgeving of zijn niet gemotiveerd, zegt ze. Voor haar bezoeken aan de gesloten centra nam Piryns een journalist van het weekblad Knack mee. "Dat was op zich niet het doel van het bezoek. Maar wat in de centra gebeurt, kan geen staatsgeheim zijn", zegt Piryns. (belga/tdb)

De Morgen, 4/12/07 13u14

Gepost door: Jef Aerts | 27-12-07

Reageren op dit commentaar

Opsluiting kinderen in gesloten centra
Sint vraagt kinderen uit gesloten centra te houden


Sinterklaas vraagt minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (Open Vld) kinderen niet langer in gesloten centra opgesloten te houden. Daartoe zal de Goedheilig Man een duizendtal brieven en tekeningen van Vlaamse en Waalse leerlingen afgeven.

De actie is een initiatief van de Beweging voor Kinderen zonder Papieren, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Amnesty Vlaanderen, CIRE en Jesuit Refugee Service Belgium.

"Onmiddellijk einde"
De organisaties willen dat minister Dewael "onmiddellijk een einde maakt aan de opsluiting van minderjarigen in gesloten centra". Om die eis opnieuw in de verf te zetten, vroegen de verenigingen aan alle Vlaamse en Waalse leerkrachten om hun leerlingen uit te leggen dat het fout is om kinderen, met het oog op hun repatriëring, op te sluiten in gesloten centra. De leerlingen konden een tekening maken of een brief opstellen met de vraag hun leeftijdsgenootjes niet langer vast te houden. Een duizendtal onder hen deed dat ook.

Opiniestuk
In de zak van Sinterklaas zal er ook een opiniestuk zitten dat op 20 november in De Standaard verscheen en op 21 november in La Libre Belgique. Die tekst werd ondertekend door verschillende organisaties en prominenten. "Allemaal willen ze hun bekommernis uitdrukken over de situatie van kinderen die samen met hun ouders opgesloten worden met het oog op repatriëring. Tegelijk willen ze de minister vragen om dringend werk te maken van alternatieve oplossingen voor gezinnen met kinderen", luidt het. (belga/edp)

De Morgen, 3/12/07

Gepost door: Jef Aerts | 27-12-07

Reageren op dit commentaar

Opsluiting kinderen in gesloten centra Dewael belooft centrum voor kinderen van asielzoekers


De interimregering richt een apart gezinscentrum op voor uitgewezen families met kinderen. Dat belooft minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael in een reactie op de kerstboodschap van kardinaal Godfried Danneels.

"Zijn kinderen op hun plaats in gesloten centra? Nee. Hun biotoop is elders." Met die woorden vroeg kardinaal Danneels aandacht voor de opgesloten asielkinderen in ons land. Minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael reageerde prompt met de mededeling dat er een aangepast terugkeercentrum komt voor gezinnen met kinderen.
"Ik houd vast aan de oranje-blauwe deelakkoorden uit Hertoginnedal, waarin een apart centrum voor families expliciet is opgenomen", zegt hij.

De komende weken stelt de interimregering haar begroting op en zoekt Dewael naar geld om het centrum uit de grond te stampen. Het gaat om een totaal nieuw, nog te bouwen centrum, dat specifiek toegespitst zal zijn op de noden en wensen van gezinnen met kinderen. Uit een recent rapport van onderzoeksbureau Sum Research kwam het familiecentrum naar voor als een van de alternatieven. "Het centrum mag in niets lijken op de huidige, gesloten centra", zegt de minister.

Toch worden de bouwplannen van de interimregering bij organisaties die asielzoekers steunen lauw onthaald. "Dewael moet het oranje-blauwe akkoord over het asielbeleid volledig lezen. Daarin staat dat er gezocht moet worden naar alternatieven en dat een terugkeercentrum pas een allerlaatste optie mag zijn", zegt Pieter Degryse van Vluchtelingenwerk.
"Een familiaal centrum blijft een gesloten centrum. Zo'n centrum is voor Vluchtelingenwerk dus niet het alternatief. Het blijft gaan om vrijheidsberoving, wat altijd nefast is voor een kind."

Gazet van Antwerpen, 26/12/07

Gepost door: Jef Aerts | 27-12-07

Reageren op dit commentaar

Opsluiting kinderen in gesloten centra 'Centrum voor kinderen van asielzoekers onverantwoord'


Senatrice Anne-Marie Lizin (PS) is niet gewonnen voor het idee van een centrum voor kinderen van asielzoekers. Minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael had een dergelijk centrum beloofd in een reactie op de kerstboodschap van kardinaal Danneels.

"Een nieuw centrum betekent een zware uitgave, die bovendien niets verandert aan het feit dat de kinderen nog steeds opgesloten zitten", reageert Lizin. "Het enige toelaatbare alternatief voor minderjarigen in een gesloten asielcentrum is de vrijheid."

De senatrice vindt dat Binnenlandse Zaken op korte termijn tegen belangrijker uitgaven aankijkt, onder meer de hervorming van de brandweer.

Patrick Dewael verklaarde woensdagochtend in De Morgen dat er een aangepast terugkeercentrum komt voor gezinnen met kinderen. "Ik houd vast aan de oranje-blauwe deelakkoorden uit Hertoginnedal, waarin een apart centrum voor families expliciet is opgenomen", stelde hij. (belga/sps)


De Morgen, 26/12/07 21u02

Gepost door: Leentje | 27-12-07

Reageren op dit commentaar

Bevrijdt gegijzelde kinderen !
Zondagmiddag 15 april reden drie volle bussen uit Antwerpen naar Merksplas. Een zeer kleurrijk gezelschap. Bestemming: het Centrum voor Illegalen aldaar.
Zeg gerust, het Concentratiekamp. Daar waar eertijds “landlopers” verbleven, is nu een streng beveiligde, met hoge staaldraad en prikkeldraad omheinde gevangenis uitgebouwd. Met een centrale wachttoren van waaruit het complex bespied wordt. Een gevangenis voor criminelen? Neen, voor mensen als jij en ik die uit hun land van oorsprong vluchtten voor geweld en misère. Zij worden door Binnenlandse Zaken en politici van rechts én links wél gecriminaliseerd. Inclusief de kinderen van deze “Sans Papiers”.

De Antwerpenaars kregen versterking uit Brussel, Gent, St. Niklaas, Wallonië. Er waren op deze warme dag een goede driehonderd betogers die hun woede uitschreeuwden omdat, vooral in Vlaanderen, tientallen illegale kinderen achter de tralies zitten,zoals in de Kempense gemeente Merksplas. Over een periode van drie jaar gaat het om 1.3OO kinderen. In April vorig jaar deden ze dat ook. Een schare aanwezige politici liet toen beloftes horen en werd binnengelaten in het Centrum. Van al deze beloftes kwam O % in huis. De actievoerders werden dit jaar niet binnengelaten. Waarom? Duidelijk omdat er stront aan de knikker is en het Kinderrechtenverdrag van de Verenigde Naties, door België ondertekend, geschonden wordt. De Vlaams Kinderrechtencommissaris was op de actie aanwezig en sprak harde taal. Halo, Minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael, die “Open” in je VLD klink een ietsje hypocriet.

Men moet geen kinderpsychiater te zijn om te begrijpen dat deze opgesloten kinderen voor de rest van hun leven trauma’s oplopen. Het gaat om zware kindermishandeling in opdracht van de Belgische staat en met medeplichtigheid van de politici. Eigenlijk zijn deze kinderen gegijzeld als politieke gevangenen!. De Beweging voor Kinderen zonder Papieren die opriep om te manifesteren, wijst er op dat deze problematiek niet los mag gezien worden van vluchtelingen en Mensen zonder Papieren. Kinderen die hier jaren verblijven zijn perfect geïntegreerd, volgen onderwijs, zelfs op universitair niveau en bouwden een netwerk van vriendjes op. Ze daaruit losrukken, ze aan de schoolpoort oppakken is inhumaan. Veel van deze kinderen werden via brutale razzia’s van hun bed gelicht. Misschien is het nuttig het “Dagboek van Anne Frank” te herlezen… Deze kinderen zijn totaal onschuldig en mogen niet gecriminaliseerd worden. Deze kinderen, waarbij zeer jonge, moeten bevrijdt worden uit de gevangenissen waar ze – hoor de getuigenissen van kinderen die “ontsnapten” – verwaarloosd worden op een wijze waarvoor een Vlaams ouderpaar gestraft zou worden.

De Beweging voor Kinderen zonder Papieren eist de onmiddellijke stopzetting van deze schande. En een algemene regularisatie van gezinnen die reeds drie jaar in het land verblijven. En éénvormige criteria in plaats van de huidige willekeur. (info@kinderenzonderpapieren.be) .De strijd voor de bevrijding van kinderen uit Belgische gevangenissen maakt deel uit van de solidariteitsbeweging met Mensen (met een M) die tengevolge het mondiale kapitalisme op de dool gedreven worden. Terwijl in dit land de zwakkeren opgejaagd worden, is men in Vlaamse economische salons aan het becijferen hoe het meeste poen te scheppen door nieuwe ladingen “gastarbeiders”

hier heen te halen. De slavernij is nooit echt afgeschaft. Bruikbaar om “de vergrijzing” te betalen en de lonen laag te houden. De kindertjes van Merksplas zullen dan een “accident de parcours” heten…

Koen Calliauw, 15 april 2007
www.daklozenaktiekomitee.be


http://antwerpen.indymedia.org/news/2007/04/6318.php

Gepost door: Roel Van Duyn | 05-01-08

Reageren op dit commentaar

Opstand in Merksplas 05/01 Opstand in centrum voor illegalen in Merksplas

Een twintigtal illegalen die opgesloten zitten in het centrum voor illegalen in Merksplas hebben zaterdagnamiddag een tijdlang amok gemaakt. Ze hebben daarbij heel wat vernielingen aangebracht aan een dagzaal. De politie kwam massaal ter plaatse. Kort na 17 uur was alles weer onder controle.

De opstand was even na 15 uur uitgebroken. Omdat een bewoner uit een van de leefgroepen was gehaald, kwamen de andere bewoners in opstand. Ze haalden daarbij allerlei baldadigheden uit. De politie moest ter plaatse komen om een einde aan de opstand te maken.

Twaalf bewoners zijn in isoleercellen geplaatst. Maandag komt een vertegenwoordiger van de Regie der Gebouwen de schade opnemen. Die zou zeer groot zijn.

http://www.gva.be/Antwerpen/2330/artikel.asp?art={8C6F7338-8EED-47ED-B6D2-C7B1A5DF9BB1}

-----------------------

Veel schade bij opstand in centrum voor illegalen Merksplas
?

Een twintigtal illegalen die opgesloten zitten in het centrum voor illegalen in Merksplas hebben zaterdagnamiddag een tijdlang amok gemaakt. Ze hebben daarbij heel wat vernielingen aangebracht aan een dagzaal. De politie kwam massaal ter plaatse. Kort na 17 uur was alles weer onder controle.


De opstand was even na 15 uur uitgebroken. Omdat een bewoner uit een van de leefgroepen was gehaald, kwamen de andere bewoners in opstand. Ze haalden daarbij allerlei baldadigheden uit. De politie moest ter plaatse komen om een einde aan de opstand te maken.

Twaalf bewoners zijn in isoleercellen geplaatst.

Maandag komt een vertegenwoordiger van de Regie der Gebouwen de schade opnemen. Die zou zeer groot zijn. (belga/mvl)

Lees ook: Groen! wil opsluiten kinderen in gesloten centra verbieden

05/01/08 18u44

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgi/article/detail/123938/2008/01/05/Veel-schade-bij-opstand-in-centrum-voor-illegalen-Merksplas.dhtml

Gepost door: Roel Van Duyn | 05-01-08

Reageren op dit commentaar

Rechten van het kind - arrest (1) ARBITRAGEHOF

Uittreksel uit arrest nr. 131/2005 van 19 juli 2005
Rolnummer 3033
In zake : het beroep tot vernietiging van artikel 57, § 2, eerste lid, 2°, en tweede lid, van de organieke wet van 8 juli 1976 betreffende de openbare centra voor maatschappelijk welzijn, zoals gewijzigd bij artikel 483 van de programmawet van 22 december 2003, ingesteld door de v.z.w. « Défense des Enfants - International - Belgique - Branche francophone (D.E.I. Belgique) » en anderen.

Het Arbitragehof,
samengesteld uit rechter P. Martens, waarnemend voorzitter, voorzitter A. Arts en de rechters R. Henneuse, M. Bossuyt, E. De Groot, L. Lavrysen, J.-P. Snappe, J.-P. Moerman, E. Derycke en J. Spreutels, bijgestaan door de griffier P.-Y. Dutilleux, onder voorzitterschap van rechter P. Martens,
wijst na beraad het volgende arrest :

I. Onderwerp van het beroep en rechtspleging
Bij verzoekschrift dat aan het Hof is toegezonden bij op 28 juni 2004 ter post aangetekende brief en ter griffie is ingekomen op 29 juni 2004, hebben de v.z.w.« Défense des Enfants - International - Belgique - Branche francophone (D.E.I. Belgique) », met maatschappelijke zetel te 1000 Brussel, Kiekenmarkt 30, en B. Sall en A. Bah, wonende te 1080 Brussel, Liverpoolstraat 48, beroep tot vernietiging ingesteld van artikel 57, § 2, eerste lid, 2°, en tweede lid, van de organieke wet van 8 juli 1976 betreffende de openbare centra voor maatschappelijk welzijn, zoals gewijzigd bij artikel 483 van de programmawet van 22 december 2003 (bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad van 31 december 2003).
(...)

II. In rechte
(...)
Ten aanzien van de omvang van het beroep
B.1. Het Hof dient de omvang van het beroep tot vernietiging te bepalen op grond van de inhoud van het verzoekschrift.
Aangezien de middelen enkel gericht zijn tegen artikel 57, § 2, eerste lid, 2°, en tweede lid, van de organieke wet van 8 juli 1976 betreffende de openbare centra voor maatschappelijk welzijn, zoals gewijzigd bij artikel 483 van de bestreden programmawet van 22 december 2003, zal het Hof zijn onderzoek tot dat deel van de voormelde bepaling beperken.

Ten gronde

B.2.1. De verzoekende partijen leiden een eerste middel af uit de schending, door artikel 483 van de programmawet van 22 december 2003, van de artikelen 22 en 23, eerste lid, van de Grondwet, gelezen in samenhang met artikel 191 ervan, met artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, met de artikelen 17 en 23.1 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, met de artikelen 2.1, 10.1 en 10.3 van het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten en met de artikelen 3 en 16 van het Verdrag inzake de rechten van het kind, waarbij die verdragsbepalingen in voorkomend geval in samenhang worden gelezen met de artikelen 10 en 11 van de Grondwet.
In een eerste onderdeel van het middel wordt aangeklaagd dat de aangevochten bepaling onredelijke inmengingen in het privé-leven en het gezinsleven van de betrokkenen veroorzaakt door te voorzien in een maatschappelijke dienstverlening die beperkt is tot de materiële hulp die onontbeerlijk is voor de ontwikkeling van het kind en uitsluitend aan dat kind is voorbehouden, terwijl het privé-leven en het gezinsleven zouden vereisen dat de hulp wordt vastgesteld met betrekking tot alle gezinsleden.

B.2.2. Artikel 483 van de programmawet van 22 december 2003 bepaalt :
« Artikel 57, § 2, eerste lid, van de organieke wet van 8 juli 1976 betreffende de openbare centra voor maatschappelijk welzijn, wordt vervangen als volgt :
' In afwijking van de andere bepalingen van deze wet, is de taak van het openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn beperkt tot :
1° het verlenen van dringende medische hulp, wanneer het gaat om een vreemdeling die illegaal in het Rijk verblijft;
2° het vaststellen van de staat van behoeftigheid doordat de ouders hun onderhoudsplicht niet nakomen of niet in staat zijn die na te komen, wanneer het gaat om een vreemdeling jonger dan 18 jaar die met zijn ouders illegaal in het Rijk verblijft.
In het geval bedoeld in 2°, wordt de maatschappelijke hulp beperkt tot de materiële hulp die onontbeerlijk is voor de ontwikkeling van het kind en wordt uitsluitend verstrekt in een federaal opvangcentrum overeenkomstig de voorwaarden en modaliteiten bepaald door de Koning. ' ».

B.2.3. Artikel 22 van de Grondwet bepaalt :
« Ieder heeft recht op eerbiediging van zijn privé-leven en zijn gezinsleven, behoudens in de gevallen en onder de voorwaarden door de wet bepaald.
De wet, het decreet of de in artikel 134 bedoelde regel waarborgen de bescherming van dat recht ».

Artikel 23 van de Grondwet bepaalt :
« Ieder heeft het recht een menswaardig leven te leiden. [...] ».

Artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens bepaalt :
« 1. Eenieder heeft recht op eerbiediging van zijn privéleven, zijn gezinsleven, zijn huis en zijn briefwisseling.
2. Geen inmenging van enig openbaar gezag is toegestaan met betrekking tot de uitoefening van dit recht dan voor zover bij de wet is voorzien en in een democratische samenleving nodig is in het belang van 's lands veiligheid, de openbare veiligheid, of het economisch welzijn van het land, de bescherming van de openbare orde en het voorkomen van strafbare feiten, de bescherming van de gezondheid of de goede zeden, of voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen ».

De artikelen 17 en 23 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten bepalen :

« Artikel 17
1. Niemand mag worden onderworpen aan willekeurige of onwettige inmenging in zijn privéleven, zijn gezinsleven, zijn huis en zijn briefwisseling, noch aan onwettige aantasting van zijn eer en goede naam.
2. Een ieder heeft recht op bescherming door de wet tegen zodanige inmenging of aantasting ».

« Artikel 23
1. Het gezin vormt de natuurlijke en fundamentele kern van de maatschappij en heeft het recht op bescherming door de maatschappij en de Staat.
2. Het recht van mannen en vrouwen van huwbare leeftijd een huwelijk aan te gaan en een gezin te stichten wordt erkend.
3. Geen huwelijk wordt gesloten zonder de vrije en volledige toestemming van de aanstaande echtgenoten.
4. De Staten die partij zijn bij dit Verdrag nemen passende maatregelen ter verzekering van de gelijke rechten en verantwoordelijkheden van de echtgenoten wat het huwelijk betreft, tijdens het huwelijk en bij de ontbinding ervan. In geval van ontbinding van het huwelijk wordt voorzien in de noodzakelijke bescherming van eventuele kinderen ».

Artikel 2.1, van het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten bepaalt :
« Iedere Staat die partij is bij dit Verdrag verbindt zich maatregelen te nemen, zowel zelfstandig als binnen het kader van de internationale hulp en samenwerking, met name op economisch en technisch gebied, en met volledige gebruikmaking van de hem ter beschikking staande hulpbronnen, ten einde met alle passende middelen, inzonderheid de invoering van wettelijke maatregelen, tot een algehele verwezenlijking van de in dit Verdrag erkende rechten te komen ».

De artikelen 10.1 en 10.3 van hetzelfde Verdrag bepalen :
« De Staten die partij zijn bij dit Verdrag erkennen het volgende :
1. De grootst mogelijke bescherming en bijstand dient te worden verleend aan het gezin, dat de natuurlijke en fundamentele kern van de maatschappij vormt, in het bijzonder bij de stichting daarvan en zolang het de verantwoording draagt voor de zorg voor en de opvoeding van kinderen die nog niet in eigen levensonderhoud kunnen voorzien. Een huwelijk moet door de aanstaande echtgenoten uit vrije wil worden aangegaan.
[...]
3. Bijzondere maatregelen ter bescherming van en ter verlening van bijstand aan kinderen en jeugdige personen dienen te worden genomen zonder enigerlei discriminatie ter zake van afstamming of anderszins. Kinderen en jeugdige personen dienen te worden beschermd tegen economische en sociale uitbuiting. Tewerkstelling van zulke personen voor het verrichten van arbeid die schadelijk is voor hun zedelijk of lichamelijk welzijn, levensgevaar oplevert, dan wel groot gevaar inhoudt dat hun normale ontwikkeling zal worden geremd, dient strafbaar te zijn bij de wet. De Staten dienen tevens leeftijdsgrenzen vast te stellen waar beneden het verrichten van loonarbeid door kinderen verboden en strafbaar bij de wet dient te zijn ».

Ten slotte bepalen de artikelen 3 en 16 van het Verdrag inzake de rechten van het kind :

« Artikel 3
1. Bij alle maatregelen betreffende kinderen, ongeacht of deze worden genomen door openbare of particuliere instellingen voor maatschappelijk welzijn of door rechterlijke instanties, bestuurlijke autoriteiten of wetgevende lichamen, vormen de belangen van het kind de eerste overweging.
2. De Staten die partij zijn, verbinden zich ertoe het kind te verzekeren van de bescherming en de zorg die nodig zijn voor zijn of haar welzijn, rekening houdend met de rechten en plichten van zijn of haar ouders, wettige voogden of anderen die wettelijk verantwoordelijk voor het kind zijn, en nemen hiertoe alle passende wettelijke en bestuurlijke maatregelen.
3. De Staten die partij zijn, waarborgen dat de instellingen, diensten en voorzieningen die verantwoordelijk zijn voor de zorg voor of de bescherming van kinderen voldoen aan de door de bevoegde autoriteiten vastgestelde normen, met name ten aanzien van de veiligheid de gezondheid, het aantal personeelsleden en hun geschiktheid, alsmede bevoegd toezicht ».


http://www.staatsbladclip.be/wetten/2005/08/08/wet-2005202004-print.html

Gepost door: Leentje | 15-01-08

Reageren op dit commentaar

Rechten van het kind - arrest (2) « Artikel 16
1. Geen enkel kind mag worden onderworpen aan willekeurige of onrechtmatige inmenging in zijn of haar privéleven, in zijn of haar gezinsleven, zijn of haar woning of zijn of haar correspondentie, noch aan enige onrechtmatige aantasting van zijn of haar eer en goede naam.
2. Het kind heeft recht op bescherming door de wet tegen zodanige inmenging of aantasting ».

B.3.1. Zoals het eerste onderdeel van het eerste middel is geformuleerd, wordt het Hof daarin verzocht zich uit te spreken over de niet-toekenning van maatschappelijke dienstverlening aan de gezinsleden van de betrokken minderjarige.

B.3.2. Uit de parlementaire voorbereiding van de wet blijkt dat de wetgever, door de bestreden maatregel aan te nemen, de consequenties wilde trekken uit het arrest nr. 106/2003, uitgesproken door het Hof op 22 juli 2003, door een maatschappelijke dienstverlening toe te kennen aan de illegale minderjarigen van wie de ouders niet in staat zijn in het onderhoud te voorzien, en daarbij te vermijden dat de aldus toegekende hulp haar oorspronkelijk doel zou missen (Parl. St., Kamer, 2003-2004, DOC 51-0473/001 en DOC 51-0474/001, pp. 223-224, en DOC 51-0473/029).

Om de in het arrest nr. 106/2003 uiteengezette redenen, hebben de ouders voor zichzelf in beginsel geen recht op andere maatschappelijke dienstverlening dan dringende medische hulp. Een dergelijke dienstverlening zou indruisen tegen de doelstelling van de wetgever, die, zoals met name is uiteengezet in het arrest nr. 51/94 en zoals eraan is herinnerd naar aanleiding van de parlementaire besprekingen die aan de goedkeuring van de aangevochten bepaling zijn voorafgegaan, erin bestaat de vreemdeling die illegaal op het grondgebied verblijft ertoe aan te zetten in te gaan op het bevel om het grondgebied te verlaten.

B.4. Het Hof dient evenwel nog na te gaan of de aangevochten wet, door de maatregelen waarin zij voorziet, het bestaan van een gezinsleven onmogelijk maakt. Een dergelijke grief, die aanleunt bij het verwijt dat de verzoekende partijen in het tweede, het derde en het vierde onderdeel van hun eerste middel hebben geformuleerd, moet samen met die andere onderdelen worden onderzocht.
De verzoekende partijen voeren aan dat de aangevochten bepaling, door het kind te verplichten in een federaal opvangcentrum te verblijven zonder dat enige maatregel wordt genomen om zijn ouders daar op te vangen, inbreuk zou plegen op het recht op eerbiediging van het privé-leven en het gezinsleven en de positieve verplichtingen van de Staat ernstig in het gedrang zou brengen door de invoering van maatregelen die de gezinnen geenszins zouden beschermen vermits die bepaling, integendeel, tot gevolg zou hebben dat gezinnen uit elkaar worden gerukt.

B.5.1. De rechten die bij artikel 22 van de Grondwet en bij artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens worden gewaarborgd, zijn niet absoluut. Hoewel artikel 22 van de Grondwet aan eenieder het recht op eerbiediging van zijn privé-leven en zijn gezinsleven toekent, voegt die bepaling daaraan immers onmiddellijk toe : « behoudens in de gevallen en onder de voorwaarden door de wet bepaald ».

De voormelde bepalingen vereisen dat elke overheidsinmenging in het recht op eerbiediging van het privé-leven en het gezinsleven wordt voorgeschreven in een voldoende precieze wettelijke bepaling, beantwoordt aan een dwingende maatschappelijke behoefte en evenredig is met de nagestreefde wettige doelstelling.

B.5.2. Ofschoon artikel 8.2 van het voormelde Europees Verdrag, door het woord « wet » te gebruiken, niet vereist dat in de inmenging die het toestaat, wordt voorzien in een « wet » in de formele betekenis van het woord, wijst hetzelfde woord « wet », gebruikt in artikel 22 van de Grondwet, op een wettelijke bepaling. Die grondwettelijke vereiste wordt aan de Belgische wetgever opgelegd, krachtens artikel 53 van het Europees Verdrag, volgens hetwelk de bepalingen van het Verdrag niet zo kunnen worden uitgelegd dat ze beperkingen opleggen of inbreuk maken op de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden die met name in het interne recht worden erkend.

B.5.3. De bestreden bepaling staat toe dat materiële hulp wordt verstrekt aan een minderjarige in een federaal opvangcentrum, « overeenkomstig de voorwaarden en modaliteiten bepaald door de Koning ».

In de parlementaire voorbereiding van de wet kan men lezen dat de Minister van Maatschappelijke Integratie « het geen goed idee [vond] om een aan de ouders gewaarborgd recht in de programmawet op te nemen, omdat het het kind is dat het recht op maatschappelijke hulp opent. Niettemin preciseert ze dat het koninklijk besluit met de voorwaarden inzake de te verlenen hulp zodanig zal worden geformuleerd dat slechts in écht uitzonderlijke gevallen zal worden overgegaan tot een scheiding van ouders en kinderen. Ook zij is er immers van overtuigd dat de kinderen zich in de meeste gevallen slechts naar behoren kunnen ontplooien in het bijzijn van hun ouders » (Parl. St., Kamer, 2003-2004, DOC 51-0473/029, p. 28).

B.5.4. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens is van mening dat het samenzijn voor een ouder en zijn kind een fundamenteel element van het gezinsleven is en dat het ten laste nemen van het kind door de overheid geen einde maakt aan de natuurlijke gezinsrelaties (in die zin, onder meer de arresten W., B. en R. t. Verenigd Koninkrijk van 8 juli 1987, § 59; Gnahoré t. Frankrijk van 19 september 2000, § 50).

Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens is eveneens van oordeel dat, hoewel artikel 8 van het Verdrag hoofdzakelijk ertoe strekt het individu te beschermen tegen de willekeurige inmenging van het openbaar gezag, « het aan de Staat ook positieve verplichtingen oplegt die inherent zijn aan een werkelijke ' eerbiediging ' van het gezinsleven. Daar waar een familieband blijkt te bestaan, dient de Staat in beginsel zodanig te handelen dat die band kan worden ontwikkeld en de geëigende maatregelen te nemen om de betrokken ouder en kind te herenigen » (arresten Eriksson t. Zweden van 22 juni 1989, § 71, Margarita en Roger Andersson t. Zweden van 25 februari 1992, § 91, Olsson t. Zweden van 24 maart 1988, § 90, Keegan t. Ierland van 26 mei 1994, § 44, en Hokkanen t. Finland van 23 september 1994, § 54).

B.5.5. Door te bepalen dat de materiële hulp die onontbeerlijk is voor de ontwikkeling van het kind uitsluitend zal worden verstrekt in een federaal opvangcentrum, betekent de aangevochten bepaling een inmenging in het privé-leven en het gezinsleven van de betrokkene. Een dergelijke inmenging moet dus beantwoorden aan de vereisten van wettigheid en voorzienbaarheid die zijn gesteld bij artikel 22 van de Grondwet en artikel 8 van het Verdrag, moet een wettig doel nastreven en zich ten aanzien van dat doel in een juist verband van evenredigheid bevinden.
Hoewel de bewoordingen van de wet niet uitdrukkelijk uitsluiten dat de ouders hun kind in een opvangcentrum vergezellen opdat het de hulp kan krijgen die onontbeerlijk is voor zijn ontplooiing, wordt niet gepreciseerd in welke gevallen de aanwezigheid van de ouders al dan niet zal worden toegestaan.

Het Hof wijst overigens op de verklaringen van de Minister van Maatschappelijke Integratie :
« Het [is] het kind [...] dat het recht op maatschappelijke hulp opent. Niettemin preciseert ze dat het koninklijk besluit met de voorwaarden inzake de te verlenen hulp zodanig zal worden geformuleerd dat slechts in écht uitzonderlijke gevallen zal worden overgegaan tot een scheiding van ouders en kinderen. Ook zij is er immers van overtuigd dat de kinderen zich in de meeste gevallen slechts naar behoren kunnen ontplooien in het bijzijn van hun ouders » (Parl. St., Kamer, 2003-2004, DOC 51-0473/029, p. 28).

Uit de omzendbrief van de Minister van Maatschappelijke Integratie, die op 16 augustus 2004 naar de voorzitters van de openbare centra voor maatschappelijk welzijn is gestuurd, blijkt ook dat de aanwezigheid van de ouders bij hun kind onontbeerlijk werd geacht voor de ontwikkeling van het kind.

B.6. De bestreden bepaling is in strijd met artikel 22 van de Grondwet en met de verdragsbepalingen die een analoge draagwijdte hebben, doordat zij voorschrijft dat de materiële hulp die onontbeerlijk is voor de ontwikkeling van het kind uitsluitend in een federaal opvangcentrum wordt verstrekt, zonder dat die bepaling zelf waarborgt dat de ouders er eveneens kunnen worden opgevangen opdat zij niet van hun kinderen worden afgezonderd.

B.7.1. In een vijfde onderdeel van het eerste middel beweren de verzoekende partijen dat de aangevochten bepaling, door de aan een illegaal verblijvend kind toegekende hulp te beperken tot maatschappelijke hulpverlening, inbreuk zou maken op het recht op de menselijke waardigheid van de betrokkene.

B.7.2. De Minister heeft bij de parlementaire besprekingen die aan de goedkeuring van de aangevochten bepalingen zijn voorafgegaan, gepreciseerd dat de doelstelling erin bestond aan de minderjarige de hulp te verzekeren die noodzakelijk is voor zijn ontwikkeling, overeenkomstig het arrest nr. 106/2003 van het Hof. Bijgevolg moet het O.C.M.W. elk geval afzonderlijk analyseren en telkens nagaan welke de behoeften van het kind zijn. De Minister voegde eraan toe :
« De ontworpen bepaling behelst geen concrete oplossingen, maar strekt ertoe een scheeftrekking te voorkomen : het arrest van het Arbitragehof zou immers wel eens zodanig kunnen worden gelezen dat het de verplichting inhoudt financiële steun te bieden aan alle betrokken minderjarigen, wat onhoudbaar is. In het koninklijk besluit zal worden gepreciseerd welke vorm de maatschappelijke hulp mag aannemen (schoolbenodigdheden, voeding, onderdak, ...) » (Parl. St., Kamer, 2003-2004, DOC 51-0473/029, p. 27).

In zijn arrest nr. 106/2003 heeft het Hof geoordeeld dat de doelstellingen die zijn opgesomd in de artikelen 2, 3, 24.1, 26 en 27 van het Verdrag inzake de rechten van het kind, dienden te worden verzoend met de doelstelling die erin bestaat volwassenen die illegaal op het grondgebied verblijven, niet ertoe aan te zetten er te blijven (B.7.6).
Het heeft aldus geoordeeld dat maatschappelijke dienstverlening moet kunnen worden toegekend :
« onder de drievoudige voorwaarde dat de bevoegde overheden hebben vastgesteld dat de ouders hun onderhoudsplicht niet nakomen of niet in staat zijn die na te komen, dat vaststaat dat de aanvraag betrekking heeft op onontbeerlijke uitgaven voor de ontwikkeling van het kind ten voordele van wie die dienstverlening wordt aangevraagd en dat het centrum zich ervan vergewist dat de dienstverlening uitsluitend zal dienen om die uitgaven te dekken.

Het staat dus aan het centrum - onder voorbehoud van een optreden van de wetgever die een andere gepaste regeling zou aannemen - een dergelijke dienstverlening toe te kennen, op voorwaarde evenwel dat die valt binnen de perken van de specifieke behoeften van het kind, dat zij wordt verleend in de vorm van een dienstverlening in natura of een tenlasteneming van uitgaven ten behoeve van derden die een dergelijke dienst verlenen, teneinde elk mogelijk misbruik in het voordeel van de ouders uit te sluiten en met dien verstande dat die dienstverlening niet belet dat de maatregel inzake de verwijdering van de ouders en hun kinderen wordt uitgevoerd » (B.7.7).

B.7.3. Om identieke redenen als die welke zojuist in herinnering werden gebracht, kan de wetgever niet worden verweten dat hij gekozen heeft voor materiële maatschappelijke hulpverlening.

B.8. Het eerste middel is in zijn vijfde onderdeel niet gegrond.

B.9.1. In het zesde onderdeel van het eerste middel beweren de verzoekende partijen dat, in zoverre de in het middel aangevoerde verdragsbepalingen zouden moeten worden gelezen in samenhang met de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, het evident is dat de aangevochten wet met de invoering van een regeling van beperkte maatschappelijke hulpverlening voor onwettig verblijvende kinderen of voor hun gezin, een discriminatie in het leven roept tussen laatstgenoemden en de wettig verblijvende kinderen of hun gezin, waarbij twee onderscheiden opvattingen van het belang van het kind worden ingevoerd naar gelang van de wettigheid van het verblijf in België.

B.9.2. In zoverre het middel aansluit bij de grief dat de norm de kinderen verplicht te verblijven in een federaal opvangcentrum zonder dat de aanwezigheid van de ouders aan hun zijde zou zijn gewaarborgd, dient dat middel, dat niet tot een ruimere vernietiging kan leiden, niet te worden onderzocht.

B.9.3. Aangezien zowel de minderjarige van wie de ouders onwettig op het grondgebied verblijven als de minderjarige van wie de ouders regelmatig op het grondgebied verblijven, recht hebben op maatschappelijke dienstverlening, bestaat er dienaangaande geen discriminerend verschil in behandeling tussen de twee categorieën.
De omstandigheid dat de modaliteiten van de toegekende hulp variëren naar gelang van het al dan niet regelmatig karakter van het verblijf van de ouders, wijzigt niets aan die vaststelling.
Het komt immers het Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers toe een geïndividualiseerd opvangproject op te stellen waarbij een materiële hulp wordt verzekerd die is aangepast aan de noden van de minderjarige en die onontbeerlijk is voor zijn ontwikkeling.
De hierboven beschreven modaliteiten zijn niet discriminatoir, aangezien zij ertoe strekken de doelstellingen die zijn opgesomd in de bepalingen van het Verdrag inzake de rechten van het kind te verzoenen met de doelstelling die erin bestaat de ouders die illegaal op het grondgebied verblijven, niet ertoe aan te zetten er te blijven.

B.10.1. In een tweede middel voeren de verzoekende partijen de schending aan, door de aangevochten bepaling, van artikel 23, tweede en derde lid van de Grondwet, van de artikelen 11 en 13 van het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, van de artikelen 27, 28 en 29 van het Verdrag inzake de rechten van het kind en van de artikelen 16 en 17 van het herziene Sociale Handvest, waarbij die verdragsbepalingen in voorkomend geval worden gelezen in samenhang met de artikelen 10 en 11 van de Grondwet.

Aangeklaagd wordt dat de aangevochten bepaling de maatschappelijke dienstverlening zoals daarin is voorzien is in artikel 1 van de wet van 8 juli 1976 op een discriminerende wijze zou beperken, of op zijn minst een flagrante stap achteruit zou betekenen, door bij de toepassing van voormelde bepalingen de ontwikkeling van het kind in de niet strikt materiële aspecten ervan, zoals die welke voortvloeien uit het recht op opvoeding, te veronachtzamen.

B.10.2. Uit de memorie van antwoord van de verzoekende partijen blijkt dat in het middel, in zoverre het het recht op opvoeding van het kind beoogt, wordt aangeklaagd dat de aangevochten bepaling een significante achteruitgang betekent in het recht van de kinderen om te leven overeenkomstig de menselijke waardigheid door hen te dwingen gescheiden van hun ouders te leven. Dat middel, dat niet tot een ruimere vernietiging kan leiden dan diegene die volgt uit B.6, dient niet te worden onderzocht.

B.11.1. De verzoekende partijen leiden een derde middel af uit de schending van de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, van artikel 2.2 van het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten en van artikel 2 van het Verdrag inzake de rechten van het kind, eventueel in samenhang gelezen met de artikelen 10 en 11 van de Grondwet.
Beweerd wordt dat de aangevochten bepaling een discriminerend verschil in behandeling zou teweegbrengen tussen, enerzijds, het in die bepaling beoogde kind en, anderzijds, het kind dat maatschappelijke dienstverlening kan vorderen en dat onwettig op het grondgebied verblijft zonder zijn ouders of het kind met wettig verblijf dat maatschappelijke dienstverlening kan vorderen om een andere reden dan het feit dat zijn ouders hun onderhoudsplicht niet nakomen of niet in staat zijn die na te komen.

B.11.2. Het kind dat onwettig op het grondgebied verblijft zonder zijn ouders, is onderworpen aan de maatregelen die zijn voorgeschreven bij artikel 479 van de programmawet van 24 december 2002 betreffende de voogdij over niet begeleide minderjarige vreemdelingen en bij het koninklijk besluit van 22 december 2003 « tot uitvoering van Titel XIII, Hoofdstuk 6 ' Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen ' van de programmawet van 24 december 2002 ».
De omstandigheid dat verschillende maatregelen zijn voorgeschreven voor onwettig verblijvende minderjarigen naargelang zij al dan niet door hun ouders begeleid zijn, is op zich niet discriminerend. Het kan immers redelijkerwijze worden verantwoord dat ten aanzien van minderjarigen die hun ouders aan hun zijde hebben, andere hulpverleningsmaatregelen worden genomen dan ten aanzien van de minderjarigen over wie niemand het ouderlijk gezag uitoefent.

B.11.3. Dat onderdeel van het middel is niet gegrond.

B.11.4. Ten aanzien van het aangeklaagde verschil in behandeling tussen de onwettig verblijvende minderjarigen die aan de aangevochten wet onderworpen zijn en de minderjarigen die wettig op het grondgebied verblijven, is het middel niet gegrond, om dezelfde redenen als die welke zijn vermeld in B.9.3.
Ten aanzien van de draagwijdte van de vernietiging en ten aanzien van de handhaving van de gevolgen van de vernietigde bepaling

B.12.1. Uit B.7 tot B.11 vloeit voort dat artikel 57, § 2, laatste lid, van de wet van 8 juli 1976 geen enkele van de in het beroep aangevoerde bepalingen schendt, in zoverre het bepaalt dat « de maatschappelijke hulp [wordt] beperkt tot de materiële hulp die onontbeerlijk is voor de ontwikkeling van het kind en [...] uitsluitend [wordt] verstrekt in een federaal opvangcentrum overeenkomstig de voorwaarden en modaliteiten bepaald door de Koning ».

B.12.2. Uit B.6 vloeit voort dat die bepaling artikel 22 van de Grondwet schendt, alsmede de verdragsbepalingen die een analoge draagwijdte hebben, maar uitsluitend in zoverre zij zelf niet waarborgt dat de ouders eveneens kunnen worden opgevangen in het centrum waar hun kind materiële hulp ontvangt.

B.12.3. Teneinde aan de wetgever de tijd te laten om de bepaling bestaanbaar te maken met artikel 22 van de Grondwet en met de verdragsbepalingen met analoge draagwijdte, dienen op grond van artikel 8, tweede lid, van de bijzondere wet van 6 januari 1989 de gevolgen ervan te worden gehandhaafd.

Om die redenen,
het Hof

- vernietigt, rekening houdend met het gestelde in B.12.1 en B.12.2, het laatste lid van artikel 483 van de programmawet van 22 december 2003;
- handhaaft de gevolgen van de vernietigde bepaling tot de inwerkingtreding van een nieuwe bepaling en uiterlijk tot 31 maart 2006.

Aldus uitgesproken in het Frans, het Nederlands en het Duits, overeenkomstig artikel 65 van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het Arbitragehof, op de openbare terechtzitting van 19 juli 2005, door voorzitter M. Melchior, ter vervanging van rechter P. Martens, wettig verhinderd zijnde de uitspraak van dit arrest bij te wonen.

De griffier, P.-Y. Dutilleux.
De voorzitter, M. Melchior.

Gepost door: Leentje | 15-01-08

Reageren op dit commentaar

Eens psychiatrisch etiket, blijft je leven onuitwisbaar! Het RIZIV verwacht dat een reden wordt opgegeven waarvoor iemand wordt opgenomen in een ziekenhuis, zo ook voor psychiatrische patiënten. "Even uitrusten of in veiligheid brengen" dat is niet voldoende want er bestaat geen "geneekundige code" voor. Hoewel we weten dat veel mensen met lichamelijke klachten die door de behandelde arts - vooral internisten - niet herkend (of erkend) worden, gewoon naar de psychiatrie worden verwezen, wordt er altijd een psychisch probleem vastgesteld. Men kiest uit de lijst van DSM-IV een psychische aandoening die zowat bij de patiënt kan passen en waarvoor standaard medicatie is voorzien. Weet men goed wat dan kiest men voor Borderline, een omschrijving van een aantal gedragingen die zowat voor iedereen in deze gestresseerde maatschappij past en waarvoor een Riziv code bestaat. Het ziekenhuis krijgt zijn geld en iedereen is tevreden, wat zonder de medische code niet mogelijk is. Men kan toch niet stellen dat iemand "onnodig" of "per vergissing" werd opgenomen , niettegenstaande het dikwijls zo is.
Het etiket "Borderline" (als voorbeeld) komt in je medisch dossier en zelfs als je van speen wordt geopereerd staat dat nog in je dossier dat je "niet normaal" bent en borderline hebt. Het gevolg is dat heel wat dokters en verplegend personeel de patiënt niet meer aux sérieux nemen als je over iets klaagt of hulp vraagt: "aanstellerij om aandacht te trekken". Dat is zelfs een gemakkelijke uitvlucht ze hoeven dan ook niets te doen of ze kunnen er hun onkunde achter verbergen.
Ik heb voor een familielid, via ombudsdienst enz.., dit uit het electronisch dossier van een universitair ziekenhuis willen laten schrappen. Heel wat dokters hebben hun toestemming moeten geven en men liet weten dat alles omtrent de (onterechte) psychiatrische opname verwijderd werd. Bij een volgende opname in de spoedafdeling gaf men weinig aandacht aan haar, want in het dossier stond een groot etiket: "Ooit borderline, altijd borderline" . Men zou het misschien beter op de patiënt zijn voorhoofd tatoeêren, dat is tenminste nog te verwijderen als men inziet dat het een foute beoordeling was of als iemand genezen is.
De patiëntenrechten, opgesteld door en voor de artsen te beschermen en niet de patiênten , zijn een flauw bestje en worden dan dikwijls niet eens toegepast, heel zeker in de psychiatrie niet.

Gepost door: Mariman Roland | 05-09-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.