02-07-07

Ouders krijgen contactverbod - Zoon wordt gepsychiatriseerd


Ouders krijgen contactverbod - Zoon wordt gepsychiatriseerd

Dictatur.2703306431.01._SCLZZZZZZZ_SL210_V46814775_De Heer Steven VANACKERE
Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin
Koolstraat 35
1000 Brussel

Geachte Heer Minister,

Betreft: Johan en Kristine VL. - contactverbod met geadopteerde zoon - vraag tot onderzoek

Jozef VL. werd als baby (twee maanden oud) geadopteerd door Johan en Kristine VL.. Jozef is hun enig kind.

Alhoewel de consulenten van het Comité voor Bijzondere Jeugdzorg een zeer negatief beeld ophangen van beide ouders en hen verantwoordelijk stellen voor de problemen die op een bepaald probleem met Jozef ontstonden, kreeg ik met Prinses de Croÿ een geheel ander verhaal van Johan en Kristine VL. te horen.

Volgens beide ouders namen zijzelf en in samenspraak met het CLB te Herentals contact op met de hulpdiensten op het moment dat er problemen met Jozef ontstonden (storend gedrag in de klas enz.).

In 2006 werd Jozef ter observatie opgenomen in een psychiatrische instelling te Leuven. Dank zij een aangepaste medicatie en begeleiding, verbeterde hij en mocht hij terug naar huis.
Na een tijdje bleek hij echter terug te zijn hervallen. Johan en Kristine wilden hem toen in het dagcentrum Kameleon te Herentals laten volgen omdat dit dichter bij huis was.
Met Kerstmis 2006 meldde men hen dat Jozef 'vooraan op de wachtlijst stond' maar daarna deelde men hen mede dat 'dit onmogelijk was zolang hij in Geel verbleef'.

Door het Jeugdcomité van Turnhout werd Jozef dan weer verplicht om in Geel te blijven.

Op 6 oktober 2006 kregen Johan en Kristine tengevolge van de uiterst negatieve rapporten die er rond hen werden opgemaakt, een contactverbod met hun zoon Jozef.

De zaak kwam op 13.11.2006 voor de jeugdrechtbank van Turnhout die het contactverbod ( + verplichte behandeling van Jozef te Geel) verlengde.

De diabolisering van de ouders gaat zelfs zover dat Johan en Kristine tenslotte alleen nog maar brieven 'onder begeleiding', naar Jozef mogen schrijven en dat Kristine de poes waaraan Jozef erg gehecht is, alleen op vastgestelde data naar de instelling mag brengen.
Op die manier worden niet alleen de grondwettelijk rechten inzake briefgeheim en privacy geschonden maar worden de ouders geisoleerd, gecriminaliseerd en vernederd.

Johan blijkt geen copies van zijn dossier te mogen nemen en is gedwongen alle negatieve brieven en rapporten die door jeugdconsulenten en sociaal assistenten naar de jeugdrechter worden geschreven, met de hand over te schrijven.
In de rapporten wordt steeds herhaald dat:
Jozef 'doodsbang is van zijn vader' en hij 'geen contact meer wil met zijn ouders', de ouders een 'gebrek aan inzicht hebben waardoor het contactverbod moet gehandhaafd blijven', de ouders 'niet wensen mee te werken en de terugkeer naar de ouders dus onmogelijk is', de ouders 'voortdurend ruzie' hebben enz. enz.
Er staat geen enkele positieve noot over de ouders geschreven terwijl zij Jozef toch geädopteerd hebben en zij jarenlang voor hem zorgden.

In november 2006 deed de advocaat van Johan en Kristine een aanvraag om de verplichte behandeling van Jozef te vervangen door de vrijwillig aangevraagde behandeling.
De advocaat wijst er op dat Johan ook altijd zelf hulp heeft aangevraagd voor zijn zoon en daartoe niet gedwongen hoefde te worden.

In juni 2007 komt er dan een zogenaamde herziening. De 14-jarige Jozef wordt daarvoor door de jeugdrechter van Turnhout uitgenodigd.
Vanuit de instelling te Geel komt er echter een brief waarin Jozef zegt dat hij 'niet wil komen en in de instelling wil blijven'. De brief is door hem ondertekend.
Men kan zich echter afvragen wat de handtekening van een minderjarige die als 'geesteszieke' wordt behandeld, in dergelijke zaak betekent. De brief naar de jeugdrechter blijkt bovendien door een opvoeder (R. Peeters) geschreven te zijn en door Jozef te zijn ondertekend.

De instelling te Geel schrijft vervolgens naar de jeugdrechter dat hij maatregelen tegen de vader dient te nemen in verband met zijn veelvuldig telefoneren.

Iemand van de instelling belt ook naar Johan's moeder en probeert haar wijs te maken dat de schuld van heel de situatie bij Johan ligt.

Johan en Kristine ontvangen niet de minste informatie over hun zoon.
Vragen om informatie over de toestand/behandeling van Jozef, de toegediende medicatie (+ de terugbetaling ervan) en de eventuele aanstelling van een vertrouwenspersoon, blijven onbeäntwoord.
Met de instelling te Geel zijn er alleen maar discussies en gesprekken die nooit op iets positief uitdraaien.

Tot zover de informatie die wij van beide ouders hebben gekregen.

In de hoop dat deze zaak grondig wordt onderzocht en het contact tussen de ouders en hun zoon Jozef wordt hersteld, en in afwachting van uw antwoord, teken ik,

Met vriendelijke groet,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

VZW Werkgroep Morkhoven
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis

17:12 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.