14-05-07

Het goedpraten van de isoleercel


Het goedpraten van de isoleercel - 'De isoleercel heeft nog een deur die weer open kan gezet worden'

isoleercel_separeercel_separette_1

Gelezen op 'Psychiatrie.nu'

'Isoleren is echt mensonterend en traumatisch. Dat een "rustgevende" prik beter zou zijn valt te betwijfelen. De separeercel heeft een deur die ooit weer open gezet kan worden, maar de schade aan het centrale zenuwstelsel van "rustgevende" prikken wordt snel onomkeerbaar. In de praktijk in Nederland krijgen mensen allebei tegelijk: én isoleercel, én dwangmedicatie. Dat het niet mag is voor medewerkers van de instelling geen belemmering. Wie met dwang is opgenomen kan zich niet verdedigen.

Zij opgemerkt dat de twee grootste oorzaken van agressie bij mensen die met dwang zijn opgenomen, is (begrijpelijk) verzet tegen de vrijheidsbeneming en intoxicatie als gevolg van al dan niet met dwang toegediende psychofarmaca. Met andere woorden, de behandeling zélf is meestal de oorzaak van de agressie.

Patiënten brengen vaak 10 dagen in een isoleercel door, soms veel langer.'


Reacties:

22 augustus 2006

'ik zelf heb in een icoleercel 12 uur vastgebonden gelegen en het was heel vernederend. ik kreeg een luier aan en mijn kleren werden uitgedaan. ik moest zo 12 uur vast liggen ik kreeg eten toegediend (al liggend) en als ik rustig was, nie schreeuwde en zo mocht ik naar de time out een kleine kamer met een zitzak en een pispot. daaar moest ik dan nog een ganse nacht zitten en kreeg ik voor te slapen een matras en een deken. en wa was de reden ?? ik weende en miste mijn ouders ik was pas op de afedeling is da een reden????
ik zweer je, ik word nog wakker na jaren s'nachts. je ligt daar maar en je roept. niemand die komt of wel een van die wakers daar die zeggen als je schreeuwt, blijf je langer zitten.
ik weet nog we ik toen dacht en riep. ik voelde me zo vernederd ze kleden je uit en leggen je op bed en daar lig je dan heel alleen juist gewoon omdat je je ouders mist;

zo dit was mijn verhaal geloof een isoleercel is traumatisch.'

--------------------------------------

3 december 2006

'inmiddels woon ik al weer wat jaren tevreden en erg gelukkig zelfstandig, maar heb een heftig leven achter de rug met lange intensieve opnames in de psychiatrie.
Ik heb een separatie meegemaakt waarbij ik door alleen maar mannen werd gesepareerd en doordat er geen scheurkleding aanwezig was ook nog es naakt.. het is inmiddels al ongeveer 8 jaar geleden maar nog steeds krijg ik kippenvel als ik er aan terugdenk het was en is mensonterend en ben ietwat getraumatiseerd er uit weg gekomen doordat ik nu angst heb voor kleine ruimtes met veel mensen een lift bijvoorbeeld.'

--------------------------------------

26 oktober 2006

'sorry hoor maar wat ben jij voor een gestoord wijf? ga zelf lekker een week in je nakie in een isoleercel zitten waar je aangestaard wordt door het mannelijke personeel en als het even meezit ook nog lekker aangerand wordt zoals bij mij is gebeurd. jij zou dit dus een knuffy kamer willen noemen, een kamer waar je 24 uur per dag met een camera gericht op je blote reet bewaakt wordt en waar 3 maal per dag wat eten naar binnen word gepleurd waar een kartonnen bakje in staat waar je in kunt schijten en piesen voor de camera. en dat is een knuffy kamer? pleur op mens ik hoop dat je er ooit een weekje in mag vertoeven.'

--------------------------------------

19 januari 2007

'Onze zoon is gedwongen opgenomen. Nadat hij bijna 2 weken in de isoleercel had gezeten, mocht hij stapsgewijs naar de afdeling, na vier weken leek de medicatie niet voldoende. In die periode heeft hij uiteraard een terugval gehad. Omdat dit voor het verplegend personeel een extra belasting was, is hij wederom in de isoleercel geplaatst, daar verblijft hij thans al weer meer dan 9 dagen. Als we het behandelteam hierover aanspreken, over deze toch zeer barbaarse behandeling, worden we zoet gehouden, dat ze de separeer alleen in uiterste noodzaak gebruiken en de patient deze vorm van behandeling juist nodig heeft omdat hij zo angstig is. Deze week mochten wij als ouders ook nauwelijks op bezoek komen en ze hadden zelfs het liefst gehad dat we niet meer bellen, om te vragen hoe het met onze zoon gaat.
Deze week 1 maal geweest, wat ik zag was een gebroken ziel, die bij afscheid huilde, omdat hij niet terug wilde naar de separeercel.
De separeer, waarin onze zoon verblijft heeft geen raam , geen toilet, hij moet zijn behoefte nog op kartonnen bakjes doen. anno 2007 in Nederland, volgens mij gaat het er in de gevangenis beter aan toe. Als ouder is dit niet te dragen, men heeft hiervoor geen begrip en dan te denken wat voor extra traumatische schade dit aan onze zoon zal toebrengen. Wij zijn radeloos.'

http://www.psychiatrie.nu/isoleercel-separeercel-separett...

17:53 Gepost door Jan Boeykens | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

'Human rights' UN Health Agency Calls For an End to Abuse of People With Mental Disorders

New York, December 7, 2005 – Alarmed that many of the 450 million people with mental disorders around the world are still stigmatized, abused and locked up under inhuman conditions, the World Health Organization is dedicating International Human Rights Day, 10 December, to ending these practices.

“There are still far too many violations of the human rights of people with mental disorders. Howver, too often both the health and human rights agendas overlook these problems, and as a result, they slip between the cracks,” said Dr. Lee John-wook, Director General of WHO.

“We have solutions to reverse the situation, in rich and poor countries alike,” Dr. Lee added, urging all concerned to take a “hard look” at the conditions endured by people with mental disorders.

To call attention to the issue on Human Rights Day, WHO is mounting an online photo essay entitled Forgotten People: Mental Health and Human Rights, which highlights some of these human rights violations, and gives examples of how they can and must be stopped.

More than 450 million people throughout the world have mental, neurological, or behavioral problems, according to WHO. Yet 64 percent of countries do no have any mental health legislation, or that which exists is out-of-date.

Misunderstanding and stigma surrounding mental ill health are widespread, the agency said. Despite the existence of effective treatments for mental disorders, there is a belief that they are untreatable or that people with mental disorders are difficult, not intelligent, or incapable of making decisions. This stigma can lead to abuse, rejection, and isolation and can exclude people from health care or support.

As the WHO photo essay reveals, some people are isolated and locked in cage-like rooms or restrained to their beds for extended periods of time with little or no human contact. Others are subject to the misuse of psychotropic medications. In some institutions patients lack proper clothing, clean water, adequate food, or functioning toilet facilities.

On the positive side, WHO said that more and more countries are modernizing their mental health policies, services, and laws. The health authorities of some 30 countries have recently joined a new WHO project, which provides guidelines to improve access to high quality care in the community, and cruel and abusive treatment, eliminate stigma and discrimination, promote and protect human rights, and ultimately improve the lives of people with mental disorders.

“There has been a growing commitment to human rights in some of these policy and legal reform efforts,” said Dr. Michelle Funk, Coordinator, Mental Health Policy and Services Development at WHO. “However, an enormous amount of work remains before us. We must continue to do everything in our power to end human rights violations, discrimination, and stigma.”
With appreciation to UN News Centre, UN Health Agency Calls For End to Abuse of People With Mental Disorders,

December 7, 2007 at http://www.un.org/news

Gepost door: Jan Boeykens | 01-06-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.