09-08-07

Jeugdbescherming - contactverbod ouders - Minister Vanackere


Jeugdbescherming - contactverbod ouders - Minister Vanackere

VanAckere.Grouwels.Dag-Buur-6Het gebeurt maar al te vaak dat probleemkinderen van hun ouders worden afgenomen en in de psychiatrie worden geplaatst. De ouders worden daarbij gecriminaliseerd en krijgen een contactverbod met hun kind opgelegd...

-------------

To: kabinet.vanackere@vlaanderen.be
Subject: Fwd: Adoptie - contactverbod ouders
From: "Jan Boeykens"
Date: Thu, Aug 9 2007 9:53:31

De Heer Steven VANACKERE
Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin
Koolstraat 35
1000 Brussel

Geachte Heer Minister,

Betreft: Jan en Maria S. - contactverbod met geadopteerde zoon - vraag tot onderzoek

Ik wens U nog eens te doen herinneren aan mijn schrijven van 2 juli jl. in verband met De Heer en Mevrouw S. die sinds 6 oktober 2006 een contactverbod met hun zoon Pierre kregen opgelegd waardoor ouders en zoon volledig van elkaar vervreemden, wat toch moeilijk de bedoeling kan zijn.

Naar het schijnt zou de betrokken jeugdconsulent voor een groot deel verantwoordelijk zijn voor deze situatie.

Omdat ik vind dat de ouders beter zouden gesteund worden in plaats van constant te worden afgebroken, afgezonderd en gecriminaliseerd, verwijs ik hierbij naar wat Prof.dr. Juliaan Van Acker die jarenlang ervaring heeft met jeugdzorg, in zijn open brief aan justitieminister Onkelinx schrijft naar aanleiding van het Voorontwerp van Wet tot Wijziging van de Wetgeving betreffende de Jeugdbescherming:
'Een ander middel dat in Uw ontwerp wordt aanbevolen is de verplichte ouderstage. Ik vind zoiets verschrikkelijk en uitermate contraproductief. Die stage zou worden bevolen bij onverschillige ouders. Ik geef U hiervan een karakteristiek voorbeeld uit de praktijk. Sommige kinderen zijn al als kleuter heel moeilijk op te voeden. Zij luisteren niet, zijn extreem druk, ze zijn agressief, slaan andere kinderen en kunnen geen moment alleen gelaten worden. Stel dat een moeder van zo’n kind er alleen voor staat of dat er spanningen zijn tussen de ouders; er zijn ook nog financiële problemen en het gezin woont in een rijtjeshuis waar de buren ’s nachts wakker worden van het lawaai dat dit kind maakt. De problemen met dit kind worden almaar erger. Op school krijgt deze moeder harde kritiek te verduren. Zij wordt steeds moedelozer en is de wanhoop nabij. Ook anderen spreken haar aan op het gedrag van haar kind. Uiteindelijk gaat het maatschappelijk werk zich met dit gezin bemoeien en deze moeder wordt nog meer gediskwalificeerd en op den duur kan het haar allemaal niet meer schelen. Als puber komt haar kind in aanraking met de politie en uiteindelijk wordt deze moeder verplicht een stage te volgen om haar kind beter te leren opvoeden. Zou het niet beter zijn iets te veranderen in de situatie van deze moeder door haar bijvoorbeeld te ondersteunen, door haar kind bijles te geven zodat het beter meekan op school of door te zorgen voor een oppas zodat deze moeder ook eens wat vrije tijd heeft?'

In de hoop dat deze zaak grondig wordt onderzocht en het contact tussen de ouders en hun zoon Pierre zo spoedig mogelijk wordt hersteld waarbij men aan een echte begeleiding denkt, en in afwachting van uw antwoord, teken ik,

Met vriendelijke groet,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

VZW Werkgroep Morkhoven
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis

---

Foto: Staatssecretaris Grouwels en Steven Vanackere, druk in gesprek.

10:59 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

In welk land gebeurd? In het land waar ik woon heeft men een zeer efficiente manier gevonden om mensen hun gedachten te ontnemen. Je wordt uit je living geplukt door twee geuniformeerde en gewapende mensen die je vriendelijk, doch met aandrang vragen om mee te komen. Navragen helpt niet, wat ze zullen het je later vertellen. Naar de reden vragen helpt ook niet, want het is een bevel van hogerhand. Je wordt dan in een niet oncomfortabel busje gezet terwijl er rustig wordt gekeuveld. Wanneer de chauffeur en zijn begeleider het noorden kwijt zijn, wegens het ongebruikelijke van de bestemming kan je ze beter helpen, zo ken je eerder het antwoord op de gestelde vragen.
Een ondergrondse parkeergarage blijkt de bestemming te zijn. Aan de ingang staat een rood kruis, mensen in het wit zijn druk bezig. Een man met sikje komt rustig aangewandeld. Hij vraagt je in een taal, die je toevallig verstaat, hem te volgen. In een klein kantoortje neemt hij de telefoon op. Draait het nummer van het papier dat hij van de mensen in uniform heeft ontvangen. Hij krijgt iemand aan de lijn die zich voordoet als dokter en haarfijn de gemoedstoestand van de persoon in kweste kent, alhoewel hij die nooit gezien heeft, laat staan onderzocht.
Er wordt wat heen en weer gepraat over een mysterieus verdwenen papier en men geeft aan dat een instelling die boven elke kritiek staat geen geloof hecht aan je verhaal. En net omdat die instelling de stelling van die persoon in kwestie niet volgt, omdat men hem niet gelooft, vreest men dat betrokkene fataal de hand aan zichzelf zal slaan.
Wie maalt er in dat geval nu nog om paar leugentjes om bestwil? Die man met sik beslist dan, op basis van de ingewonnen informatie en een korte ondervraging, in een taal die grondwettelijk niet gekend hoeft te zijn, of het ideeëngoed van die man conform de maatschappelijke norm is, dit is volgens de bevindingen van de instellingen.
Het is misschien interessant erbij te vertellend dat deze opgepakte persoon aangifte heeft gedaan van zedenfeiten met minderjarigen en voor deze lasterlijke aangifte is veroordeeld geweest.

Gepost door: Paul Klijn | 09-08-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.